ไม่คิดเลยว่านิยายวันสิ้นโลกที่เคยอ่านมาบ้างจะเกิดขึ้นกับตัวเอง ถ้ารู้ว่าตัวเองจะมีโอกาสกับเขา เธอคงขยันหาความรู้และฝึกฝนทักษะเพื่อเอาชีวิตรอดให้มากกว่านี้ แต่แล้วไอ้กระท่อมพังๆ นี่คืออะไร

หมั้นกับเขาตั้งหลายปี รักเขาปานใจจะขาด แต่ก็ถูกมองว่าเป็นนางมารร้าย จู่ ๆ ได้รับสิทธิ์ให้ใช้ชีวิตในฝันร้าย พอตื่นขึ้นมา นางร้ายคนนี้ขอกลับตัว ด่วนค่ะ!

คิดจะใส่ร้ายสามีของข้าแถมยังคิดจะยึดทรัพย์กันอีกอย่างนั้นหรือ? ถ้างั้นข้าริบสมบัติในท้องพระคลังนี่.. เข้า “มิติตุนสินค้า” ของข้าเพื่อเป็นข้อแลกเปลี่ยนก็แล้วกัน!

ตามตื๊อพี่ชายข้างบ้านนานเกือบสิบปี แต่พอเป็นโรคร้าย เธอต้องหาผู้ชายสักคนเพื่อช่วยทำลูกให้เร็วที่สุด แม้ว่าผู้ชายคนนั้นจะไม่ใช่พี่ดินของเธอ

รอยไหม้บนแขนกระซิบถึงอดีตที่ถูกลบ เมื่อคนที่ไว้ใจอาจไม่ใช่พันธมิตร เธอต้องไขปริศนาองค์กรลับ ก่อนที่ความจริงจะเผาผลาญเธอให้มอดไหม้

เป้าหมายคือการเป็นนางร้าย ที่สวยและรวยมาก มีชีวิตสุขสบายไม่ต้องทำงานทำการ มีแต่คนตามใจ ถ้าเป็นนางเอกมันลำบากตั้งแต่ต้นเรื่อง สบายแค่ตอนจบ เป็นนางร้ายนั้นดีจะตายลำบากตอนจบแค่นิดเดียว เป็นคุณจะเลือกอะไร

ไอ้พายขโมยสร้อยเพชรมูลค่าสิบล้านแล้วหายตัวไป ใช้เวลาสามปีกว่าจะหาตัวเจอ คิดว่าจะเอาคืนให้สาสม ว่าแต่...ไอ้เด็กตัวกลมป้อมตาแป๋วแหววที่ยืนอยู่ข้างมันเป็นใครหว่า ทำไมหน้าตาเหมือนเขาอย่างกะแกะแบบนั้น!

เธอผิดเองที่เลือกทางเดินโง่ ๆ นี่ พิมพ์นาราทรุดตัวอยู่กับพื้นอยู่ตรงหลังประตูบ้าน ตรงที่ที่กวีวัธน์เพิ่งจะเดินออกไป

ทะลุมิติมาเป็นฮูหยินคนงาม สามีหน้าสวยแต่ปากหมา ขู่จะแต่จะตัดลิ้นตัดมือถ้าไม่ยอมหย่าแต่..ขอโทษนะคะ คนอย่างฉันไม่หนี...มีแต่จะจับกิน!

เหตุผลใน 'การหย่า' คือคำว่า 'เขาไม่มีอิสระและไม่มีความสุข' เขาโทษว่าเป็นความผิดของเธอทั้งหมด 'ผิดที่รักเขามากจนเกินไป'

เมื่อแผ่นดินระส่ำระสาย อำนาจต้องถูกเปลี่ยนมือ จากคุณหนูเสนาบดีผู้สูงศักดิ์ชีวิตกลับเปลี่ยนผันในชั่วข้ามคืน ทว่าแม้มีทางให้เลือกเดิน ซินอ้ายกลับเลือกทำตามหัวใจ จุดหมายคือตำหนักอ๋องทรราชผู้นั้น...

ชาติก่อนเป็นข้าที่โง่เขลา ชาตินี้ข้าขอพบแต่ความสุขเท่านั้น

บัณฑิตอัจฉริยะแห่งมหาวิทยาลัยหลงเคอ ได้ปฏิเสธอนาคตอันรุ่งโรจน์และเงินเดือนมหาศาล เพื่อกลับไปยังบ้านเกิดอันแร้นแค้นในฐานะข้าราชการหมู่บ้านธรรมดาคนหนึ่ง เพราะเขาได้ปลุกพลังของ ระบบก่อสร้างบ้านเกิด

แต่งจดทะเบียนกับเขา รักทุ่มเทแต่ถูกมองเป็นเมียร้ายไร้ค่า สุดท้ายโดนฆ่าตายอย่างโดดเดี่ยว ฟื้นกลับมาก็ยังเป็นได้แค่นางร้ายสู้ผู้หญิงอื่นไม่ได้ แต่หนนี้เธอตั้งท้องและขอหย่า ไม่เอาแล้วสามีเฮงซวย

“เฮอะ เป็นสามีของฉันก็ทำหน้าจะเป็นจะตาย รักแฟนเก่ามาก ลืมไม่ลงขนาดนี้งั้นเราก็หย่ากันเลย ลูกในท้องหากเขาเกิดมาฉันก็ไม่ได้ห้ามหากคุณจะมาขอพบเขา ฉันก็เบื่อเต็มที มีผัวทั้งกับเขาทั้งทีก็ได้ผัวงี่เง่า“

เพราะหนี้ของพ่อ...เธอจึงต้องกลายเป็นภรรยาที่ไม่มีสิทธิแม้แต่จะ ‘รัก’ หลี่ซินเหยา ต้องแลกอิสรภาพของตัวเองเพื่อปกป้องครอบครัวด้วยการ “แต่งงานตามสัญญา”

นางเคยคิดอย่างโง่งมว่าความดีของตนคงจะชนะใจเขาได้สักวัน แต่จนกระทั่งนางตายก็ไม่เคยได้รับรอยยิ้มจากเขาที่เป็นสามีแม้แต่ครั้งเดียว "ท่านแม่ทัพหากชาติหน้ามีจริง ข้าจะไม่ขัดบุพเพของท่านกับคุณหนูฉินอีกแล้ว"

ตอนอ่านนิยายเธอไม่เคยเข้าใจ..ทำไมรักแรกของพระเอก ต้องเป็นนางร้ายด้วยนะ แต่ก็แค่สงสัยไง..ไม่จำเป็นต้องส่งเธอมาพิสูจน์ก็ได้

หย่าซะ!! แล้วจะไปไหนก็ไป นั่นเป็นคำที่สามี หรือว่าพระเอกนิยายในเรื่องนี้ พูดกับเธอ

"ถ้ามันเป็นการที่มึงจะยอมรับให้กูเป็นคู่เคียงหมอน กูก็จะยอมไม่ออกจากป่านี้ตลอดชีวิต"