ถ้าเขาจะหย่า เธอก็จะหย่าให้ แต่คำขอครั้งสุดท้าย "เป็นผัวที่ดีให้มันได้สักครั้ง"

ภูรินทร์คนที่เขาไม่ควรแม้แต่จะแตะต้อง แต่กลับเผลอข้ามเส้นไปแบบที่ไม่อาจย้อนคืน ไออุ่นกอดตัวเองแน่นขึ้น ริมฝีปากสั่นเบาๆ “อุ่นไม่อยากโดนคุณภูเกลียด… อย่าเกลียดอุ่นเลยนะครับ”

แน่นอนสิว่าถ้าต้องให้เลือก เขาก็ต้องเลือกของมีราคา ไม่ใช่ของที่จะหยิบใช้เมื่อไหร่ก็ได้อย่างเธอ! ที่เหมือนเป็นของตาย... แต่ของตายที่เขาคิดว่าเป็นสิ่งแน่นอน มันอาจจะหายไปในสักวันหนึ่งก็ได้

อุบัติเหตุที่เธอไม่ได้ตั้งใจในครั้งนั้น ได้พรากคู่หมั้นของเขาไปแบบไม่มีวันกลับ สร้างความเสียใจให้กับเขาไม่น้อย และเธอจะต้องเป็นคนชดใช้มัน

ประคองรักมาตั้งหลายปี ในวันที่มีข่าวดี เขากลับทิ้งเธอไว้และเดินห่างออกไป เมื่อเขาไม่ต้องการ ลูกของเขาก็ไม่ควรเป็นเหตุผลที่รั้งเขาเอาไว้

“ถ้าเด็กในท้องของคุณคลอดเมื่อไรก็อย่าสอนให้เรียกผมว่าพ่อ”

การเป็นคน ‘ไร้สถานะ’ ไม่แย่เท่ากับการตกอยู่ใน ‘สถานะตัวสำรอง’ แม้เขาจะ ‘หวง’ แต่ไม่มีวันได้เป็น ‘ตัวจริง’

'จะไปตายที่ไหนก็ไป ผู้หญิงหน้าเงิน!' คือคำที่ปริญสาปส่งแฟนเก่า แต่สี่ปีให้หลังกลับมาเจอกันอีกครั้ง ข้างกายเธอกลับมีเด็กชายที่ใบหน้าถอดแบบเขามาราวแกะพิมพ์เดียวกัน จากนั้นปริญเลยเริ่มปฏิบัติการ ทวงคืน!

หากเจ็ดปีที่คบกันมันไม่มีความหมาย อิสระที่เขาอยากได้ วันนี้เธอก็จะคืนให้

เขาให้เธอไปทำงานที่ต่างแดน เพื่อในขะนั้นเขาจะได้หมั้นกับผู้หญิงคนอื่นได้สะดวก

เมื่อเผลอละเมิดกฎเหล็กของสามีที่ว่า ถ้าท้องต้องทำแท้งสถานเดียว เธอจึงเลือกที่จะหย่าและปกปิดลูกที่เขาจะไม่มีวันได้รับรู้

หนึ่งคืนที่พลาดพลั้ง... ก่อเกิด ‘ปาฏิหาริย์’ ที่เธอต้องสู้เพียงลำพังมาตลอด 6 ปี จนกระทั่ง ‘เขา’ กลับมาในฐานะเจ้านาย พร้อมความจริงที่ว่าเขามีลูกสาวช่างเจรจารออยู่ งานนี้ซีอีโอสายโหดต้องกลายเป็นสายเปย์

เธอวางเครื่องตรวจครรภ์เพื่อแสดงว่าไม่ได้เอาสิ่งใดมาจากเขา แม้แต่เลือดเนื้อเชื้อไขก็ตาม จะท้องได้อย่างไรในเมื่อเขาป้องกันไม่พลาดสักครั้ง มันก็ชัดเจนอยู่แล้วว่าเขาไม่เลือกเธอเป็นแม่ของลูกตั้งแต่แรก

คืนที่หัวใจอ่อนแอที่สุด พาเธอไปสู่ความเผลอไผลกับชายหนุ่มแปลกหน้า จากความไม่ตั้งใจในคืนนั้น ค่อยๆ กลายเป็นความรัก และเมื่อรู้ตัวอีกที หัวใจของเธอก็มีที่ว่างให้...เขาเพียงคนเดียว

ของขวัญรับปริญญาของใครเป็นอะไรไม่รู้ สำหรับเธอ...เพียงตะวัน คือก้อนเนื้อกลมๆที่อยู่ในท้อง เธอทำให้ผู้มีพระคุณผิดหวัง เด็กน้อยที่เกิดจากความผิดพลาดของผู้เป็นพ่อ แม้เป็นแค่เงาของพระอาทิตย์ก็คงต้องยอม..

จากสามีที่รักมาก เพราะอะไรทำไมเขาถึงเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้ หมดรัก หรือไปรักคนใหม่!

การเป็น ‘ภรรยา’ ที่ไม่เคยถูกรัก ซ้ำยังถูก ‘สามี’ ทำร้ายจิตใจทั้งจากการกระทำและคำพูด ยิ่ง ‘คนรักเก่า’ ของเขาหวนกลับมา ยิ่งทำให้เธอ ‘หมดแรงที่จะรัก’ คนที่อยู่ในสถานะ ‘พ่อของลูก’

คนหนึ่งรักหมดหัวใจ อีกคนไม่เคยรัก

เขาดุดัน เคร่งขรึม มีความเป็นผู้นำอย่างที่ใครก็เทียบไม่ติด เมตตาต่อเด็กด้อยโอกาส คนงาน ยกเว้นน้องเมียเก่าที่ถูกทอดทิ้งไว้เป็นภาระที่ไร่บุศรินตั้งแต่สิบขวบ

เธอลืมเขา—แต่โชคชะตากลับไม่ยอมให้ลืม เพราะ “รักเก่า” ถูกลิขิตไว้ให้กลับมาอีกครั้ง