ผู้หญิงคนนี้สวยแค่ภายนอก แต่นิสัยใจคอต่างกับหน้าตาลิบลับ นอกจากความสวยแล้ว ไม่มีอะไรดีเลยสักอย่าง นั่งกิน นอนกิน เกียจคร้าน เก่งแต่เรื่องโปรยเสน่ห์นอกบ้าน ใครได้เป็นเมีย ชีวิตคงมีแต่คำว่า...ฉิบหาย

วันนั้น... เขาได้เลือกยืนข้างคนที่ฉันเกลียดที่สุด วันนี้... ฉันจึงเลือกที่จะลบเขาออกไปจากชีวิตอย่างถาวร

เขาเรียกเธอเมื่อไรก็ต้องไป หวงเธอได้ สั่งเธอได้ แต่ไม่เคยให้สถานะกับเธอ เพราะมั่นใจว่าอย่างไรเธอก็ไม่มีวันไปไหน จนถึงวันที่สัญญาสิ้นสุดลง

ปมร้ายในอดีต รอยแผลเป็นแสนเกลียดชัง หล่อหลอมให้ ‘การันต์’ กลายเป็นคนใจร้ายที่ไม่ไว้ใจใคร อคติสั่งให้เขาตัดสินเธออย่างไร้ค่า ทว่าส่วนลึกของหัวใจกลับเพรียกหาและไขว่คว้าเพียงเธอ

เขาขังหัวใจไว้ในอดีต ส่วนเธอ...ถูกขังไว้ในหัวใจของเขา

แต่งงานทั้งที่ไม่ได้รัก...ยังพอทน แต่ต้องแต่งงานกับคนที่เอาแต่พูดว่า "เราไปหย่ากันเถอะ" นั่นต่างหากที่ยากกว่า ชีวิตหลังแต่งงานของอลินญา จึงไม่ได้เริ่มต้นด้วยความหวาน แต่เริ่มต้นด้วยการรับมือคนเอาแต่ใจ

ในวันที่เธอจมลงสู่ก้นบึ้ง คนที่ช่วยฉุดเธอกลับขึ้นมากลับกลายเป็นชายผู้ประกาศว่าเขารังเกียจเธอที่สุด

ถึงสามีจะแสนดีแค่ไหน แต่ถ้าเลือกได้อีกครั้ง เธอก็ขอเลือก "ตัวเอง" พอกันทีกับมงกุฎศรีภรรยา จากนี้เธอคือช้างเท้าหน้าของตัวเอง ส่วนเขาคือ 'สามีเก่า' ที่เธอจะปล่อยมือชั่วนิรันดร์!

ปืนจ่อหัวครอบครัวบังคับเธอแต่งงาน เขายึดครองได้ทุกสิ่ง... ทั้งร่างกาย สิทธิ์ตามกฎหมาย เมื่อร้อยเล่ห์กลไม่อาจสยบความพยศ จึงลากชายหนุ่มอีกคนเข้ามาเป็น 'ของเล่นชิ้นโปรด' ในคฤหาสน์ เพื่อเหยียบย่ำหัวใจเธอ

"วิน... เรามีเรื่องจะบอก" "ซิน... เราเลิกกันเถอะ"

"ผู้ชนะสิบทิศ" ของ "ยาขอบ" เป็นนิยายรักดราม่า สงครามอิงประวัติศาสตร์เข้มข้น ดังมากๆ เมื่อหลายสิบปีมาแล้ว 'ดอยลอย' หยิบเอามาเล่าใหม่ ให้อ่านง่าย เข้าใจง่าย แต่ใส่ความสนุกร่วมสมัยลงไปด้วย

ตื่นขึ้นมาในนิยายยุค 90 พร้อมร่างอ้วนฉุและลูกติดอีกสองคน แถมยังเป็นตัวประกอบที่กำลังจะถูกรถชนตายเพื่อให้สามีไปแต่งงานใหม่กับเมียน้อย?! ไม่มีทาง ฉันจะหย่าและจะไม่ยอมตาย!!

“ถ้าคุณเลือกแล้ว แพรก็อยากให้คุณมีความสุข อย่ากังวลถึงแพรเลยนะคะ เพราะแพรเข้าใจดีว่ามันเจ็บปวดแค่ไหน ที่ต้องทนเห็นคนที่เรารัก ไปดูแลผู้หญิงอีกคน อย่าให้แพรต้องเป็นผู้หญิงคนนั้นเลย”

เป็นเพียงน้องสาวที่เขาไม่เคยมองอยู่ในสายตา เป็นคนไม่มีค่าที่เข้ามาเรียนมหาวิทยาลัยเดียวกัน พ่อฝากฝังให้ดูแลน้อง แต่เขากลับทำตรงข้าม ทำร้ายจิตใจเธออย่างถึงที่สุด“อย่าบอกใครว่ารู้จักฉัน”

กลางวันคือเลขาฯ ส่วนกลางคืนก็คือคู่ขา แม้สถานะระหว่างเธอกับเขา จะคือความสัมพันธ์ที่เราต่างไม่มีสิทธิ์หึงหวง แต่เธอกลับรัก...หมดทั้งใจ ขณะที่เขาให้เธอเป็นได้เพียงตัวแทนของใครอีกคน

เธอกับเขาคบหากันสมัยเรียนมหาลัยและมีเหตุหมางใจให้เลิกรากัน เธอท้องลูกของเขาและไม่ได้ความจริงจนกระทั่งวนมาหาเจอกันอีกครั้งในฐานะเจ้านายกับลูกน้อง

“คุณตั้งใจให้มันเป็นแบบนี้มาตั้งแต่แรกแล้วใช่ไหม คุณตั้งใจเก็บฉันไว้เพื่อเป็นเมียน้อยของคุณ” l “หึ ถ้าใช่แล้วจะทำไม”

“เมื่อไหร่ที่ฉันเอาเธอจนเบื่อ ฉันจะไล่เธอไปเอง ฉะนั้นตอนนี้ก็อยู่เป็นของตายเงียบ ๆ ไม่ต้องดิ้นรนหาทางหนีให้มันเสียเวลา” เขาบอกเช่นนั้น แต่เมียจดทะเบียนที่โดนหาว่าเป็นนางร้ายไม่ยอม ขอเลิกไม่ตามรักอีกแล

(ห่วงลูก ห่วงเมียเก่า แล้วคุณเมศไม่ห่วงเมย์บ้างเหรอคะ ?"

ในวันที่เธอรู้ตัวว่าท้องตั้งใจจะไปบอกข่าวดีกับเขาแต่ทว่าในวันนั้นเธอถึงได้รู้ว่าเขากำลังจะหมั้นหมายกับผู้หญิงอีกคน เขาเห็นเธอเป็นเพียงของตายคิดจะเก็บเธอเอาไว้เป็นผู้หญิงลับๆ ของเขาเพียงเท่านั้น