- 19
- 87
- 0
- 0 (0)
ปมร้ายในอดีต รอยแผลเป็นแสนเกลียดชัง หล่อหลอมให้ ‘การันต์’ กลายเป็นคนใจร้ายที่ไม่ไว้ใจใคร อคติสั่งให้เขาตัดสินเธออย่างไร้ค่า ทว่าส่วนลึกของหัวใจกลับเพรียกหาและไขว่คว้าเพียงเธอ
ปมร้ายในอดีต รอยแผลเป็นแสนเกลียดชัง หล่อหลอมให้ ‘การันต์’ กลายเป็นคนใจร้ายที่ไม่ไว้ใจใคร อคติสั่งให้เขาตัดสินเธออย่างไร้ค่า ทว่าส่วนลึกของหัวใจกลับเพรียกหาและไขว่คว้าเพียงเธอ
“เป็นแค่เมียที่เฮียจำใจแต่งงานด้วย ก็อย่ายุ่งให้มันมาก”
"คำว่ามาเฟียมันคือคำที่เหมาะกับคนอย่างนายจริงๆเลยนะอลัน ไอ้โรคจิต ไอ้คนสารเลว" "คนเลวแล้วไง! เธอไม่มีสิทธิ์จะมาตัดสินอะไรฉันทั้งนั้นเพราะเธอมันก็แค่ผู้หญิงรักสบายที่ยอมทำทุกอย่างก็เพื่อเงิน
หนึ่งปี...เธอต้องชดใช้ด้วยร่างกายและหัวใจ เมื่อตำแหน่ง ‘เมียลับ’ ที่เขามอบให้…ไม่ได้เกิดจากรัก แต่เกิดจากความแค้นที่เขาพร้อมจะแผดเผา!
เขาคร่ำครวญถึงแฟนเก่าเหลือเกิน กั๊กสถานะไม่ยอมเป็นแฟน เพราะรอคนของเขากลับมา เห็นเขาทนทรมานก็ไม่อยากยื้อ หากหล่อนคนนั้นกลับมาเธอก็พร้อมจะไป ทว่ากลับเป็นเขาเองที่ครำ่ครวญไม่อยากให้เธอไปเสียอย่างนั้น...
ด้วยปมในอดีต เขาจึงจ้างเธอมาเพื่อฝึกบทรักของตัวเอง กฎเหล็กคือ ห้ามรัก ห้ามเรียกร้อง ห้ามท้องโดยเด็ดขาด! เพราะคนที่เขาจะแต่งงานด้วยไม่ใช่เธอ
เกลียดสิ่งไหนมักได้สิ่งนั้น... ‘เตอร์’ หนุ่มเรียนดีกีฬาเด่น ผู้มีปมฝังใจจนเกลียด ‘สก๊อย’ เข้าไส้ ต้องโคจรมาเจอ ‘แก้ม’ ยัยดื้อสายสปอร์ตที่ภาพลักษณ์ชวนให้คิดลึก
“อยากช่วยน้าของเธอเหรอ ทำไมไม่ลองเอาตัวเข้าแลกดูล่ะ” เขาขังเธอไว้เป็นนางบำเรอขัดดอกเพื่อชำระแค้น พร้อมกฎเหล็กคือห้ามท้อง! ทางออกเดียวในวันที่รู้ว่าตัวเองกำลังอุ้มท้องลูกของเขา คือการหนีไปให้ไกลที่สุด
"เขาคือประธานบริษัทผู้ทรงอิทธิพล... ปีศาจในสายตาคนทั้งโลก แต่กลับกลายเป็นทาสรักที่คลั่งไคล้เพียงผู้หญิงคนเดียวอำนาจ ทรัพย์สิน และทุกสิ่งที่เขามี ล้วนมีไว้เพื่อครอบครองและปกป้องเธอ...
“จำคำฉันเอาไว้ให้ดี...สักวันเธอจะเป็นฝ่ายคลานเข่าเข้ามาขอร้องให้ฉันเอาเธอเองพริมโรส”
เพราะคำว่าบุญคุณที่ค้ำคอ จาก “สาวใช้” ในบ้าน จึงจำใจต้องพ่วงสถานะ “สาวใช้บนเตียง” ของลูกชายเจ้าของบ้าน
เธอตายในปี 2569 แต่กลับตื่นขึ้นในพระนคร พ.ศ.2501 เพื่อค้นหาความจริงของเด็กหญิงที่หายตัวไป...ก่อนกรรมเก่าจะพรากทุกอย่างไปอีกครั้ง"
ในวันที่เธอจมลงสู่ก้นบึ้ง คนที่ช่วยฉุดเธอกลับขึ้นมากลับกลายเป็นชายผู้ประกาศว่าเขารังเกียจเธอที่สุด
"ถ้าฟ้าไม่กลับมา ก็อย่าหาว่าพี่ไม่เตือน!"
ความเจ็บปวดจากการจากลา ไม่สามารถเทียบได้เลยกับความงดงามของช่วงเวลาที่ได้รักกัน
จากลูกเจ้าวังเทวากูร สู่มือปืนที่ฆ่าคนได้โดยไม่กะพริบตา! ผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขาไม่กล้าสู้หน้า คือเมียที่ถูกทิ้งไว้เมื่อหกปีก่อน... พร้อมลูกชายที่เขาไม่เคยรู้ว่ามี
"ชีวิตแม่พี่ เธอ! ต้องชดใช้!"
แม้จะถูกบังคับให้แต่งงานกัน แต่เธอผู้ที่อยากให้เกิดความรักระหว่างกัน แต่เขากลับไม่ยอมรับความรู้สึกนั้นและผลักไสให้ไกลตัว “เธอจะต้องเจ็บปวดอย่างที่ฉันเจ็บ ใบหยก”
คนที่ไว้ใจร้ายที่สุด
เพราะความผิดพลาดในคืนนั้น เธอจึงต้องก้มหัวยอมรับสถานะคู่หมั้นที่เขาไม่เคยต้องการ... และถูกพันธนาการไว้ด้วยกรงขังที่เรียกว่า 'ความแค้น’ “นับจากวินาทีนี้... แม้แต่ร่างกายของคุณ ก็คือสมบัติของผม!”
