สวีเมี่ยวอวิ๋นถูกสามีทรยศพร้อมทิ้งลูกไว้ในท้องให้นาง ครั้นเวลาผ่านไป เขาดันกลับใจ อยากหวนคืนมาเป็นบิดาที่ดีอีกครั้งหรือ? ฮึ.. ถามเด็กๆ ดูเสียก่อนว่าอยากได้บิดาเช่นเจ้าหรือไม่!

“ผมไม่เคยมีอะไรกับผู้หญิงซ้ำสอง ดังนั้นคุณมีสิทธิ์ลองได้แค่ครั้งเดียว และคุณต้องตัดสินใจตอนนี้ ...เอาหรือไม่เอา”

ใครบอกว่า..คนไข้ กับ หมอฟัน จะจีบกันไม่ได้ ?

เธอคบกับภูวดิศมาก่อนที่จันทร์หอมจะก้าวเข้ามาในชีวิตรักของเราทั้งคู่ คำถามคือ…ทำไม ทุกคนถึงมองว่าเธอร้าย ทั้ง ๆ ที่เธอก็แค่ทวงสิทธิ์ที่ควรเป็นของเธอกัน?

เขาดุดัน เคร่งขรึม มีความเป็นผู้นำอย่างที่ใครก็เทียบไม่ติด เมตตาต่อเด็กด้อยโอกาส คนงาน ยกเว้นน้องเมียเก่าที่ถูกทอดทิ้งไว้เป็นภาระที่ไร่บุศรินตั้งแต่สิบขวบ

เธอกำลังจะเป็นเดือนที่ลอยคู่ดาว ส่วนฉันเป็นเพียงเศษดินไร้ค่าที่แทบไม่มีตัวตนในสายตาใคร

คุณได้ใจคนเลวบ่อยหรือรวี ถึงได้รู้ดีเหลือเกินว่าต้องทำอย่างไร

บางคนบอกว่าเรื่องของเธอคือตำนาน เป็นความรักที่แสนมั่นคงและซื่อสัตย์ บางคนนำเรื่องเธอไปเผยแพร่เป็นละครหรือภาพยนตร์ น้อยคนนักที่จะรู้ความจริงเกี่ยวกับเธอ เข้ามาสิ.. แม่นาคตัวจริงจะเล่าให้ฟัง

เพราะความรักที่โง่งมจนทำให้ชีวิตมาถึงทางตัน ผู้ชายที่เธอได้มอบหัวใจให้ กลับให้เธอเป็นแค่เมียที่ไร้ตัวตนในวันที่เธอมีอีกชีวิตทีกำลังถือกำเนิดเป็นวันที่คนเป็นพ่อกำลังเดินเข้าสู่ประตูวิวากับผู้หญิงคนอื่น

"เอ็งบอกว่าท้อง ถ้าข้าเป็นพ่อของเด็กในท้องเอ็ง พวกเด็กทั้งหมู่บ้านก็คงเป็นลูกข้ากันหมดแล้วเหมือนกัน"

แล้วชีวิตเล็ก ๆ ที่อยู่ในตัวเธอล่ะ เขาเคยนับว่าเป็น ‘ลูก’ บ้างไหม

เมื่อสาวแกร่งจากยุคปัจจุบันต้องมาเข้าร่างนางร้ายวัยใสในนิยายที่เพิ่งอ่าน เรื่องราวจะเป็นอย่างไร... เมื่อบัวตองคนใหม่ไม่ได้ไร้สมองอย่างที่ใครเข้าใจแต่ทว่าเธอกลับมีความรู้ที่คนยุคนั้นไม่อาจเข้าใจ

ผู้การธนาสินธุ์ผู้เก่งแต่ด้านการรบจนถูกผู้หญิงหลอกให้ฟันฟรี ๆ รู้ตัวอีกทีลูกโตเป็นหมาแล้ว กับนักสังคมจอมปลอมผู้มีหลายหน้าไม่ยอมรับความจริง แล้วไหนจะเจ้าหนูขี้เก๊กที่ชอบแอบมองเขาอีก ให้สิตายวะ!

เก่งกาจอาจองสร้างตำนานสงครามปราบผีมาทั่วทุกสารทิศ แต่ต้องมาสิ้นฤทธิ์แค่กับเมียกำมะลอ

ผู้ชายที่มานัดบอด...คือรุ่นพี่ที่ฉันเคยแอบชอบเมื่อเจ็ดปีก่อน!

"โปรด... เด็กคนนั้นคือลูกของกูกับมึงใช่ไหมวะ" "เปล่า นี่ลูกกูกับชู้"

"พลอย เราหย่ากันเถอะ" คำพูดแสนเย็นชาจากชายที่แอบรักพาให้ใจเจ็บ เธอกลั้นน้ำตาพลางตอบเขาสั้นๆ "ค่ะ" หย่าก็หย่า..ลูกคนเดียวเธอเลี้ยงได้!

เขาจับเธอมาระบายความแค้นที่ยาวนานมายี่สิบกว่าปี เพราะเธอเป็นลูกสาวที่ผู้เป็นศัตรูรัก และ ห่วงใยที่สุด และยิ่งนานวันเข้าเขาก็ยิ่งอยากขังเธอไว้…ให้เธออยู่กับเขาตลอดไป…

“...เธอสนใจมาเป็นเด็กเลี้ยงของฉันไหม ฉันให้เดือนละแสน”

เพราะวันนั้นเขาเลือกที่จะทิ้งเธอไป วันนี้จึงเป็นได้แค่ ‘ลุงอัศ’ ของเด็กน้อยที่หน้าตาเหมือนเขาราวกับแกะ