- 0
- 5
- 0
- 0 (0)
ภายใต้สีประจำโรงเรียนเดียวกัน เด็กแต่ละรุ่นต่างมีเรื่องราว ความรัก มิตรภาพ และความฝันเป็นของตัวเอง บางคนเข้ามา บางคนจากไป แต่ความทรงจำยังคงอยู่ใต้ฟ้าสีเหลืองน้ำเงินเสมอ
ภายใต้สีประจำโรงเรียนเดียวกัน เด็กแต่ละรุ่นต่างมีเรื่องราว ความรัก มิตรภาพ และความฝันเป็นของตัวเอง บางคนเข้ามา บางคนจากไป แต่ความทรงจำยังคงอยู่ใต้ฟ้าสีเหลืองน้ำเงินเสมอ
หัวใจนั้น ช่างเต้นยาก
ในเดือนพฤษภาคม 1989 เป็นช่วงเวลาปีสุดท้ายของชีวิตมัธยมศึกษาของผมในประเทศที่มีระบบการเมืองแปลกประหลาดและระบบเศรษฐกิจพิสดาร มันเป็นเรื่องตลกร้ายว่ารัฐบาลของพวกเราปรับตัวเก่งมากกับความเปลี่ยนแปลง
หนังสือเล่มนี้เปรียบมนุษย์เหมือน “กบในกะลา” ที่ใช้ชีวิตอยู่กับความคิดเดิม ๆ ยึดติดกับเงิน ความรัก ชื่อเสียง และสิ่งต่าง ๆ ทางโลก จนลืมมองความจริงของชีวิต
เรื่องของชายหนุ่มที่เรียนจบบัญชี ที่อยากทำงานก่อนตัวเองจะจบ ป.ตรี อย่างจริงจังในเทอมหน้า แต่เขาได้ตั้งใจหาที่สอบเพื่อทำงานประจำวัน จ-ศ. ก่อนตัวเองเรียนจบได้สำเร็จ โดย..................
ในตอนที่รอยแยกของมิติได้สั่นสะเทือนจนเปิดออกได้เกิดภัยพิบัติในโลกและได้มีดวงวิญญาณของเด็ก 2 คนในโลก 2 โลกที่มีใบหน้ารูปร่างคล้ายกัน วิญญาณเหมือนกัน แถมยังชื่อจริงเหมือนกันได้สลับร่างกันโดยไม่ได้ตั้งใจ
คำตราหน้าจากสังคมและการถูกเหยียบย่ำจากคนในครอบครัวทำให้ 'นิ่ง นภัส' ผู้เป็นแพะรับบาปในบ้านที่บิดเบี้ยวต้องแตกสลาย เธอเปลี่ยนหยาดน้ำตาเป็นตัวอักษรกระชากหน้ากากทุกคนผ่านโลกวรรณกรรมนอกกระแส 'ลูกอีบ้า'
“หลังจาก AI ทำงานแทนมนุษย์ได้เกือบหมด ความเหนื่อยของคนจริง กลายเป็นความบันเทิง”
โอ้หนอ... มนุษย์เมืองหลวง กว่าเราจะตระหนักรู้และหยุดดิ้นรน เพื่อสิ่งที่สุดท้ายแล้วก็ไม่มีอะไรเหลือเลยนั้น... เราก็ต้องยอมเหนื่อยล้าจนสายตัวแทบขาด และเรี่ยวแรงเร่าร้อนในวัยหนุ่มสาว
ธันว์หนีจากเมืองกรุงพร้อมหัวใจที่พังทลาย ตั้งใจขึ้นดอยเพื่ออยู่กับความเงียบและดวงดาว แต่เด็กชาวดอยกลุ่มหนึ่งกลับค่อย ๆ ดึงเขาเข้าสู่วงโคจรของรอยยิ้ม ฝุ่นแดง และไออุ่นที่เขาไม่เคยรู้ว่าต้องการ
ชีวิต...คืออะไรนะ

มีคนสูญหายไปบนยอดเขาที่เป็นสถานที่ท่องเที่ยว หลายคนพยายามหาทางช่วยเหลือ แต่บางคนเข้ามาขัดขวาง บ้างก็หลอกหลอนให้หลงทาง แต่ยังมีอีกพวกหนึ่งที่รุมกันเข้ามาทึ้งด้วยความหิวโหยเพื่อ .........กินแสง
Disabled man and traumatized woman การพบกันของผู้พิการที่ต้องแบกรับเรื่องราวร้อยแปดอยู่เสมอ กับผู้ที่มีครบทุกส่วนแต่กลับจมดิ่งไม่ต่างกัน
