“ว่ากันว่า... ความรักเป็นเรื่องของการเชื่อใจ แต่ไหนการเชื่อใจถึงยากอย่างนั้นละ ยังไม่ทันได้มีสถานะ เขาก็ถอยห่างจากเธอแล้ว”

“ความรักที่แท้จริงไม่เคยขอให้คุณดับแสงของตัวเอง แต่จะช่วยให้คุณสุกสว่างยิ่งกว่าที่เคยเป็นมา และถ้าคุณต้องสูญเสียบางสิ่งไป ก็เพราะมันกำลังเปิดทางให้คุณได้พบกับสิ่งที่เหมาะสมกับคุณที่สุด” ✨

เมื่อความรักและความเชื่อใจ.ถูกทำร้ายด้วยความทรยศและหักหลัง โดยคนที่เธอไม่คาดคิด เเละเมื่อเธอต้องกลับมาทำงานอยู่ภายใต้การควบคุมของเขาอีกครั้ง เรื่องราวความรักของทั้งคู่จะลงเอยเช่นไร เธอจะให้อภัยเขาอีก.

นักเปียโนหนุ่มต้องออกเดินทางตามคำสั่งของพ่อ เพื่อค้นหาสิ่งที่ขาดไป ที่ตัวเขาเองก็ไม่รู้ว่ามันคืออะไร จนได้พบกับความสัมพันธ์อันแปลกประหลาด ที่ค่อย ๆ เปลี่ยนทุกโน้ตในหัวใจให้กลายเป็นท่วงทำนองแห่งรัก

ความรักที่ไม่อาจเอื้อนเอ่ย คำสัตย์ที่ไม่อาจรักษา และหิมะสีเลือด… ที่ไม่มีวันละลายจากความทรงจำ

ตอนยังรักชั่วแค่ไหนเธอก็รัก ตอนหมดรักต่อให้ดีขนาดไหนเธอก็ไม่เอา

“อยากช่วยน้าของเธอเหรอ ทำไมไม่ลองเอาตัวเข้าแลกดูล่ะ” เขาขังเธอไว้เป็นนางบำเรอขัดดอกเพื่อชำระแค้น พร้อมกฎเหล็กคือห้ามท้อง! ทางออกเดียวในวันที่รู้ว่าตัวเองกำลังอุ้มท้องลูกของเขา คือการหนีไปให้ไกลที่สุด

เธอตายไปแล้ว… แต่กลับตื่นขึ้นมาในร่างของผู้หญิงที่เขาเรียกว่า "เมีย" ในวันที่ความทรงจำว่างเปล่า เธอพบว่าร่างนี้เป็นแค่ "นางบำเรอราคาถูกที่เขาขุดขึ้นมาจากซ่องก็เท่านั้น!"

เป็นเรื่องราวของ เฟื่องฟ้า สาวออฟฟิตคนนึงที่มาทำงานออฟฟิต ของ ศุภรุจ ที่สานต่อเจตนารมณ์ของพ่อเขา และศุภรุจ อยากรู้ความจริงว่าใครจงใจฆ่าพ่อเขา เพราะสงสัยว่าไม่ใช่อุบัติเหตุ

รอยยิ้มที่แสนอบอุ่นในวันที่พบกันครั้งแรก... แท้จริงคือรอยยิ้มของพยัคฆ์ที่จ้องตะครุบเหยื่อ

ชาติก่อน เธอได้ทำลายความรู้สึกของเขาพังไม่มีชิ้นดี เมื่อสวรรค์เห็นใจส่งเธอย้อนกลับมาอีกครั้ง ชาตินี้เธอจะไม่ยอมให้มันเกิดขึ้นอีกเป็นครั้งที่สอง

"'ฉันเป็นแค่ตุ๊กตาของคุณ' คำทวงคืนอิสรภาพที่เจ็บปวดที่สุด เมื่อความรักคือการกักขัง การแตกสลายจึงเป็นทางรอดเดียว... ทิ้งให้มัจจุราชร้ายต้องจมกองน้ำตาในนรกที่ตนสร้างขึ้นเอง"

ภูตะวันหลงรักประกายดาว น้องสาวของแม่เลี้ยงตัวเอง เขาทำทุกทางเพื่อได้เธอมา จนเธอต้องยกเลิกงานแต่งกับคนรัก หลังจากตกเป็นของภูตะวันแล้ว

“อย่าล้ำเส้นให้มันมากนักลูกพีช...เธอก็รู้ว่าฉันไม่ได้ขอให้เธอมาอยู่ตรงนี้” “งั้นพีชจะคืนอิสระให้ธามเอง...ตั้งแต่นี้ไปเราไม่ต้องเกี่ยวข้องกันอีก”

เธอรักเขาจนยอมทุกอย่างแต่สุดท้ายกลับเป็นได้แค่เครื่องมือประชดแฟนเก่า “พี่ไปได้เลยนะคะ…เฟรยายอมแพ้แล้ว”

“พี่เขาบอกว่าเขาเป็นแม่ปราณฮะ... พ่อเคยบอกว่าแม่ปราณสวยมาก คนนี้ใช่ไหมคับที่เป็นแม่ปราณ”

“เขา” คือเดือนมหาลัยที่ใคร ๆ ต่างหลงรักแต่หัวใจของเขากลับเลือกเต้นแรงเพราะ ยัยปีหนึ่งธรรมดาอย่างเธอ

"รับจ้างอุ้มท้องจนหวั่นไหวให้เป็นภาระหัวใจ กลายเป็นจุดเริ่มต้นของเกมรักแสนทรมาน"

เธอทำให้คดีที่ยากที่สุดของสารวัตรหนุ่ม ไม่ใช่การตามล่าคนร้าย แต่เป็นการตามจีบเจ้าของหัวใจอย่างเธอ " ตอนแรกตั้งใจมาสืบคดี แต่ตอนนี้อยากจับเธอมาเป็นเมียมากกว่า "