ในโลกมืด ๆ ซึ่งได้รับอนุญาตให้มองเห็นแต่แสงจันทร์ คล้ายจะมีแดดอ่อน ๆ ส่องทะลุเข้ามาให้ได้รับรู้ถึงความอบอุ่น เขาอาจลืมหล่อนไปแล้ว แต่หล่อนไม่เคยลืมรอยยิ้มอันอบอุ่นหัวใจแบบนี้ของเขาไปได้ แม้วินาทีเดียว

การเป็น ‘ภรรยา’ ที่ไม่เคยถูกรัก ซ้ำยังถูก ‘สามี’ ทำร้ายจิตใจทั้งจากการกระทำและคำพูด ยิ่ง ‘คนรักเก่า’ ของเขาหวนกลับมา ยิ่งทำให้เธอ ‘หมดแรงที่จะรัก’ คนที่อยู่ในสถานะ ‘พ่อของลูก’

ศาสตราจารย์ฮาร์วีย์ ผู้เชี่ยวชาญการอ่านใจฆาตกร ต้องไขคดีตายปริศนาของเพื่อนร่วมงานที่ดูเหมือนฆ่าตัวตาย ทว่า นี่คือเกมที่ถูกวางแผนไว้ เขาคือผู้ตามล่า... หรือผู้บงการความจริง?

ของขวัญรับปริญญาของใครเป็นอะไรไม่รู้ สำหรับเธอ...เพียงตะวัน คือก้อนเนื้อกลมๆที่อยู่ในท้อง เธอทำให้ผู้มีพระคุณผิดหวัง เด็กน้อยที่เกิดจากความผิดพลาดของผู้เป็นพ่อ แม้เป็นแค่เงาของพระอาทิตย์ก็คงต้องยอม..

“ม่อนไม่น่ารักคุณเลย” “ฉันก็ไม่ได้ขอให้มารัก”

"พลอย เราหย่ากันเถอะ" คำพูดแสนเย็นชาจากชายที่แอบรักพาให้ใจเจ็บ เธอกลั้นน้ำตาพลางตอบเขาสั้นๆ "ค่ะ" หย่าก็หย่า..ลูกคนเดียวเธอเลี้ยงได้!

ทุกความรักที่เธอเก็บรักษา… กลับกลายเป็นเศษซากใต้เท้าของเขา

ไอ้ที่ไม่ยอมก็ยอมทุกอย่าง ไอ้ที่ว่าไม่มีวันรัก ก็อาจรักปานจะขาดใจตายเลยก็ได้

เมื่อรักของเธอมันไร้ค่า เทียบไม่ได้กับเศษฝุ่นใต้ฝ่าเท้าของคนในใจเขา วันนี้เธอกับลูกในท้องจึงขอลา...

พระองค์หญิงแขไขประพันธ์แห่งวังเทวานิวาสน์และน้องๆร่วมหกชีวิตถูกเชิญเสด็จออกจากวังมาประทับตำหนักบ้านสวนริมคลอง​

เธอลืมเขา—แต่โชคชะตากลับไม่ยอมให้ลืม เพราะ “รักเก่า” ถูกลิขิตไว้ให้กลับมาอีกครั้ง

“ถ้าจะหย่าตอนนี้คงไม่ได้” เขาจ้องตากลมโตที่บัดนี้แดงก่ำ “พี่กำลังจะประมูลงานใหม่ ถ้ามีข่าวเรื่องหย่าทั้งที่เมียท้องโย้แบบนี้ออกไปคงไม่เกิดผลดีกับบริษัท รอคลอดก่อนค่อยว่ากัน”

เกลียดแสนเกลียดอย่างไรนั้นเธอก็เป็นแม่ของลูก ขับไล่ไสส่งจนเธอทนไม่ไหว ดอกไม้บอบช้ำสักวันก็คงต้องหลุดลอยไปตามสายลม...ในวันที่เขายากที่จะไขว่คว้ามันกลับคืนมา

หมดกันความบริสุทธิ์ของฉัน...

จากสามีที่รักมาก เพราะอะไรทำไมเขาถึงเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้ หมดรัก หรือไปรักคนใหม่!

ถ้าเขาจะหย่า เธอก็จะหย่าให้ แต่คำขอครั้งสุดท้าย "เป็นผัวที่ดีให้มันได้สักครั้ง"

หากฝ่าฝืนคำสั่ง เธอจะถูกพาเข้าห้องลับห้องนั้น ห้องที่ใคร ๆ ก็อยากเข้าไปรับความเสีXX แต่ทำไมคนอยากเข้าไม่ได้เข้า คนไม่อยากเข้าอย่างเธอ กลับโดนลากเข้าหัองนั้นทุกคืน

ชายคิดว่าเคราะห์ใหญ่ในชีวิตที่เขาต้องเจอตอนอายุสามสิบห้าปีไม่ใช่อุบัติเหตุหรอก แต่เป็นการต้องแต่งงานกับคัทรินต่างหาก !

ระหว่างการเดินทาง อยู๋ๆ ทุกๆคนก็ถูกวาปมายังที่แห่งหนึ่ง พวกเขาได้พบกับสิ่งที่พวกเขาไม่คาดคิดว่าจะได้เจอ ห้องที่ฉายการตายของสุบารุ

คุณไม่ต้องมารับผิดชอบอะไรหรอกค่ะ เด็กไม่ได้หน้าเหมือนคุณสักนิด นิดเดียวก็ไม่เหมือน