โอม..อยากเสกเวทย์ท่องมนตร์เป่าคาถา ให้เจ้ารักเพียงข้าอย่าแปรผัน ตั้งนะโมร่ายมนตราให้พบกัน ผูกใจมั่นตราบนิรันดร์เถิดแก้วตา

โอ้อกเอ๋ยอกสะคราญชาญสมร แม้นจากจรแต่มิสิ้นสิเน่หา ขอปกปักรักเจ้าเท่าชีวา ปฏิพัทธ์ถ้อยสัจจาด้วยสัตย์เอย

เธอจำไม่ได้ว่าแต่งงานตอนไหน จำไม่ได้ว่าสามีคือใคร แต่ในท้องของเธอ มีชีวิตเล็ก ๆ ที่ยืนยันว่า ผู้ชายคนนั้น…เคยเป็นคนที่เธอรัก ตะวัน | นิยายรักของการเริ่มต้นใหม่...ระหว่างคนที่เคยรักกันมากที่สุด

ใครบอกว่า..คนไข้ กับ หมอฟัน จะจีบกันไม่ได้ ?

เมื่อขุนกล้าได้กระทำเรื่องผิดผีกับแม่หญิงแก้วเข้า เขาจึงต้องยอมรับแม่แก้วเป็นแม่หญิงแห่งเรือนตน แต่เขายังออกเรือนมิได้เพราะต้องชิงชัยตำแหน่งสำคัญ ซึ่งมีแต่คนหมายเอาชีวิต

"คืนนี้ขึ้นให้ฉันสิ...แล้วฉันจะไม่เอาความ"

"สามปีเลยนะ ตั้งสามปีที่เราชอบพี่เขา ไม่ชอบทำไมไม่บอกกันตั้งนาน" "เราก็ชอบ...." คลาวด์ก็ชอบปลายฝนมาตั้งหกปีรู้บ้างไหม? ความรักของเธอกับเขาเข้ามาในวันที่ฝนโปรยปราย...

“ผมไม่เคยมีอะไรกับผู้หญิงซ้ำสอง ดังนั้นคุณมีสิทธิ์ลองได้แค่ครั้งเดียว และคุณต้องตัดสินใจตอนนี้ ...เอาหรือไม่เอา”

ไอ้ปลัดนั่นมันเอาหัวส่วนไหนคิดว่าเธอ 'ขาย' อ๋อ...คงจะเป็นหัวส่วนล่างสินะ

"ข้ารับผิดชอบได้เท่านี้" (โยนทองให้น้อง) "ไม่คิดเอาเอ็งทำเมียจริง ๆ"

“ถ้าอยากได้การคุ้มครองจากฉัน เธอต้องจ่ายมันด้วยร่างกาย...ตกลงหรือเปล่า?”

ยายตัวร้ายที่มองปราดเดียวก็รู้ว่าทำชีวิตเขาบันเทิงแน่ เรื่องอะไรจะปล่อยให้หลุดมือ

เธอขวัญอ่อน กลัวผี ส่วนเขาดวงแข็ง แม้แต่ผีก็ยังกลัว!

สายฝนโปรยปรายพัดพาให้เพื่อนเก่ากลับมายืนอยู่ตรงหน้า หลังจากไม่ได้เจอกันนานนับสิบปี"แต่งงานหรือยัง" เป็นเพื่อนกันเอ่ยถามออกไปไม่แปลก แต่ทำไมรู้สึกเขิน

‘แมตต์’ ถูกผู้หญิงคนหนึ่งทิ้งไว้บนเตียงเพียงลำพังหลังจากมีค่ำคืนแสนวิเศษด้วยกันที่ลอนดอน มันควรจะจบลงแค่นั้น แต่แล้ววันหนึ่ง 'โชคชะตา' กลับนำพาเขาและเธอมาพบกันอีกครั้ง...

อยู่ได้ก็อยู่...อยู่ไม่ได้ก็ไปหย่า [18+]

เจ็บกว่าการที่เขาไม่รักก็คือเขายังตัดใจจากแฟนเก่าไม่ได้...ถ้าเขามีแฟนเก่าคนโปรดแบบนี้ก็แยกย้ายกันไปน่าจะดีกว่า

จากความสงสารที่ไม่คิดสิ่งใด กลับกลายเป็นความผูกพันที่หัวใจไม่อาจห้ามรัก

“แต่งกับพี่ ครบปีเดี๋ยวหย่าให้”

ใครจะหย่าก็หย่าไป แต่พี่ไม่เซ็น!