มนต์จะหย่า...แล้วจะไม่กลับมาหาพี่อีก

“ถ้าวันหนึ่ง อิงขอให้พี่เลือกระหว่างอิงกับน้องลิน พี่จะเลือกใครเหรอคะ?” สิ่งที่เขาตอบออกมานั้น มันไม่ใช่การเลือกระหว่าง 'เธอ' หรือ 'ผู้หญิงคนนั้น' แต่คือ... "มันไม่จำเป็นต้องเลือก"

“เลวจนเป็นพ่อคนไม่ได้เลยด้วยซ้ำไอ้ปก”

‘จวิ้นอ๋องแห่งแดนเหนือโหดเหี้ยม ไร้หัวใจ แต่มีสตรีเพียงคนเดียวที่ทำให้เขาพ่ายแพ้’ จากพันธสัญญา สู่พันธะหัวใจที่ไม่มีใครถอนตัวได้ | ท่ามกลางสงครามและเล่ห์กล... หัวใจของทั้งสองกลับมาบรรจบกัน

ถ้าผมต้องแต่งงานกับคนที่นอนด้วย พ่อคงจะได้ลูกสะใภ้ทั้งจังหวัดแล้วมั้ง

เธอถูกซื้อมาเป็น "เมียตามสัญญา" หน้าที่มีแค่ท้อง แล้วก็หายไป ไม่มีสิทธิ์รัก ไม่มีสิทธิ์เป็นเจ้าของ แต่ยิ่งใกล้กันเท่าไหร่ ยิ่งรู้ว่าหัวใจ ยากจะทำตามข้อตกลง

เธอเป็นโจรขโมยอัญมณีล้ำค้า เขาเลยจับเธอมาเค้นความจริง เค้นไปเค้นมาได้เคล้นอย่างอื่นแทน

"ฉันยอมเป็นผู้หญิงแพศยาให้คุณย่ำยี ยอมมอบกายพลีหัวใจรับโทษทัณฑ์ แต่ขอให้เราพบเจอกันในชาตินี้ อย่าได้พบเจอกันในชาติหน้าอีกต่อไป!"

'ดานิกา' เด็กกำพร้าที่ชุบตัวเป็นคุณหนูเพื่อแต่งงานกับ 'จิราภัทร'แทนพี่สาว แต่เขาดันสืบรู้ว่าเธอเป็นใครทำให้เขาไม่ชอบหน้าเธอ และบอกกับเธอว่าถ้าครบ 1 ปีจะต้องหย่ากันทันที!

เคยคิดว่าการอยู่พร้อมหน้า 'พ่อแม่ลูก' จะทำให้ลูกมีความสุข แต่เพิ่งรู้ว่า 'การทนอยู่' ทั้งที่พ่อของลูก 'ขอหย่า' อยู่ทุกวัน ยิ่งเป็นความทุกข์ของลูกมากกว่า

"ฉันเกลียดเธอ เกลียดคนที่ทำลายความรักของฉัน เกลียดคนที่ทำให้ฉันกับมุกต้องเลิกกัน"

"มากกว่ามือ...ผมก็จับมาหมดแล้ว แค่นี้ไม่ต้องมาทำเป็นหวงนักหรอก” คำพูดเขาทำแพรหน้าร้อน “อาการแบบนี้เค้าไม่ได้เรียกหวงตัว เค้าเรียกว่ารังเกียจต่างหาก!”

รักเอง เจ็บเอง เมื่อฝืนทนไม่ไหว เธอก็จะจบมันด้วยตัวเอง "เราหย่ากันเถอะค่ะ"

เธอไม่ใช่ผู้หญิงที่เขาต้องการแต่ด้วยความผิดพลาดเขาจึงได้ผู้หญิงคนนี้มาเป็นเมียแทนที่จะเป็นพี่สาวของเธอ สุดท้ายเธอก็กลายเป็นเมียแสนชังที่เขาไม่ต้องการ แค่เจอหน้าก็อยากจะอาเจียนอยู่แล้ว

“รับเงินหนึ่งล้านนั่นแล้วออกจากบ้านผมไปซะ ผมไม่ได้ต้องการคุณอีกแล้ว ขอให้เราจบกันตั้งแต่วันนี้ หลังจากนี้คุณอยากจะไปไหนก็ไปเลย ผมคืนอิสระให้กับคุณ!”

"...ถูกพิพากษาความผิดที่ไม่ได้ก่อ ตีตรวนด้วยหนี้และรักนิรันทร์..."

แต่งงานด้วยผลประโยชน์ไร้ซึ่งความรัก แต่เธอก็รักเขาจนท้อง ทว่าเขากลับกล่าวหาว่าเธอคบชู้ ขณะที่ตัวเองมีเมียน้อยเป็นคนรับใช้ ทำร้ายเธอด้วยคำพูดสารพัด...ครั้นรู้ตัวว่ารักมันก็สายเกิน เพราะเธอได้จากไปเสีย

"ฉันก็ไม่ได้โง่พอจะเชื่อว่าเด็กในท้องของเธอเป็นลูกฉันจริง ๆ" คำพูดจาก 'พ่อของลูก' ในวันที่เธอบอกเขาว่าเธอ 'ท้อง'

เป็นเมียลับ เป็นของตาย เป็นทุกอย่างแล้ว แต่ไม่มีวันเป็นตัวจริง...

"รู้ไว้ คนที่ฉันตั้งใจจะมีลูกด้วยคือไพรินไม่ใช่ผู้หญิงอย่างเธอ!!" ความโกรธทำให้เขาพร้อมจะทำลายทุกคนให้ตายทั้งเป็น!! และจะทำยังไงเมื่อลูกกลายเป็นข้อต่อรองเดียวที่เหลืออยู่?