ระหว่างเขากับเธอ ตกลงไว้ว่าแค่แกล้งจีบกัน แต่...ดันจีบจริง!

ชีวิตโสโครกแบบเธอ ฉันไม่คิดจะเอาตัวไปเกลือกกลั้วด้วยหรอก

คิดว่าเธอไม่รู้จักคนที่เป็นมาสามีเลยหรือ ปากดีแถมขี้งอนขนาดนี้ ก็ช่ออัญชันคนนี้แหละที่เลือกมาเองกับมือ

เขาเกลียดเธอเพราะคิดว่าเธอไม่คู่ควรกับใคร แต่ยิ่งพยายามผลักไส หัวใจกลับยิ่งหวงจนถอนตัวไม่ขึ้น…ถ้าไม่รัก แล้วจะวุ่นวายกับเธอทำไม?

เธอไม่มีสิทธิ์ยุ่งกับผู้ชายคนไหน ตราบใดที่เธออุ้มท้องลูกของฉัน

เธอไม่ได้หนี แต่เป็นเขาที่ปล่อยมือเธอ “รักเหรอ พี่เปรมมาพูดทำไมในวันที่ทุกอย่างมันสายไป” “มิ้มติดค้างพี่ พี่จะทวงทุกอย่างที่เป็นของพี่คืน แม้กระทั่งตัวของมิ้ม”

เพราะแผนร้ายของคนไม่หวังดี ทำให้น้ำหนึ่งตกเป็นของผู้ชายที่ไม่รู้จัก และถูกบังคับให้แต่งงานกับคนที่ข่มขืนเธอ หญิงสาวจะทำอย่างไร ในเมื่อเธอเกลียดเขาจนเข้ากระดูกดำ

“สัญญาของเราถูกผนึกแล้ว จักไม่มีสิ่งใดมาลบล้างได้ แม้แต่ความตาย” ความรักระหว่าง "มนุษย์" และ "นาค" จะลงเอยอย่างไร เมื่อบทพิสูจน์รักแท้ต้องแลกมาด้วยชีวิต...

ตลอดเวลาที่ผ่านมา...เขาเคยคิดเสมอว่า 'เงิน' ซื้อได้ทุกอย่าง จนวันที่เธอเลือกเดินออกไปจากชีวิต พร้อมกับ 'เลือดเนื้อเชื้อไข' และ 'หัวใจ' ของเขาเอง

...เมื่อคนคนหนึ่งเป็นดังแสงสว่างใหม่ในชีวิตที่มืดมิดของใครสักคน แล้วใยหัวใจดวงน้อย ๆ จะไม่ตกหลุมรัก...

"อาร์ทจะเลิกเป็นเพื่อนกับลิซ่า ถ้าหากเรา...มีอะไรกันงั้นเหรอ" "ให้ตายเถอะลิซ่า ถ้าเราสองคนนอนด้วยกันแล้ว เราจะกลับมาเป็นเพื่อนกันอีกได้ยังไง"

เธอพาลจะหนี ส่วนเขา...พาลจะรัก

ทะลุมิติเข้ามาในร่างตัวเองว่าพีคแล้ว ยังตกหลุมรักผู้ชายที่หน้าเหมือนแฟนเก่าที่ตายไปแล้วอีก ผู้ชายก็ต้องจีบ มีแค้นก็ต้องชำระ กลับมาครั้งนี้อะไรก็ขวางเธอไม่ได้

"ถ้าวันหนึ่งฉันลืมเธอ... โปรดอย่าพยายามทำให้ฉันจำได้เลย เพราะมันหมายความว่าเธอต้องเจ็บปวดกับการแนะนำตัวกับคนแปลกหน้าไปตลอดชีวิต"

ผู้ชายคนเดิมที่เคยมองเห็นเธอเป็นคนแรกๆ แต่วันนี้เขายืนอยู่ตรงหน้า ดวงตาห่างกันคืบเดียว แต่กลับไม่เห็นเธอ …ก็คนจะไป รั้งยังไงเขาก็ไม่อยู่

“ถ้าความรักตลอดห้าปีมันเหลือแค่ความชินชา และฉันกลายเป็นของตายในสายตาคุณ...ไม่รัก ก็แค่เลิกค่ะ”

“ผมไม่ได้จีบ...แค่ไม่ชอบให้คุณไปยิ้มให้ผู้ชายคนอื่น!” “คุณเป็นอะไรกับฉันคะคุณพีท?” “เป็นลูกค้าครับ” “ลูกค้าบ้าอะไรตามฉันยิ่งกว่าเจ้าหนี้!” รู้แค่ว่ามาเฟียคนนี้ ร้ายกับคนทั้งโลก แต่ยอมแพ้ให้เมียคนเดียว

คู่ครอง...ที่ควรเป็นเรื่องของคนสองคน กลับถูกกำหนดด้วยสายตาของผู้ใหญ่

“คุณยังเป็นความรักงดงามของผมแม้ว่าคุณจะเคยมีความรักที่เป็นเรืออับปางไปแล้วก็ตาม”

“ผมหน้าหวาน เขาหน้าโหดผมใส่เชิ้ตสีขาว เขาใส่แจ็กเก็ตหนังใคร ๆ ก็คิดว่าเขาเป็นทอม ผมเป็นเพื่อนสาวแต่ตอนอยู่ในห้อง…ผมนี่แหละต้องครางชื่อเขาจนเสียงหาย”