นักเขียนโนเนมอย่างเขียนจันทร์จบชีวิตตัวเอง เพราะทนรับแรงกดดันไม่ไหว แต่ดันมาเกิดใหม่ในร่างนางร้ายเมียพระรองของนิยายที่เคยอ่าน เมียที่บทสรุปสุดท้ายต้องโดนผัวฆ่า

เมื่อปริญญาเอก ไม่อาจสั่งหัวใจ และรองเท้าแตะคู่เก่า กลับเหยียบย่ำหัวใจคุณชายจนไม่เหลือชิ้นดี บนเส้นทางบางปะกง–สมุทรปราการ ดินเลน…จะพาเขาจม หรือพาเธอขึ้นมามีตัวตน

แค่ลูกชิ้นปลาติดคอ... ทำไมต้องส่งผมมาเป็นทาสยุคโบราณด้วย! ภารกิจเอาตัวรอดของพนักงานออฟฟิศผู้มีแค่ความรู้รอบตัว (ที่ใช้ไม่ค่อยได้) เป็นเดิมพัน!

ในโลกมืด ๆ ซึ่งได้รับอนุญาตให้มองเห็นแต่แสงจันทร์ คล้ายจะมีแดดอ่อน ๆ ส่องทะลุเข้ามาให้ได้รับรู้ถึงความอบอุ่น เขาอาจลืมหล่อนไปแล้ว แต่หล่อนไม่เคยลืมรอยยิ้มอันอบอุ่นหัวใจแบบนี้ของเขาไปได้ แม้วินาทีเดียว

เชฟหนุ่มตัวร้าย นิสัยไม่ดีเอาแต่ใจเห็นแก่ตัว ได้เกิดเหตุประหลาด นำพาเขามายุคสมัยอยุธยา เป็นชาวบ้านชายร่างอ้วนมีลูกเมียติด เขาต้องเปิดร้านอาหารเลี้ยงดูครอบครัวจำเป็นที่ยุคสมัยนี้อย่างเลี่ยงไม่ได้

เมื่อจอมมารที่ไร้หัวใจ—ถูกปลุกจากพันธนาการพันปีสวรรค์คิดจะฆ่า…แต่ชะตากลับเขียนให้เขาต้องรักรักที่อาจทำลายสามโลกหรือกอบกู้มันไว้ได้…เพียงคนเดียว

นฤมลหลุดเข้ามาอยู่ยุคอยุธยาในความฝันของเธอหลังจากถูกผลักตกบันได มาถึงก็มีคนเร่งเร้าให้ออกเรือน แต่ออกเรือนแล้วต้องดับดิ้นสิ้นใจ เธอคงไม่เลือกทางนั้นแน่ อย่างนั้นก็ร่ำรวยเลี้ยงตัวเองไปเลยสิคะ

“ดาบมีไว้เพื่อจบสงคราม ไม่ใช่สร้างมัน” “คนที่วางดาบได้ คือคนที่เคยจับมันแน่นที่สุด”

"ท่านขุนกระผมเป็นชายนะขอรับ" "แล้วอย่างไรเล่า เพราะมึงเป็นชายกูถึงจักเอามึง จงคลานมาหากูบัดเดี๋ยวนี้ ไอ้จันทร์"

"เอาแส้คืนข้ามา" พ่อสรวงทวงแส้หวายกับเมีย เมียก็ถลึงตาใส่ "จักโบยข้าด้วยเหตุอันใด" "เอ็งรู้อยู่แก่จิต" "ข้ามิรู้ หากคุณพี่จักโบยข้า คุณพี่ก็หันหลังมาไวๆ ให้ข้าโบยคุณพี่ก่อน!" "โอ...แม่หญิง!"

กลางพงไพรอันเงียบงัน “มะลิ” เด็กสาวชาวป่าผู้สูญเสีย ทุกสิ่งในคืนเดียว

โอม..อยากเสกเวทย์ท่องมนตร์เป่าคาถา ให้เจ้ารักเพียงข้าอย่าแปรผัน ตั้งนะโมร่ายมนตราให้พบกัน ผูกใจมั่นตราบนิรันดร์เถิดแก้วตา

นางต้องซ่อนตัวตนให้มิดชิด ปกปิดเอาไว้ไม่ให้ผู้ใดล่วงรู้….

บัวระวงต้องประหลาดใจเมื่อภาพเหตุการณ์ของเจ้านางในยุคเชียงแสนวนเวียนเข้ามาให้เห็น โศกนาฏกรรมความรักที่เกิดขึ้น ความรู้สึกเกลียดชังข้ามภพข้ามชาติประดังประเดเข้ามาใส่ เมื่อชายที่ยืนตรงหน้าคือคนผิดคำสัญญา

ความหวังดีเป็นเหตุทำให้ต้องตาลกลายเป็นคนรับเคราะห์แทน รู้ตัวอีกทีเธอก็ตายแล้วมาเกิดใหม่ในร่างตัวประกอบของนิยายที่แม่เคยเขียน เคราะห์ซ้ำกรรมซัดดันมาเกิดเป็นเมียบ่าวบนเรือนทาสของพระรองอีก

เทียร่าย้อนยุคไปเป็นแม่เทียนคุณหนูตกอับ บิดาโดนประหารชีวิต จากคุณหนูสู่ไพร่ นิสัยเดิมขี้เหวี่ยงขี้วีน เอาแต่ใจ งานการไม่ทำไล่เที่ยววิ่งตามแต่คุณหลวงปราช์ที่เกลียดเธอเข้าไส้ ย้อนมาแล้วจะเอาตัวรอดยังไงหนอ

"จักอยู่ดูแลพวกเจ้าตราบนานเท่านาน" ยามอาทิตย์ดับแสงคือเวลาของทิวา เขายังคงทำตามคำมั่นสัญญาที่มีให้คนรักไม่เคยเปลี่ยนแปลง แม้ว่าจะผ่านกาลเวลามาเนิ่นนานหลายศตวรรษ

ตะละแม่น้อยนาม ฌาร์ลีตาฮ์ ถือกำเนิดในราชวงศ์ผู้ครองทั้งทวีปภูมยี ทว่าถูกชะตาเล่นตลก ตะละแม่น้อยจึงมีอันต้องระเห็ดออกจากทวีปบ้านเกิด แต่หญิงใจเด็ดอย่างตะละแม่ฌาร์ลีตาฮ์มีฤๅจะยอมจำนนต่ออริราชศัตรู

เรื่องนี้ไม่มีคำโปรย เพราะพวกคุณรู้จักตำนานแม่นากพระโขนงดีอยู่แล้ว... หรืออย่างน้อยพวกคุณก็คิดว่ารู้จัก… เมื่อความรักอยู่เหนือกาลเวลา...และกฎแห่งความตาย