- 0
- 101
- 1
- 0 (0)
Disabled man and traumatized woman การพบกันของผู้พิการที่ต้องแบกรับเรื่องราวร้อยแปดอยู่เสมอ กับผู้ที่มีครบทุกส่วนแต่กลับจมดิ่งไม่ต่างกัน
Disabled man and traumatized woman การพบกันของผู้พิการที่ต้องแบกรับเรื่องราวร้อยแปดอยู่เสมอ กับผู้ที่มีครบทุกส่วนแต่กลับจมดิ่งไม่ต่างกัน
คำโปรยสำหรับ "เมืองแห่งคะแนน" "ในเมืองที่ทุกอย่างถูกตัดสินด้วยคะแนน... หากคุณไม่มีแต้ม คุณไม่มีตัวตน" เซย์จิ โทคุดะ คือหนึ่งใน Black Zero—ผู้ที่ถูกลบออกจากระบบ ไร้สิทธิ์ ไร้เสียง และไร้ความหมาย ในสัง

เมื่อกฎหมายเอาผิดชายชั่วไม่ได้ เมื่อเหยื่อการถูกข่มขืนมารวมตัวกัน การล่าและการแก้แค้นจึงเกิดขึ้น
"ทำไมถึงลาออก?" คำถามที่วนเวียนอยู่ในหัวของ ตั้งแต่เธอลาออกจากตำแหน่ง Senior Marketing Manager ของโรงงานชื่อดังในกรุงเทพฯ ด้วยอารมณ์ชั่ววูบ
เรื่องราวของ สตีฟ นักวิจารณ์อาหารชื่อดังแต่ความจริงแล้วเขาไม่ใช่คนที่เก่งจริงเลย เขาได้พบกับซาตานที่มาสาปเขา ทำให้พบเจอกับความลำบากและต้องพยายามแก้ไข
~เมื่อผมจะไปหาคุณแม่ ในดินแดนมหัศจรรย์ แต่ดันมีเจ้ายักษ์ตัวใหญ่ ขวางทางผมเสียนี่ คุณแม่ฮะ รอผมก่อนนะฮะ~
ความรักไม่ใช่ความฝันแต่ความรักก็ไม่ใช่ความจริงหรือรักแท้เสมอไป
รักวัวให้ผูก รักลูกให้ตี เป็นสุภาษิตไทยที่ยังมีมนต์ขลังไม่สร่างซา
พินัยกรรมที่กำหนดเงื่อนไขไว้ให้ลูกหลานต้องพลิกแพลงเพื่อช่วงชิงมรดกมาเป็นของตัว
ไม่อ่อนดัดง่าย ไม่แก่ดัดยาก ถ้าครอบครัวปกติสุข พ่อแม่ได้อบรมสั่งสอนอย่างใกล้ชิด ชีวิตของลูกๆ ย่อมเดินไปตามครรลองคลองธรรม
เคยมีคนกล่าว "การมีหนี้ เป็นลาภอันประเสริฐ" แล้วถ้าไม่มีเงินใช้หนี้ล่ะ? จะเป็นทุกขลาภหรือไม่?
คำตอบหลังสิ้นเสียงเพรียกกระซิบ
เด็กหนุ่มผู้ถูกโชคร้ายที่เกิดมาไร้พลังทำให้โดนรังแก จนเกิดความเครียดแค้น ในวาระสุดท้ายของเด็กหนุ่มได้กล่าวว่า“ถ้าโชคชะตาทำให้ฉันเป็นแบบนี้ ฉันจะทำลายมันให้ดู"
พนักงานออฟฟิตสาวที่กำลังเบื่อกับงาน ผู้เกลียดการทำงานล่วงเวลาแต่ก็ยังทำอยู่อย่างนั้นเป็นเวลา 5 ปี วันหนึ่งความอดทนของเธอหมดลง จึงตัดสินใจลาออกจากงาน
“พี่ดีใจนะที่น้องกลับมาคุยกับพี่เช่นเดิม ผมไม่อยากให้น้องคนนี้หายไปจากชีวิตผมตลอดกาล ถ้าจะให้นิยามคำว่ารัก ผมไม่ได้รักหล่อนเหมือนความสัมพันธ์แบบชู้สาว เพราะหล่อนทั้งสองคนมอบความสบายใจให้กับผม
ดาราเป็นคนสาธารณะ แต่เขาก็ต้องการพื้นที่ส่วนตัว นอกจากบรรดาติ่งดาราแล้ว ยังมีปาปารัสซี่ที่คอยก่อกวนความสงบสุขของพวกเขาไม่เว้นวาย
“เปียโนไม่ได้ใช้ตาเล่นสักหน่อย แค่หลับตาเล่นก็ได้แล้วนี่จริงไหม?”
เพื่อนที่น่าเบื่อคนนั้น คนที่แทบจะถูกลืม