ชายารอง ต่างอะไรกับเมียน้อยกัน

รอยราคีที่ ‘ปรมัตถ์’ เคยตราไว้บนเรือนกายของเด็กสาวผู้หนึ่ง ไม่เคยลืม ไม่เคยเลือนไปจากความทรงจำของคนทั้งสอง เมื่อ เธอ และ เขา ได้หวนกลับมาเจอกันอีกครั้ง รอยนั้นกลับถูกสลักให้ตราตรึงยิ่งขึ้น...

ฤดูหนาวของอดีตชาติอาจผ่านพ้นไปแล้ว แต่เงาของมัน… ยังตกกระทบหัวใจของพวกเขาในทุกฤดูใบไม้ผลิ

ฉันทิ้งรักคุณไปหมดแล้ว ใบหย่าก็เซ็นให้ จะเที่ยวไล่เห่า ไล่ตามกัดยังกับหมาบ้าไร้สติเพื่ออะไรคะ ในเมื่อระหว่างเรามันจบแล้ว คุณไม่เคยรักด้วยซ้ำ

ตั้งใจมาทวงหนี้โหด แต่กลับโดนเด็กน้อยขี้ตู่ ผู้เป็นลูกสาวของลูกหนี้ เรียกเขาว่า 'ป่าป๊า' เฉยเลย

รังเกียจเหยียดคนต่ำต้อยนักมิใช่หรือ ... บุตรสาวผู้เป็นดั่งแก้วตาดวงใจ ที่ใส่พานมาถวาย ... ผมจะบดขยี้ให้แหลกคาเตียงเอง

ตอนเธอรัก เขาก็ดันหยิ่งทำเป็นเฉย พอเธอวิ่งหนี เขากลับวิ่งตามเหมือนเจ้านายเวร!

แม้ในยามเมา สายตาของเขาก็ยังไม่เคยแปรเปลี่ยน มั่นคง ลึกซึ้ง นี่สินะ ที่เขาเรียกว่า คนเมาย่อมไม่ปิดบังตัวตน

คดีที่ปิดไม่ลง เหยื่อที่ไม่สามารถเรียกร้องหรือบอกใครได้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับพวกเขา คนร้ายที่ยังลอยนวล และหลักฐานที่ไม่สามารถเชื่อมโยงได้เลย ทุกอย่างนั้นกำลังจะได้รับการแก้ไขโดยเขา โคบายาชิ เคนจิ

สำหรับเธอ...เขาคือฝันร้ายที่อยากลืมเลือน ส่วนเขา...เธอคือลูกสาวของคนขี้โกง [หมอออร์โธสายดุ x คุณแม่เลี้ยงเดี่ยวสายศิลป์]

“ตั้งแต่เด็ก...เรารู้จักกัน ล่มหัวจมท้ายด้วยกัน รู้ทุกซอกหลืบในชีวิตกันและกัน แต่ทำไม...เราไม่เป็นแฟนกัน”

"ในเมื่อหมอเลือกที่จะแต่งงานกับห้องผ่าตัดไปแล้ว... ก็กรุณากลับไปอยู่กับห้องผ่าตัดเหมือนเดิมเถอะค่ะ ที่สวนของไหมไม่มีพื้นที่สำหรับคนไม่มีหัวใจ"

ทุ่มเทเป็นเมียแสนดีหวังให้เขารัก แต่กลับต้องตายแบบไร้ค่า ย้อนเวลากลับมาหนนี้ เธอไม่ขอทนอีกแล้ว แม้แต่ลูกในท้องก็อย่าหวังว่าเขาจะได้ยุ่งเกี่ยว เธอขอเลือกเป็นเมียร้ายที่พร้อมหย่ารัก

“เรียกผมสั้นๆ แค่คุณธีร์ก็พอ” “คุณธีร์รัชดีกว่าค่ะ” “ก็ได้ มันก็ยังฟังดูดีกว่าท่านรองกรรมการผู้จัดการใหญ่ ใครเขาเรียกกันแบบนี้บ้าง” “ดิฉันไม่รู้นี่คะว่าควรเรียกอะไร” เธออุบอิบตอบมองหน้าเขาอย่างระมัดระ

เธอคือน้ำเงี้ยว เขาคือเขียวหวาน รักสองรสชาติผสานอย่างลงตัว

"แป้งร่ำคือผู้หญิงของผม เพราะฉะนั้นไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับเธอ ผมต้องมีส่วนรับผิดชอบ"

‘แม้จะเป็นการแต่งงานเพียงในนาม แต่ผู้รับจ้างยังต้องทำกิจของสามีภรรยา’

ความสัมพันธ์ของเขาและเธอ มันเริ่มต้นด้วย ‘สัมผัสลวง’ จุดจบเลยกลายเป็น ‘ความเสียใจ’ เมื่อเธอเลือกที่จะหักหลังเขา เขาเลยเลือกที่จะเอาคืนเธออย่างแสนสาหัส ให้ลิ้มรสของความเสียใจอย่างที่เขาเคยเจอ

สี่ปีก่อน 'เธอกับเขา' เคยได้เสียกัน สี่ปีต่อมาวนกลับมาเจอกันอีกครั้งในฐานะ 'เจ้านายกับลูกน้อง' ทว่าดันจำกันไม่ได้