แอบรักเอง ขอนอนกับเขาเอง ทำตัวเองให้เจ็บเอง แต่น้ำหนึ่งไม่ได้เสียใจมากหรอก ! เธอรู้ดีว่าตัวเองควรทำอย่างไร ...

นี่คือเรื่องราวของ ความรัก ความทรงจำ และการรอคอย ที่แม้เวลาจะผ่านไปนานเพียงใด หัวใจบางดวงก็ยังคงรอ.. เพื่อพบกันอีกครั้ง...

...เพราะมีเพียงการ ‘แอบแฝง’ เขาถึงจะมีสิทธิ์ได้เข้าใกล้เธอ

"พี่ติณณ์ขา อย่าหล่อมากได้ไหม คนเป็นเมียไม่ได้มันทรมาน"

วันนั้น... จำพี่ได้อยู่แล้วใช่ไหม

คิณหันต์ นายตำรวจหนุ่มรุ่นใหม่ไฟแรง กับ จารวี สาวสวยเจ้าของรีสอร์ทในพื้นที่ ที่เขาเข้าไปดูแลคิณหันต์ที่มารับราชการในพื้นที่ เพื่อมาจัดการพ่อค้าอย่างเสี่ยกรณ์ และมาพลิกคดีฆาตกรรมของพ่อแม่นางเอก

“จะให้พี่ว่าไงล่ะครับ ให้พูดว่าอยากดูดนมหนูทุกครั้งที่เจอหน้าเลยเหรอ? รับได้แน่นะ”

“มึงกล้าขัดคำสั่งกูรึ อีดาวเรือง” “เห็นทีกูคงอ่อนโยนกับมึงไม่ได้แล้วกระมัง”

เมื่อลูกสาวตัวน้อยวัย 5 ขวบ ของอดีตเมียที่หนีตามชู้ไป มาขอความช่วยเหลือ แล้วนภันต์ มหาเศรษฐีหนุ่มผู้ร่ำรวย ที่ผันตัวเองมาเป็นชาวป่า จะทำยังไง ???

เมื่อ “เพลิงฟ้า” ชายหนุ่มผู้เย็นชาและเคยผิดหวังจากความรัก ต้องมาเจอกับ “รดา” พยาบาลสาวแสนซื่อ ที่คุณย่าของเขารับเข้ามาดูแลในบ้าน เพียงแรกพบสบตา เขากลับจดจำเธอได้ในฐานะ “ผู้หญิงของเพื่อน” หญิงสาวที่เขา

“บางคนผ่านมาเพียงชั่วครู่...แต่กลับฝากรอยยิ้มไว้ในใจตลอดกาล” "และบางที...แสงสุดท้ายของฤดูหนาว อาจเป็นจุดเริ่มต้นของความอบอุ่นครั้งใหม่" แสงสุดท้ายในแดนหิมะ โดย ปลายข้าว เค้าโครงจากเรื่องจริง

เธอแตกสลายจนไร้ความรู้สึก และเขา...คือคนที่เข้ามาเพื่อทำให้เธอรู้สึกอีกครั้ง

เขาหลงรักเธอตั้งแต่วันแรกที่เห็น...จากเด็กสาวผู้ยิ้มสดใสผู้รับทุนการศึกษา กลายเป็นหญิงสาวแสนอบอุ่นที่เข้ามาเติมเต็มหัวใจของเขาในรีสอร์ทกลางขุนเขา ธาวิน ชายหนุ่มเจ้าของรีสอร์ทผู้แอบมอบทุนให้เธอมานานแรม

เธอถูกทอดทิ้งจากทั้งบ้าน ถูกกล่าวหาว่าทำให้ย่าตาย และเธอเกือบจบชีวิตตัวเอง...จนเขาเดินเข้ามา ...เขาไม่ใช่เจ้าชายในเทพนิยาย...แต่มีทุกอย่างที่เจ้าชายควรมีในโลกความจริง...และเขาจะเปลี่ยนชีวิตเธอ

“ฉันแค่อยากรู้ว่า... อย่างอื่นของเธอ มันจะดีเหมือน ‘ปาก’ หรือเปล่า...มาเบล”

การแต่งงานที่เริ่มต้นด้วยเงิน จะมีทางจบลงด้วยรักไหม (โรมานซ์แซ่บๆ เผ็ดๆ)

เพียงเพราะเผลอตัวไปพึ่งทางสายดำ ทำให้‘จำปา’ต้องพบกับบางสิ่งที่ไล่ตามมา ความหวังเดียวในหัวก็มีเพียงชายแปลกหน้าคนหนึ่งที่เคยเธอพบเจอ…

ชีวิตช่างเล่นตลก อชิระเพิ่งหัวเราะเพื่อนรุ่นพี่ที่มีลูกฉับพลันไปหยกๆ ไหงมันวกกลับมาเข้าตัวแบบนี้ เมื่ออยู่ดีๆ แฟนเก่าก็กลับมาพร้อมเด็กคนหนึ่งแล้วบอกว่าเขาเป็น..พ่อ "ฉันไม่ชอบเด็ก และเด็กนี่ก็ไม่ใช่.."

ความสูญเสียของแต่ละคนไม่เหมือนกัน บางคนใช้เวลารู้สึกกับมันไม่นานแต่บางคนอยู่กับความรู้สึกนั้นเกือบทั้งชีวิต เราอ่านความสูญเสียไม่ได้ เราอธิบายความสูญเสียไม่ได้ ทำได้เพียงแค่รู้สึกเท่านั้น