ชีวิตนี้เกิดมาช่างไร้ค่าเสียจริง เกิดมาก็นำแต่โชคร้ายมาสู่ครอบครัว พ่อแม่หนูบาปนักคงไม่มีโอกาสได้ตอบแทนบุญคุณพวกท่านแล้ว หนูขอฝากให้ท่านเทพเซียนช่วยดูแลครอบครัวของหนูด้วยนะเจ้าคะ .....

ชีวิตคู่ที่เกิดจากการคลุมถุงชนเพิ่งจบลง แต่กลับมีอีกหนึ่งชีวิต กำลังเติบโตอยู่ในครรภ์ของเธอ

อุตส่าทะลุมิติทั้งทีดันเป็นแค่หญิงชาวนายากจนแถมต้องหาเงินเลี้ยงดูแม่ป่วยกับน้องๆอีกเป็นโขยงหนำซ้ำผู้ชายสติไม่ดีที่เก็บได้จากข้างถนนก็เอาแต่โวยวายว่าตัวเองเป็นท่านอ๋อง โอ้ยทำไมนางถึงดวงซวยขนาดนี้นะ

ปริญญ์เคยบอกว่ารักเธอมาก แต่เมื่อต้องเลิกรากันไป เขาย้อนกลับมาทำดีด้วย และขอเธอแต่งงาน เขาแต่งงานกับจินดาพรรณมาสี่ปีแล้ว แต่นอนกับผู้หญิงคนใหม่ไปเรื่อย ๆ เพื่อให้เธออับอาย แนวพระเอกโบ้

"ต่อจากนี้ไม่ว่าเรื่องระหว่างเราจะเป็นยังไงก็ตาม ห้ามพาลูกหนีไปไหนอีกเด็ดขาด จำเอาไว้ด้วยว่าเธอไม่มีสิทธิ์พรากพ่อพรากลูก!" "รองก็ไม่ได้อยากพรากพ่อพรากลูกหรอกค่ะ ถ้าคุณไม่ทำผิดซ้ำแล้วซ้ำอีก"

“อบเชย … เซ็นใบหย่าให้พี่เถอะ”

"จะไปไหน!ฉันบอกเธอหรอว่าไปได้เเล้ว" เสียงเข้มตลาดขึ้น ขณะที่อีกครึ่งตัวของเขายังอยู่ในห้องน้ำ มือเล็กยังกำลูกบิดไว้ไม่ยอมปล่อย เมื่อไม่มีเสียงตอบหรือการกระทำใดของหญิงสาว

เมื่อคนที่มีฐานะเป็นว่าที่พี่เขยทำให้หัวใจว้าวุ่น เธอควรทำอย่างไรดีจึงจะยับยั้งความรู้สึกที่ไม่ควรเกิดขึ้นได้ "มาอยู่ห้องพี่ได้ไง" "เฮอะ พี่เมาแล้วหิ้วแพทมามั้ง" "จริงดิ หิ้วง่ายขนาดนั้นเชียว"

“ก็สนุกนะ...แต่มันยังไม่สุด” ใครจะคิดว่าแค่เธอไปวิพากษ์วิจารย์นิยายที่กำลังมาแรงของเพื่อนที่ขึ้นฮอตเสิร์ชทุกแพลตฟอร์มทั้งที่นิยายเรื้องนั้นยังเขียนไม่จบแบบตรงไปตรงมา จะทำให้เธอหลุดเข้าไปเป็นตัวละครลับ

"อย่าบอกนะว่าเด็กคนนี้คือลูกที่ผมไม่ต้องการ" ...เวรกรรมอะไรของเธอก็ไม่รู้ ถึงได้กลับมาพบเจอกันอีก

เมื่อไรจะเลิกยุ่งกับหนู ... ก็จนกว่าหัวใจของฉันจะหยุดเต้น ปืนกระบอกนี้จะทำให้ขวัญเอยสมหวัง

ถ้ารู้ว่าจะร้าย ก็จะไม่รัก ความรักของเขา มีไว้ให้คนอื่น ไม่ได้มีไว้ให้เธอ

เธอเผลอมี one night stand กับผู้ชายที่คิดว่าเป็นหนุ่มโฮสต์ แต่กลับเจอเขาอีกครั้งในฐานะ 'คุณอา' ของเพื่อน... นายแพทย์ปวีร์ ตรียางค์กูร!

เธอไม่เคยฝันถึงรักในดินแดนแสนไกล มีเพียงความหวังเล็กๆ ที่จะเริ่มต้นชีวิตใหม่ในที่ที่ดีกว่า ทว่าโชคชะตากลับพาเธอไปพบกับเขา ชายผู้มีดวงตาสีฟ้าดุจท้องฟ้ายามหนาว และหัวใจที่เย็นชาไม่ต่างจากหิมะแรกของฤดู

สิ่งเดียวที่เขาต้องการคือ ‘ใบหย่า’

‘นายแพทย์ธาวิน’ พลาดท่าเสียทีจนเผลอมีอะไรกับ 'สุณิชา' คนที่เขาคิดว่าเป็นเมียน้อยของพี่เขยในค่ำคืนหนึ่ง ห้าปีผ่านไป...เขาก็พบว่าคนไข้ตัวน้อยที่ต้องผ่าตัดให้คือลูกชายของผู้หญิงคนนั้น...

"จำไว้มะปราง อย่าล้ำเส้น" เขาบอกเธอว่าอย่าล้ำเส้น แต่เป็นเขาที่พยายามล้ำเส้นมาตลอด!

นาวินถูกบังคับให้แต่งงานทั้งที่เขามีคนรักอยู่แล้ว

เด็กผู้หญิงยากจน สกปรกมอมแมม ที่เขาทั้งเกลียดและขยะแขยง กลับมาสารภาพรักให้เขาอาย แถมยังพลาดไปมีอะไรกัน จนเขาต้องหนีให้ไกลไปหลายปี กลับมาอีกทีเห็นเธอจะเป็นของคนอื่น แต่ทำไมในใจเขากลับร่ำร้องไม่ยินยอม

เมื่อเชฟสาวลื่นล้มแล้วเสียชีวิตในห้องครัว แล้วไปเกิดใหม่ในร่างสาวยากจนที่ต้องหาเงินรักษาน้องชายที่ป่วย นางจึงต้องขายอาหารเพื่อหาเงินประทังชีวิตจนได้มาเจอกับท่านแม่ทัพหนุ่มที่ติดใจในรสชาติอาหารของนาง