เมื่อเผลอละเมิดกฎเหล็กของสามีที่ว่า ถ้าท้องต้องทำแท้งสถานเดียว เธอจึงเลือกที่จะหย่าและปกปิดลูกที่เขาจะไม่มีวันได้รับรู้

“ไหนมึงว่าเอาไม่ลง แค่เอ็นดูเป็นน้อง นี่ไม่เรียกกลืนลงท้องไปหมดแล้วหรอวะ”

เพราะวันนั้นเขาเลือกที่จะทิ้งเธอไป วันนี้จึงเป็นได้แค่ ‘ลุงอัศ’ ของเด็กน้อยที่หน้าตาเหมือนเขาราวกับแกะ

เธอต้องทำตามคำขอร้องของผู้มีพระคุณ โดยไม่คาดคิดว่าจะเดินเข้าสู่แผนการของอีกฝ่ายเพื่อเป็นตัวแทนทำทุกอย่าง...แม้กระทั่งเรื่องรัก!

“ไม่ได้หรอก... ก็ปากพราวสวย เต็มอิ่มน่าจุ๊บเป็นที่สุด เหมือนลูกเชอรี่สุกๆ เห็นแล้วมันอดใจไม่ไหว ว่าแต่พราวอย่ามองผมแบบนี้ เผยอปากแบบนี้...เพราะผมอาจไม่อยากกินของคาวบนโต๊ะ แต่อยากกินของหวานที่จะยกไปก

“คุณกริชกลัวว่าอิงจะท้องใช่ไหม”

เธอต้องแต่งงานเพื่อล้างหนี้ เขาจำต้องรับเมียไร้ค่าไว้เพราะโดนบังคับ แต่อย่าหวังว่าการแต่งงานครั้งนี้จะเป็นสุข “ไม่ต้องคิดฝันว่าฉันจะเอาผู้หญิงสกปรกอย่างเธอทำเมีย”

“ผมไม่เคยมีอะไรกับผู้หญิงซ้ำสอง ดังนั้นคุณมีสิทธิ์ลองได้แค่ครั้งเดียว และคุณต้องตัดสินใจตอนนี้ ...เอาหรือไม่เอา”

เพราะมีเมียเป็นนางร้ายแบบเธอ ผัวสุดที่รักเลยใช้เงินฟาดหัวขอหย่า ลองคำนวณดูแล้วร้อยล้านกับไอ้นั่นของเขาหนึ่งอัน หย่าก็หย่าสิ! เธอได้กำไรเห็นๆ แต่พอถึงเวลาเขาดันเล่นตีมึนซะเฉยๆ ก็ไหนว่าจะหย่าไงล่ะ!?

“เธอรู้ไหม ทั้งชีวิตที่เกิดมา เธอเป็นคนที่ทำให้ฉันโกรธ เกลียด และขยะแขยงได้มากที่สุด ยินดีด้วยนะ” หญิงสาวพยักหน้ารับ บอกสั้นๆ “แล้วนีนี่จะกลับมาเซ็นใบหย่าให้ค่ะ”

เจ็บกว่าการเป็นตัวเลือก คือยอมเป็นให้แล้ว แต่ก็ยังไม่ถูกเลือก

ข้อเสนอจากเขาแลกหนึ่งคืนของเธอ หนึ่งคืนที่ให้เขาแลกกับชีวิตใหม่นับจากนี้

เพราะกฎเหล็กของตระกูล ม.ล.คิณณ์ณภัทร จำต้องเร่งผลิตทายาทโดยด่วน บุพเพอาละวาดจึงไปตกที่ รมณ

"คืนนี้ขึ้นให้ฉันสิ...แล้วฉันจะไม่เอาความ"

“เธอน่ารักขนาดนั้น ฉันจะอดใจยังไงไหวเล่า” “ก็ยังอดมาได้ตั้งปีกว่านี่คะ” นับดาวทำปากยู่ “โธ่ หนูเล็ก” ปรมะหัวเราะ “ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ สาบานเลยว่าเธอไม่รอดมือฉันตั้งแต่คืนวันแต่งงานแน่”

ในเมื่อเขาไม่พร้อมจะมีลูก งั้นลูกของเธอก็ไม่จำเป็นต้องมีพ่อ และชีวิตของเธอก็ต้องไม่มีเขาด้วยเหมือนกัน

หย่ากันแล้ว ก็คือไม่รักแล้ว หย่ากันแล้ว ก็ไม่มีอะไรให้ยุ่งเกี่ยว แต่เมื่อกลับมาเจอเมียเก่าอีกครั้งหลังผ่านไปสองเดือน เขากลับรู้ว่า 'เธอท้อง'

เมื่อคนในอดีตกลับมาอีกครั้งในฐานะเจ้านาย แถมยังจูบเธอตั้งแต่วันแรกที่เจอ ปาลินที่สู้คนจะไม่ยอมใจอ่อนและเจ็บอีกเป็นครั้งที่สองแน่นอน

เธอบากหน้าไปทวงสัญญาหมั้นวัยเด็ก เพราะคิดว่าเขาคือ ‘ขอนไม้ใหญ่’ กลางคลื่นลมมรสุม ที่ไหนได้... “จะรับคนเข้าทำงานยังต้องทดลองงานก่อนต่ำๆ สามเดือนเลย นี่จะแต่งงานทั้งที...ก็ต้อง ‘เทสต์’ ก่อนไหมครับ”

ตั้งปณิธานไว้แล้วว่าจะไม่มีเด็กเลี้ยงอีกต่อไป “ไหน ๆ คุณธรณ์ก็ต้องไปซื้อนอกบ้าน ซื้อหนูก็ได้นะคะ สะอาด ราคากันเอง เรียกใช้ได้เลย ประหยัดเวลาเดินทาง ประหยัดค่าโรงแรม เห็นไหมคะมีแต่ได้กับได้”