"อย่าได้ฝันว่าชีวิตเธอจะมีความสุข ต่อให้หนีไปจนสุดหล้าฟ้าเขียว ฉันก็จะไปลากเธอกลับมา" ประกาศิตจากผู้ชายใจร้ายทำเอาหัวใจดวงน้อยแทบแหลกสลาย เธอยิ้มขื่นน้ำตาจวนเจียนจะไหลลงเต็มที

คุณสมบัติครบเครื่องปานนี้ เหมาะจะเป็นพ่อของลูกจริงๆ วิธีไหนก็ได้ เร็วๆ เลย!

“ไม่ว่าจะตอนนั้นหรือตอนไหน เราก็ยังจะตัดสินใจแบบเดิมเพราะเราไม่มีทางยอมให้ใครแตะต้องแพรแม้แต่ปลายเล็บ...”

เธอแอบรักเพื่อนสาวของตัวเอง...ที่กำลังไปนัดวันไนต์สแตนด์กับคนอื่น แล้วเธอจะทนเฉยอยู่ได้อย่างไร

ชายารอง ต่างอะไรกับเมียน้อยกัน

ใครต่างรู้ว่า ‘ขุนหาญรณชัย’ ชายชาติทหารผู้องอาจคลั่งรัก ‘แม่บัว’ เมียพระราชทานมากเพียงใด ทว่าวันหนึ่งเขาพาหญิงสาวผู้หนึ่งกลับมาที่เรือน แจ้งแก่แม่บัวว่าจำต้องรับนางผู้นี้...เป็นเมียอีกคน

"เมีย! ถ้าอยู่กันไม่ได้ก็แค่เลิก"

เพียงชั่วคราวในความสัมพันธ์...กลับกลายเป็นรักชั่วนิรันดร์ที่ไม่มีวันลบเลือน

รักเราเริ่มที่เกาะหวน สาวชาวเกาะธรรมดาคนไหน ไฉนเลยทำให้ปลาไหลอย่างอีธาน นายธนาคารนักรักตายน้ำตื้นได้ แบบนี้มันต้องพิสูจน์เสียหน่อยแล้วว่า สาวงามแห่งเกาะหวนมีดีแค่ไหน "ทูนหัวจ๋า" "ที่รักขา" หวานกันขน

ครั้งหนึ่งเธอคือ “เดิมพัน” ที่จบด้วยหัวใจพัง สิบปีต่อมา—เธอปิดใจ เขามีทุกอย่างยกเว้นเธอ และครั้งนี้—เขาจะไม่ยอมแพ้

คลุมถุงชน! ‘อัณณิกา’ ไม่อยากเชื่อเลยว่าจะมันเหลืออยู่ในโลกใบนี้ แต่ถ้าคุณพ่อคุณแม่อยากได้ ลูกสาวจะจัดให้อย่างงาม รับรองเลยว่าการจับคู่ครั้งนี้จะเป็นตำนานแน่นอน

ใครเป็นพ่อเด็ก

ผมเคยบอกเหรอว่ารักคุณ

‘พฤกษ์' ไม่นึกฝันว่าจะมีนางฟ้ามาโปรด แต่เมื่อหญิงสาวปรากฎตัวขึ้นตรงหน้า ทุกอย่างก็พังครืน และเธอต้องรับผิดชอบ!

"ต้องให้พูดอีกกี่ทีว่าฉันไม่ได้ท้อง” / “จนกว่าคุณจะพูดความจริงทั้งหมด”

เป็นดาราสาวอยู่ดี ๆ ดันตอบคำถามนักข่าวแบบใช้อารมณ์ ชีวิตที่กำลังรุ่ง กลายเป็นร่วง งานถูกยกเลิก คนด่ากระหน่ำ ต้องหลบหลีกแสงสี กลับมาใช้ชีวิตที่ต่างจังหวัด

“เรียกผมสั้นๆ แค่คุณธีร์ก็พอ” “คุณธีร์รัชดีกว่าค่ะ” “ก็ได้ มันก็ยังฟังดูดีกว่าท่านรองกรรมการผู้จัดการใหญ่ ใครเขาเรียกกันแบบนี้บ้าง” “ดิฉันไม่รู้นี่คะว่าควรเรียกอะไร” เธออุบอิบตอบมองหน้าเขาอย่างระมัดระ

เมื่อหญิงสาวชาวไทย ต้องย้อนยุคไปยังดินแดนทะเลทราย อาหรับโบราณ

ความรัก…ถ้าผูกกันไว้ด้วยเชือกความเชื่อมั่น กระแสคลื่นแรงแค่ไหนก็ไม่ขาดจากกัน ตรงข้าม…ถ้าเพียงร้อยเกี่ยวไว้ด้วยเส้นด้ายบางๆ เพียงแค่ลมพัดมาเบาๆ ก็ปลิวขาดไปคนละทิศคนละทาง