เมื่อคุณแม่เลี้ยงเดี่ยวคนสวย พาลูกชายวัย 4 ขวบกว่าไปเข้าโรงเรียนอนุบาล แล้วต้องมาเจอกับพ่อของลูกที่ไม่รู้ว่าตัวเองมีลูก แถมยังเป็นผู้อำนวยการโรงเรียนสุดเย็นชา! เรื่องวุ่นๆจึงเริ่มต้นขึ้น!

ณ นครหลวงแห่งแสง เวยหยาง มหานครที่เต็มไปด้วยตึกระฟ้าเสียดฟ้าและเทคโนโลยีล้ำสมัย ชีวิตดำเนินไปอย่างเร่งรีบแต่ก็เปี่ยมด้วยความหวัง

เพราะลูกเต๋าพยากรณ์ทำให้มู่กวางถูกเเม่เเท้ๆหมายหัวว่าตัวซวย ส่วนหยางเอินเถียนพลาดทดลองยาเเล้วตาบอด จึงถูกนินทาว่าไร้ประโยชน์ ไอตัวบัดซบที่ไม่น่ามาลงเอย เเม่งเอ๊ย ใครใช้ให้มู่กวางเข้าห้องผิดเล่า!

กะพริบตาทีเดียวก็มาอยู่ในร้านอาหารหรู เสื้อผ้าแพง ๆ และแว่นตา? [กรุณาทำภารกิจ!] งื้อ จะจบรูทพระเอกสายโหดหรือพระเอกไทป์หมา แต่ลิ่วล้ออย่างฉันมีแต่ตายกับโดนคัดออกจากฉาก แต่คัดออกก็ไม่รอดอะ แง ไม่ยอมหรอก

รัลภัทรได้รับทิปจากการขับรถตอนกลางคืนจาก 'พ่อของลูก' เป็นเงินหนึ่งพันบาทถ้วน เขาให้เพราะความสงสาร และเธอจะนำเงินไปทำบุญจะได้ไม่ต้องพบเจอกันอีก

ข้าไม่อยากได้เงิน... แต่ข้าอยาก... และแม่อนงค์ต้องทำให้ข้าเสร็จสม จนกว่าข้าจะพอใจ

ชีวิตใหม่ที่ดิ้นรนสำหรับชายที่เคยเป็นอดีตกัปตัน ชีวิตใหม่ที่ไม่มีวัลคีรีคอยจับตามองเขาเป็นเพียงคนหนึ่งคนที่ทำงานเพื่อดำลงชีวิตของตนเอง แต่แล้วในวันหนึ่งเคียน่ากับอยู่ที่หน้าบ้านของเขา

หวังหลินได้รับคำสั่งจากเจ้าสำนักให้เข้าเมืองเพื่อไปปราบปีศาจเขาไม่รู้จะปิดบังตัวตนอย่างไรเขามีเงินอยู่จำนวนหนึ่งนำไปซื้อร้านอาหารเทียนเหอมาเป็นของตนเองแต่แล้ว

ท่ามกลางฟากฟ้าที่มืดมนและไร้หนทาง แสงดาวดวงเล็กหนึ่งฉายประกายขึ้นมา แม้เพียงแสงริบหรี่เล็กน้อย ก็เพียงพอจะปลุกหัวใจที่หลงทางและเดียวดาย ให้มีความหวังอีกครั้ง...

ไป๋อวี้ได้ทะลุมิติเข้าไปในนิยายอยู่ในร่างของเด็กหนุ่มที่สติไม่สมประกอบ ชีวิตรันทดตั้งแต่แรกเริ่ม แต่โชคดีที่ยังมีนิ้วทองคำคอยช่วย ต่อมาเขาบังเอิญพบกับตัวร้ายผู้เย็นชา จึงต้องหาวิธีเอาชีวิตรอดไปให้ได้!

คืนเข้าหอ ได้รู้ว่าที่จริงแล้วโลกที่ตัวเองอยู่เป็นนิยายเรื่องหนึ่ง ตัวเองเป็นตัวประกอบที่แต่งให้กับตัวร้าย โชคดีที่ได้รับระบบมาด้วย แค่ยั่วโมโหคนอื่น สะสมค่าความชัง เขาก็หาเงินได้แล้ว ไม่ต้องง้อสามี!

'เป่ยเจียอิน' เคยรัก 'ราชครูกู้' มาก ยอมสละให้ได้แม้แต่ชีวิต แต่เขากลับทอดทิ้งกันไปโอบอุ้มน้องสาวต่างมารดาของนางโดยไม่ไยดี! กระทั่งนางที่เจ็บเจียนตายและเคยคิดว่าคงรักใครไม่ได้อีกได้พบกับคนผู้นั้น...

พีช ได้ย้อนเวลามา 90 วัน ก่อนวันสิ้นโลก เด็กหนุ่มนั่งนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง... ก่อนจะยิ้มออกมาช้า ๆ “งั้นรอบนี้... มาลองเอาชีวิตรอดให้ดูหน่อยไหมล่ะ”

"คุณญาเป็นแค่เจ้านายของริน แต่ไม่ใช่เจ้าชีวิตรินนะคะ ทำไมต้องทำถึงขนาดนี้ด้วย" "แต่ที่เธอไปอ่อยผู้ชาย มันยังอยู่ในหน้าที่ของเลขา ฉันเป็นเจ้านายฉันย่อมมีสิทธิ์ตักเตือนเธอ"

ไอช่าถูกส่งมาสุเมรุก็ว่าแย่แล้ว...แต่แย่กว่าคือได้เงาตามตัวอย่าง 'อัลไฮธัม' แถมมาเนี่ยสิ!

ดวงวิญญาณที่สมควรจะแตกสลายกลับล่องลอยไปเข้าร่างของภูริ ชายหนุ่มเพศพิเศษที่จบชีวิตตัวเองลงทิ้งไว้เพียงเด็กชายตัวน้อยที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่ อดีตราชาซอมบี้จึงต้องจับพลัดจับผลูเลี้ยงดูลูกชายตัวน้อยแทน

หลังจากเลิกลากันไป ไอรดาก็ต้องตกใจเมื่อจู่ๆ อัศนัยก็ติดต่อมา เขาสั่งให้เธอเป็น “เมียที่ไร้ทะเบียน” หรือพูดให้ชัดก็คือ “เมียเก็บ” ภายใต้พันธะที่เธอไม่อาจปฏิเสธได้...

อี้หราน เซียนสาวได้ตื่นขึ้นมาและพบว่าตัวเองได้กลับมาสู่โลกใบเก่าหลังจากที่ตกตายไปแล้ว ในฐานะของไอรีน หญิงสาวที่ฟื้นขึ้นมาจากสภาวะนิทราหลังวันแห่งการพิพากษาที่ได้เปลี่ยนแปลงโลกทั้งใบไปโดยสิ้นเชิง

เจ้าคุณพ่อเป็นพระยาจริงหรือไยช่างโง่เขลานัก พี่ใหญ่ก็เหมือนจะฉลาดแต่ก็แค่เหมือน พี่รองนี่ยิ่งแล้วใหญ่โง่จนวาระสุดท้าย ส่วนพี่สามดีหน่อยอย่างน้อยเขาก็ตายคนสุดท้าย//นั่นคือเสียงในใจเจ้าคนเล็กรึ?!