นิยายจบล่าสุด

ดันทะลุมิติมาอยู่ในนิยายเรื่องโปรดที่ต้องรับบทเป็นภรรยาสติไม่สมประกอบของสามีตัวร้าย จิ้นเยี่ยนต้องพยายามดิ้นรนอย่างสุดชีวิตเพื่อไม่ให้ถูกสามีของตัวเองสังหาร

กล่องขอพรหล่นมาจากฟ้า เปลี่ยนนักเวทย์ฝึกหัดผู้ไร้ค่าให้สัมผัสพลังระดับตำนาน แม้พลังสลาย แต่ความรู้ยังอยู่ ตำนานบทใหม่จึงเริ่มต้น

"จำไว้สถานะเธอแค่แม่ของลูกฉันเท่านั้น"

ในอดีตจบกันไม่สวย เจอกันอีกครั้งเขาก็ยังเป็นคนใจร้ายคนเดิม เพิ่มเติมคือความชั่วเท่าทวี

นางร้ายเช่นเหลียนจือซูโดนแย่งคู่หมั้นไป ฝ่าบาทคล้ายว่าจะใจดี สั่งปลอบนางและบิดา โดยพระราชทานสมรสให้แต่งกับโอรสอีกคนเพื่อตัดปัญหา ฟังดูเหมือนจะดีที่ยอมให้นางเป็นสะใภ้หลวง เพื่อปกป้องศักดิ์ศรีสกุลเหลียน

เฉินซูเม่ยคิดว่าการเป็นนางร้ายก็ไม่ได้แย่นะ เพราะเธอสามารถเปลี่ยนชะตาของนางร้ายในนิยายเรื่องนี้ได้ด้วยตัวเอง และไม่สนว่านี่คือนิยายหรือเรื่องจริง ขอแค่มีความสุขและได้อยู่กับคนที่รักก็พอแล้ว

สวรรค์ทำไมท่านที่ให้โอกาสเธอได้เกิดใหม่ทั้งทีไม่ให้เกิดไปเป็นนางเอกที่มีแต่เหล่าตัวละครทั้งพระเอก พระรอง หรือแม้แต่ตัวร้ายยังรักยังหลง ให้มาเป็นนางร้ายที่มีแต่คนเกลียดชังทำไมกัน ไหนว่าเธอมีบุญมากไง

ใครจะรู้กันเล่าว่าเด็กหนุ่มผมเผ้ารุงรังที่นั่งทำตัวเหมือนขอทานพร้อมป้ายหางานที่หน้าตลาดหยกในวันนั้น จะกลับกลายมาเป็นปรมาจารย์ด้านหยก ที่ใคร ๆ ต่างก็ให้การยอมรับในวันนี้!

"ที่นี่... ที่ไหน?" นางกวาดสายตามองไปรอบๆ ไม่ใช่ทุ่งราบแห้งแล้งของสนามรบ แต่เป็นป่าดิบชื้นที่มีต้นไม้ขนาดมหึมาสูงเสียดฟ้า พืชพรรณที่นี่ดูแปลกตาและ... มีพลังงานบางอย่างไหลเวียนอยู่ พลังงานที่นางไม่คุ้น

ผมแค่จะแก้แค้นแฟนเก่าด้วยการทำหนังสงครามให้ชนะประกวด แต่ไหงกลายเป็นว่าต้องมารับหน้าที่สั่งสอนสันติภาพให้คนทั้งโลกไปได้วะเนี่ย!? อย่ามาเรียกผมว่าผู้กำกับ! เรียก "นักจิตบำบัดจำเป็น" ดีกว่า!

รักแรกอาจขม แต่รักที่กำลังมากับลมหนาวนี้ครั้งใหม่ อาจหวานจนเลี่ยนเกินต้านทาน

หลี่หนานซู นักรบซอมบี้สุดแกร่ง เบื่อวันสิ้นโลก เลยกดชิปย้ายมิติ! แต่กลับตื่นในร่างแม่สี่ที่ทิ้งลูกไว้ในยุค1950 อันแร้นแค้น! “หึ! จะยุคแร้นแค้น หรือมารผจญที่คอยรังแกน่ะเหรอ? ก็มาเถอะ! แม่คนนี้มาแล้ววว!

เมื่อสายมูตัวแม่ถูกหมอดูทักว่ากำลังดวงตก และเขาคือคนที่พร้อมจะช่วยเปลี่ยนดวงให้กับเธอ “ไม่มีทางแน่นอน ไม่ไหว ๆ ถ้าเป็นเขาฉันยอมดวงตกไปตลอดชีวิตดีกว่า”

เซี่ยเหยียนอวี่ถูกใส่ร้ายจนโดนองค์ชายจวิ้นอี่เนรเทศ เขาตรอมใจตาย แต่ความแค้นสุดท้ายก่อนวิญญาณดับสิ้นพาเขาย้อนเวลากลับไปยังจุดเริ่มต้นของเรื่องราวทั้งหมดเพื่อแก้ไขมัน

ว่ากันว่าน้ำหยดหยดลงแผ่นหินทุกวันแผ่นหินยังกร่อนนับประสาอะไรกับใจคน ความรักของถงหว่านเออร์ที่มีต่อถงเฉินกงก็เป็นเช่นนั้นแต่เฉินกงพึ่งรู้เมื่อเขาหมดโอกาสแล้วหวนคืนคราวนี้ต่อให้ฟ้าถล่มนางต้องเป็นของเขา

ในเมื่อได้เกิดมาในโลกใหม่แล้วก็อยากแสวงหาความชิว แล้วก็ดันเป็นคนชอบทำอาหารเสียด้วย งั้นโลกนี้ทำอาหารสุขภาพขายแล้วกัน มันจะได้ชิว! หรือเปล่านะ?

--ชิโรเสะ-- ที่ตำรวจอย่าง ร.ต.อ หัสวัช คาโต้ เคยมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งด้วย ตายต่อหน้าต่อตาไปแล้วตอนสมัยเรียน แต่วันนี้กลับมานั่งตรงหน้าพร้อมกับขอความช่วยเหลือจากตำรวจอย่างเขา

ผู้ฝึกปฏิบัติ...ฝึกบ้าอะไร พวกเขาจับคนมาฝึกเป็นทาสกาม ถูกบังคับให้ใช้อุปกรณ์ SM เพื่อใครสักคนที่อยู่เบื้องหลังเรื่องนี้ ฉันจะต้องหาทางฉีกหน้ากากพวกมันให้ได้

“แต่งกับพี่ ครบปีเดี๋ยวหย่าให้”

“ยามรบ พี่ไม่เคยถอย ยามนี้...ก็เช่นกัน”