“มาเถอะเด็กดี อะไรที่เธออยากรู้ ฉันจะสอนเธอเอง”

นรินทะลุมิติไปเป็นนางร้ายในนิยาย แต่ดันไปเจอพระเอกหน้าด้านไร้ยางอาย "หมาเด็ก" ฮ็อตเนิร์ดตัวท็อปอย่างตฤณกำลังน้ำตาคลอ กัดปากอย่างช้ำชอกใจ "พี่นริน ปล่อยผมนะ ไม่งั้นผมจะแจ้งตำรวจ!" นริน "...??"

การแต่งงานไม่มีการจดทะเบียน แล้วทิ้งเธอไว้ในเรือนหอร้างที่ไม่มีแม้แต่เงาของเจ้าบ่าว เธอน่าจะรู้ตั้งแต่เข้าพิธีกับสุนัขแล้วนะหงส์ ทว่าเขากลับมาเรียกร้องสถานะนั้นเสียเอง

ไม่อยากถูกคลุมถุงชน น้องนุชจึงปลอมตัวเป็นสาวใช้เพื่อจับผิดว่าที่เจ้าบ่าว แต่ยิ่งสืบก็ยิ่งหวั่นไหว เมื่อกรกฎหนุ่มวัยสี่สิบกลับมีเสน่ห์เกินต้าน จากแผนถอนหมั้นจึงกลายเป็นสงครามหัวใจที่ไม่มีใครยอมแพ้ก่อน.

เด็กหนุ่มวัย18ที่ต้องถูกส่งไปอยู่กับลูกเพื่อนพ่อที่ดอยแห่งหนึ่ง

ปู้จิง เด็กสาวตระกูลปู้ มีเรี่ยวแรงมหาศาลตั้งแต่เกิด เมื่อถึงวัยปักปิ่นกลับไม่มีแม่สื่อมาทาบทามเลย ทำเอาคนในครอบครัวต่างกังวลไปตาม ๆ กัน วันหนึ่งนางไปหลบฝนในถ้ำบนภูเขาแล้วได้พบกับ “กระต่ายน้อย”

คุณชายซุปตาร์ vs นักเรียนทุนลูกร้านข้าวแกง เมื่อสองขั้วมาบรรจบ ความสัมพันธ์แบบไม่โดนสักทีไม่ดีขึ้นเลยจึงเริ่มต้นขึ้น "คืออยากโดนด่า?" "ก็มาดิค้าบ"

"ความเพี้ยนของเธอ ทำให้หัวใจของเขาว้าวุ่น"

“ถ้าคุณท้อง...ต้องแต่งงาน แต่ถ้าไม่ท้อง...ผมยอมให้คุณลาออก”

เขาไม่เคยพูดคำว่ารัก เธอเองก็ไม่อยากยอมรับว่าชอบแต่ทุกครั้งที่อีกฝ่ายเดินห่างออก อีกคนกลับเป็นฝ่ายก้าวตามเสมอถ้าแบบนี้ยังเรียกว่า “ไม่ได้ชอบ”งั้นก็คงแค่…หึงล่ะมั้ง

เมื่อหนุ่มโลกส่วนตัวสูงปรี๊ด ปะทะ สาวมั่นเกินร้อย เพราะเหตุอลหม่านที่ไม่คาดฝัน! ทำให้ทั้งคู่ต้องมาแต่งงานกันโดยที่ไม่ตั้งใจ ตามลุ้นว่ารักแท้จะผลิบานบนขุนเขาแห่งนี้ได้หรือไม่ นิยายฟีลกู๊ด น่ารักจับใจ

ฉันไม่ได้เข้าหาเธอเพื่อให้เธอไปเป็นของคนอื่น...เสื้อช็อปที่ฝากไว้น่ะ ศักดิ์ศรีของเด็กช่างเลยนะ

‘ท็อป’ ประธานบริหารสุดเนี๊ยบผู้ทรงอิทธิพล เกือบต้องเอาชีวิตไปทิ้งที่ต่างประเทศ หากไม่ได้หญิงสาวแปลกหน้าคนหนึ่งช่วยเอาไว้... เขาจำได้เพียงแววตากับใบหน้าหวานๆ ของเธอ แต่ไม่รู้เลยว่าเธอเป็นใคร จนกระทั่ง

สิบกว่าปีที่ยอมหมุนรอบตัวเขา สิ้นสุดลงด้วยคำสารภาพรักทั้งน้ำตาและความเงียบงันที่เป็นคำตอบ

พอกลับมาเจอกันวันแรกเขาเอ่ยขอหล่อนแต่งงานบนทางด่วนและหล่อนกำลังมึนเมา โดยการเอาวังของท่านพ่อมาเป็นข้อต่อรองเพื่อให้หล่อนมีลูกให้เขาสามคน นี่มันเรื่องบ้าบออะไรกัน!

ซูหว่านหนิงมาพร้อมลูกสาวตัวป่วนวัยสี่ขวบ ไม่มีเงิน ไม่มีที่พึ่ง และไม่มีสามี! นางตัดสินใจเปิดร้านถังหูลู่เล็ก ๆ หาเลี้ยงลูก แต่จู่ ๆ ลูกสาวกลับชี้หน้าแม่ทัพใหญ่ผู้เย็นชา แล้ว พูดว่า… “ท่านพ่อ“

พลับพลึงเกือบจมน้ำตุย แต่ใช้แรงเฮือกสุดท้ายขึ้นจากน้ำได้ ทว่า... หลังโผล่ขึ้นมาเวลากลับผ่านไปแล้ว 15 ปี!

บางครั้ง... เราก็ต้องทำตัวไม่รัก เพื่อรักษาบางอย่างที่สำคัญกว่า

ผมเคยเดินผ่านการดูตัวมาหลายครั้ง บางครั้งก็หวัง บางครั้งก็ผิดหวัง บางครั้งก็แค่ยิ้มแล้วปล่อยให้มันผ่านไป จนวันหนึ่งผมเข้าใจว่า คนที่เหมาะกับเรา… อาจไม่ได้ถูก “เลือกมาให้เจอ” ตั้งแต่แรก