อลิสามอบร่างกายและหัวใจด้วยความรักทั้งหมดที่มี แต่สำหรับราชันย์เป็นแค่การลวงหลอกเท่านั้น

“อบเชย … เซ็นใบหย่าให้พี่เถอะ”

ในอดีตเธอทำทุกอย่างเพื่อครอบครัว..ก่อนที่จะรู้ว่าทั้งหมดนั้น 'ปลอม'

“ต้องให้จับทำเมียแล้วจดทะเบียนตอนนี้เลยมั้ย จะได้รู้ว่าจริงจัง"

เมื่อสามีไม่รัก...เขาเลยโอนบ้านเป็นชื่อเมียน้อยแทนที่จะเป็นชื่อลูกในท้องของเธอ เมื่อเขาไม่รัก...เขาก็ทำได้ทุกอย่างแม้นจะหักหาญน้ำใจแม่ของลูกอย่างเธอมากเพียงใด กระทั่งเธอหมดรักในที่สุด...

ชีวิตของเธอเคยพังทั้งร่างกายและจิตใจ สิ่งที่ทุ่มเทไปสุดท้ายไม่เหลืออะไรเลย ทว่าเมื่อมีโอกาสได้มีชีวิตใหม่อีกครั้ง เธอจะไม่เดินตามเส้นทางเดิม และจะมีชีวิตที่ดีให้คนอื่นได้อิจฉา

"พลอย เราหย่ากันเถอะ" คำพูดแสนเย็นชาจากชายที่แอบรักพาให้ใจเจ็บ เธอกลั้นน้ำตาพลางตอบเขาสั้นๆ "ค่ะ" หย่าก็หย่า..ลูกคนเดียวเธอเลี้ยงได้!

"ฉันอยากหย่า" คำพูดนี้ไม่ได้ออกมาท่ามกลางการทะเลาะ ไม่ได้มาจากความโกรธ ไม่ได้มีเสียงตะโกนหรือการปะทะอารมณ์ใดๆ มันเบา... แต่ชัดเจน เบากว่าลมหายใจของเธอ แต่หนักกว่าโลกทั้งใบของเขา

วันที่เมียเก่าเขามาทวงคืน เป็นวันที่เธอพยายามจนสุดแรง และในวันที่เธอตั้งครรภ์ลูกของเขา เป็นวันที่เขาเลือกที่จะทิ้งเธอไป หากแต่ผู้หญิงคนนี้เองก็ไม่ได้สนใจ ใครจะทิ้งใครก็ช่างปะไร เธอเลี้ยงลูกของเธอเอง..

จากวันที่...รัก สู่วันที่หัวใจ...ยับเยิน เมื่อเขามีคนอื่น

“ทำไมถึงไม่ยอมบอกพี่ว่านิลท้อง!” “แล้วคุณคิดว่ามันง่ายนักเหรอ ที่อยู่ๆ จะเดินเข้าไปบอกกับผู้ชายที่เขามีคู่หมั้นอยู่แล้วว่าท้องน่ะ”

สำหรับม่านฝน ความรักคือความเชื่อใจแต่สุดท้ายใจสามีกลับซุกซ่อนใครบางคนเอาไว้ คำว่า ‘เรา’ จึงเหมือนแก้วที่แตกบิ่น คอยทิ่มแทงใจให้เจ็บปวดร้าวราน

'ทะเบียนสมรส' คือสิ่งที่ตรึงความรักของเธอเอาไว้กับเขา และในวันที่ความรักของเขาหมดลง เธอจึงคืนอิสรภาพให้เขาด้วย 'ใบหย่า' และเหลือไว้เพียง 'ลูก' ในวันที่จากลา

เหตุผลใน 'การหย่า' คือคำว่า 'เขาไม่มีอิสระและไม่มีความสุข' เขาโทษว่าเป็นความผิดของเธอทั้งหมด 'ผิดที่รักเขามากจนเกินไป'

"ทำไมนับต้องแต่งกับอา นับแต่งกับใครก็ได้ อาอย่ามาบังคับ!” “ก็ลองดูสิ ลองดูว่าเธอจะแต่งกับใครได้ เรื่องสนุกนี่ฉันถนัด ฉันจะทำทุกทางจนไม่มีผู้ชายหน้าไหนกล้ามาแต่งกับเธอ ไม่เชื่อก็คอยดู!”

เพราะมีเมียเป็นนางร้ายแบบเธอ ผัวสุดที่รักเลยใช้เงินฟาดหัวขอหย่า ลองคำนวณดูแล้วร้อยล้านกับไอ้นั่นของเขาหนึ่งอัน หย่าก็หย่าสิ! เธอได้กำไรเห็นๆ แต่พอถึงเวลาเขาดันเล่นตีมึนซะเฉยๆ ก็ไหนว่าจะหย่าไงล่ะ!?

เขาไม่เคยบอกเธอว่าแต่งงานแล้ว..ในขณะที่เลือดเนื้อส่วนหนึ่งของเขากำลังก่อกำเนิดในครรภ์ของเธอ! แลกกับสถานะแห่งความผิดบาปที่ถูกหยิบยื่นให้

เขาจงเกลียดจงชังเธอนั้นก็พอทนได้ ตราหน้าด่าทอสารพัดก็ยังทนไหว แต่ถ้าปล่อยให้ผู้หญิงหน้าด้านคนนั้นเข้ามาทำร้ายลูกได้ก็พอเลย ใบหย่าที่เขาต้องการหนักหนาเธอจะเซ็นให้ แล้วอย่าได้พบเจอกันอีกเลย...

รักกันมาสามปี อยู่ ๆ ก็ถูกบอกเลิก เขาบอกว่าหมดรักเธอแล้ว และขอให้เราเป็นแค่พี่น้อง 'พี่น้องที่นอนด้วยกันน่ะเหรอ'

เธอคบกับภูวดิศมาก่อนที่จันทร์หอมจะก้าวเข้ามาในชีวิตรักของเราทั้งคู่ คำถามคือ…ทำไม ทุกคนถึงมองว่าเธอร้าย ทั้ง ๆ ที่เธอก็แค่ทวงสิทธิ์ที่ควรเป็นของเธอกัน?