ถิงถิงออดิทสาวเบอร์หนึ่งของบริษัทใหญ่ จู่ๆ ต้องทะลุมิติมาเป็นลูกสาวยากจนของชาวนาในสมัยราชวงศ์ฮั่น นอกจากจะยุ่งต้องหาเลี้ยงชีพ กอบกู้ตระกูลให้ร่ำรวยแล้ว ทำไมท่านแม่ทัพคนนั้นยังเกาะติดเธอไม่ยอมปล่อยอีก!

เธอมีโอกาสได้กลับมาเจอรุ่นพี่ที่เคยแอบปลิ้มเมื่อเจ็ดปีก่อนในฐานะเจ้านายกับลูกน้อง 'หวังว่าจะไม่คิดอะไรโง่ๆ แบบนั้นอีก' คือสิ่งที่เขาย้ำเตือนกับเธออยู่เสมอ

นักเขียนนิยายปัจจุบันจะเอาความสามารถอะไรไปเอาตัวรอดในยุคอดีต ไม่มีสำนักพิมพ์ ไม่มีการขายออนไลน์ แล้วไหนจะสามีที่ไม่เต็มใจแต่งงานอีกเล่า

จากรักแรกในความทรงจำ...สู่การพบกันอีกครั้งในฐานะเจ้านายพ่อม่ายลูกแฝด และลูกน้องสาวที่เพิ่งถูกเทงานแต่ง

เมื่อรักที่เคยพลัดพรากได้หวนมาเจอกันอีกครั้ง

ถ้าต้องยอมเป็นเบี้ยล่างให้ดอมคนอื่นละก็ รินคิดว่า เขายอมตายยังจะดีซะกว่า ยกเว้นกับดอมแค่คนเดียวเท่านั้น คนที่รินจะยอมให้มาสั่งเขาทำนั่นทำนี่ไปเรื่อยได้น่ะ

นางถือกำเนิดจากครรภ์ของฮูหยินเอกแต่ถูกสลับตัวไปเป็นบุตรสาวอนุ แต่งงานออกเรือนก็ถูกสามีทรยศหักหลัง เมื่อสวรรค์มอบโอกาสให้นางอีกครั้ง นางจะเปลี่ยนแปลงชะตาชีวิตของตนเอง!

หย่าซะ!! แล้วจะไปไหนก็ไป นั่นเป็นคำที่สามี หรือว่าพระเอกนิยายในเรื่องนี้ พูดกับเธอ

“เวลาคนเรามู เราก็เปย์ให้เทพเจ้าใช่ไหมล่ะ แต่เราเรียกว่าบูชา นี่แหละ ผมบูชาเมียไง ผมเลยเปย์คุณ”

เด็กนร. 42 คนเล่นเกมกัน กติกาคือฆาตกรต้องฆ่าเหยื่อให้หมด โดยไม่ให้เหยื่อรู้ตัว ไม่งั้นเขาจะแพ้ การเล่นเป็นไปอย่างสนุก จนมีเด็กนร.ตายขึ้นมาจริงๆ ฆาตกรตัวจริงกำลังทำงาน พวกเขาต้องหาให้ได้ว่าใครคือฆาตกร?

หนิงเซียน เป็นจอมยุทธระดับเซียนจากโลกเก่า แต่นางกลับต้องทะลุมิติมาอยู่ในร่างของเด็กน้อยวัยสิบขวบที่บ้านแสนจะยากจน ในเมื่อพลังปราณเซียนติดตามนางมาด้วย งั้นก็ใช้มันให้เป็นประโยชน์ก็แล้วกัน

มิลาน (19) สาวคหกรรมศาสตร์ปี 2 ที่ขี้เหงา ขี้เงี่ยน แต่ก็ไม่เคยมีแฟนจริงจัง เธอไม่เคยกล้าเปิดใจให้ใครเพราะยังฝังใจ ได้ระบบตลาดออนไลน์ที่ต้องจ่ายด้วยแรงปรารถนา

"เธอคิดว่าทำไมฉันต้องยอมแต่งงานกับคนอย่างเธอ?"

หมอหญิงผู้คลั่งการอ่านนิยายแปลจีนโบราณ บางครั้งเหนื่อยจากงานที่ทำยังเคยคิดอยากจะทะลุมิติเหมือนนางเอกในนิยายหลายๆเรื่อง ทั้งที่เธอคิดว่าเป็นความคิดเพ้อฝัน ทว่าใครจะคิดว่าจะได้ทะลุมิติจริงๆกันเล่า

'ราคิอัส อวาลอน' ราชาแห่งโลกมืดในนิยายที่ควรไปสลบอยู่หน้าบ้านนางเอกกลับมาโผล่อยู่หน้าบ้านฉัน 'ยูริ' ตัวประกอบธรรมดาๆแทน!? ถ้าจะพูดให้ถูกก็คือ...คุณตัวร้าย นายมาผิดบ้านแล้วละ!

กัปตัน? "ใช่ ฉันคือกัปตันแห่งยานไฮพีเรียน" "ทำไม! ฉันถึงซวยขนาดนี้... วันหยุดพักผ่อนควรจะได้พักกับต้องมาเผชิญหน้าวิกฤตการปะทุฮงไคครั้งที่ 3 อีก!!"

หยางจื้อซีเป็นผู้ที่ได้มีโอกาสเกิดใหม่ถึงสองครั้งด้วยกัน แต่ทว่าไม่มีครั้งไหนที่บ้านไม่จน ในบ้านไม่มีคนป่วยบ้านที่แสนทรุดโทรมและผุพังการเกิดใหม่แต่ละครั้งเหมือนบททดสอบของชีวิต เหมือนเล่นเกมเอาชีวิตรอด

‘พันธะ’ ที่เขาไม่เคย สมัครใจ กลับกลายเป็น พันธนาการ ที่บีบแน่นขึ้นทุกวัน...แต่ที่แน่นที่สุดอาจไม่ใช่ ข้อมือ แต่เป็นอกข้างซ้ายต่างหาก

เมื่อหัวใจมันเรียกร้อง ร่างกายย่อมตอบสนอง ที่สำคัญ…ถ้าจ้องจะเอา! แล้วมันต้องได้!

เพราะคำบอกเลิกในครั้งนั้น มันฝังลึกลงในใจเธอจนยากจะลบเลือน เหมือนบาดแผลที่ไม่มีวันหายดี