
- เรื่องสั้น
- 888
- 7
- 5.0 (8)
พบความรักซึ้งๆของเขา เดรโก มัลฟอยและเธอ เฮอร์ไมโอนี่ เกรนเจอร์ ผู้ที่ต่างกันราวฟ้ากับดิน ความรักที่แม้ความตายก็มิอาจพรากทั้ง 2 จากกันได้

พบความรักซึ้งๆของเขา เดรโก มัลฟอยและเธอ เฮอร์ไมโอนี่ เกรนเจอร์ ผู้ที่ต่างกันราวฟ้ากับดิน ความรักที่แม้ความตายก็มิอาจพรากทั้ง 2 จากกันได้

แค่ยังมีเสียงดนตรีเบาๆ มีหนังสือเป็นเพื่อนคลายเหงาเมื่อเคว้งคว้าง
เรื่องนี้จะไม่ค่อยมีคำพูดมากเท่าไหร่ แต่จะซึ้งน่ะ ก้อลองอ่านดูแล้วกัน แล้วช่วยกันให้คะแนนด้วยน่ะค่ะ
เรื่องราวเกี่ยวกับเฮอร์ไมโอนี่และมัลฟอย ความรักที่ไม่สามารถบรรยายเป็นตัวหนังสือของเขาและเธอ ถึงแม้ว่าจะมีอุปสรรค แต่ก็ไม่อาจขัดขวางความรัก.....ชั่วนิรันดร์ของเขาและเธอได้

เรื่องนี้เป็นเรื่องที่แต่ขึ้นมาตามจินตานาการของผู้แต่เอง อ้างอิงจากเรื่องจริงเพียงเล็ก ขอให้ท่านผู้อ่านใช้วิจารณญาณในการอ่าน เป็นความเศร้า ของผู้แต่งจากผู้หยิงที่ชื่อกาญจนา

เธอ ต้องสูญเสียคนที่มีค่าที่สุดไป แล้วเธอจะอยู่ได้ยังไง
ดี้คนนึงที่เกียดการผูกมัดเป้นที่สุด แต่เมื่อมาเจอคนๆนึง เค้าถึงกับยอมทุกอย่างที่คนนั้นต้องการ แต่แล้วเค้ากลับไม่ต้องการ

เป็นเรื่องราวที่เกี่ยวกับพี่ชายน้องสาวที่ต่างพ่อกัน ที่รักัน แต่ก็มีอุปสรรคมากมายที่ขวางกั้นไว้......
กี่ครั้งแล้ว ที่เราจริงจังในรัก หวังว่ามันจะอยู่กับเราได้นาน....แต่ท้ายที่สุด
แพร กับ ไหม 2ฝาแฝดที่มีนิสัยต่างกันโดยสิ้นเชิง
บทเพลงแห่งความเศร้า ขับขานกังวานไปทั่วเขตแคว้นแดนไพร หากมาอัวร์รักวิลวารินจริง เหตุใด เขาจึงมิย้อนกลับมา หรือทุกสิ่ง จักเป็นเพียงภาพลวงตา
ก็แค่........ คิดถึงใครสักคนที่เดินจากเราไป

ใครกำลังโดนแฟนทิ้ง บอกเลิก เชิญเข้ามาอ่านกันครับ
ความรักคือ สิ่งสวยงามและน่าเกลียดชัง ความรักคือ ความอบอุ่นและเหน็บหนาว ความรักคือ ความจริงและภาพลวงตา ความรักที่ยิ่งใหญ่ พิสูจน์ด้วยเวลาและใจ
เราเคยเปนแฟนกะมัน พอมันดัง แม่งหยิ่งเลยน้าเว่ย เราเสียใจ รุปั้งปะ

ในวันเกิดของเธอ ได้รับความเสียใจที่ไม่เคยได้เจอมาก่อน....และคนที่เธอรัก...ก้อได้รับความสูญเสียมาจากเธอด้วย.....สิ่งที่ได้รับในวันคล้ายเกิดที่เป็นวันที่ดีที่สุดของเธอจะเป็นยังไง....ติดตามได้
เรื่องนี้เป็นเรื่องระหว่างเจนกับแคน นักเรียนชั้นม.ปลาย ความสัมพันธ์เริ่มจากการเป็นคู่ปรับ กัดกันทุกครั้งที่เจอ แต่เมื่อเวลาผ่านไปความสัมพันธ์ก็เริ่มพัฒนาขึ้นก่อเกิดเป็นความรัก

มันสายไปแล้ว.. ที่ฉันจะแก้ตัว...
เคยรอคอยอะไรที่คิดว่ามันยาวนานบ้างไหม แต่การรอคอยของฉันมันไม่มีทางที่จะกลับมาเป็นอย่างเดิมได้เลย

ทำไมเธอไปโดยไม่ลา