เขาพนันความรัก…ด้วยความโง่เขลา จนทำลายผู้หญิงที่เขารักที่สุดห้าปีแห่งความเงียบงัน…เขาคิดว่าเธอหายไปพร้อมบาดแผลที่เขาสร้าง แต่ความจริง เธอกลับมา…พร้อมความลับที่สามารถเปลี่ยนทุกอย่าง

เพราะเธอไม่รับรักเขาในวันนั้น วันนี้เธอจึงกลายเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยว และ 8 ปีที่เธอหายไปจากชีวิตของเขา โชคชะตาดันเล่นตลกให้เธอได้กลับมาเขาเจอกันอีกครั้งในฐานะ...ว่าที่เจ้าบ่าวของเพื่อนสนิท

ความรักของเธอคือเถ้าถ่าน ในขณะที่เขาเฝ้ารดน้ำให้ดอกไม้ดอกอื่น “ไหนบอกว่าเกลียด ก็อย่ามายุ่งกันสิ!” “เกลียดกัน ไม่ได้หมายความว่าเอากันไม่ได้”

เฮียจะถอนหมั้น เฮียไม่อยากแต่งงานกับเทียน

แน่นอนสิว่าถ้าต้องให้เลือก เขาก็ต้องเลือกของมีราคา ไม่ใช่ของที่จะหยิบใช้เมื่อไหร่ก็ได้อย่างเธอ! ที่เหมือนเป็นของตาย... แต่ของตายที่เขาคิดว่าเป็นสิ่งแน่นอน มันอาจจะหายไปในสักวันหนึ่งก็ได้

'ทะเบียนสมรส' คือสิ่งที่ตรึงความรักของเธอเอาไว้กับเขา และในวันที่ความรักของเขาหมดลง เธอจึงคืนอิสรภาพให้เขาด้วย 'ใบหย่า' และเหลือไว้เพียง 'ลูก' ในวันที่จากลา

การเป็น ‘ภรรยา’ ที่ไม่เคยถูกรัก ซ้ำยังถูก ‘สามี’ ทำร้ายจิตใจทั้งจากการกระทำและคำพูด ยิ่ง ‘คนรักเก่า’ ของเขาหวนกลับมา ยิ่งทำให้เธอ ‘หมดแรงที่จะรัก’ คนที่อยู่ในสถานะ ‘พ่อของลูก’

คนหนึ่งรักหมดหัวใจ อีกคนไม่เคยรัก

จากสามีที่รักมาก เพราะอะไรทำไมเขาถึงเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้ หมดรัก หรือไปรักคนใหม่!

เธอวางเครื่องตรวจครรภ์เพื่อแสดงว่าไม่ได้เอาสิ่งใดมาจากเขา แม้แต่เลือดเนื้อเชื้อไขก็ตาม จะท้องได้อย่างไรในเมื่อเขาป้องกันไม่พลาดสักครั้ง มันก็ชัดเจนอยู่แล้วว่าเขาไม่เลือกเธอเป็นแม่ของลูกตั้งแต่แรก

"ส่วนเธอก็เป็นได้แค่เมียแต่ง เมียนอกหัวใจที่ฉันจะไม่มีวันรัก..."

วันที่เขาเอ่ยปากไล่เธอไม่ต่างจากของตายที่ไร้ค่า ความอดทนอดกลั้นที่มีมานานจึงถึงคราวสิ้นสุด ‘ใบหย่า’ คงเป็นปลายทางที่เหมาะสมกับเรื่องนี้ เธอและลูกจะไม่ทนอยู่กับผู้ชายใจร้ายอีกต่อไป

เธอคือภรรยาที่ถูกต้อง แต่เขาไม่ถูกใจ และถ้าการพยายามเอาชนะคนในใจเขามันยาก ก็จะยอมคืนอิสระให้และไม่อยู่ให้เขาลำบากใจอีก เพราะเธอเหนื่อยจะพยายามทุกอย่างแล้ว "ไหนบอกจะไม่ปล่อยฉันไง" "นั่นมันเมื่อก่อนค่ะ"

เขามีคนรักอยู่แล้ว แม้นว่าเธอคนนั้นจะหนีไปแต่งงานกับคนอื่น เขาก็ยังเฝ้ารอโดยไม่สนใจเมียกับลูกที่บ้าน กระนั้นเพราะความรักที่มีให้ สาวใช้อย่างเธอก็ยังเฝ้ารอรับใช้เขาเยี่ยงทาส แต่แล้ววันเลิกทาสก็มาถึง...

“ถ้าเด็กในท้องของคุณคลอดเมื่อไรก็อย่าสอนให้เรียกผมว่าพ่อ”

เขาให้สถานะเธอแค่…เมียชั่วคราว และเฝ้ารอวันที่จะได้…หย่า แต่ในวันที่เธอทิ้งใบหย่าไว้ให้ดูต่างหน้า ชีวิตที่เคยมีความสุขตลอดมา กลับเหลือเพียงคำว่า...จืดฉิบหาย

ไม่รู้ว่าเป็นเวรเป็นกรรมอะไรที่‘ปานชีวา’ดันไปรู้เรื่องลับสุดยอดของคนที่โหดเหี้ยมอย่าง’หริวัฒน์‘เข้าและเหมือนว่าเขาจะรู้ตัวจึงวางแผนกลั่นแกล้งและเก็บเธอไว้ข้างกาย ใครก็ได้ช่วยปานชีวาด้วย

“คุณเป็นภรรยาที่ดีของผมจริงๆ ทั้งยังเป็นแม่ที่ดีของลูกเสมอ ขอบคุณนะครับที่เป็นห่วงกัน ผมจะดูแลคุณกับลูกอย่างที่ดีสุด” เธอไม่ได้อยากเป็นแค่ภรรยาที่ดีของเขา เธอต้องการเป็นคนที่เขารักอย่างสุดหัวใจ

กว่าจะตัดใจได้ก็ตอนท้องแล้วเขาโวยวายว่าเธอผิดข้อตกลง เพราะสัญญากับคนรักเก่าที่ตายไปว่าจะไม่มีลูกอีก แล้วเธอกับลูกเป็นตัวอะไร ส่วนเกินในชีวิตอย่างนั้นเหรอ เมื่อมีค่าน้อยกว่าคนตาย แล้วเรื่องอะไรต้องทน!

ประคองรักมาตั้งหลายปี ในวันที่มีข่าวดี เขากลับทิ้งเธอไว้และเดินห่างออกไป เมื่อเขาไม่ต้องการ ลูกของเขาก็ไม่ควรเป็นเหตุผลที่รั้งเขาเอาไว้