- 90
- 363
- 0
- 0 (0)
เรื่องที่ 46 ของครอบครัวท่านวรุตน์
เรื่องที่ 46 ของครอบครัวท่านวรุตน์
สามปีก่อนเธอคือภรรยาในนามที่เขาไม่ต้องการ สามปีต่อมาเธอคือผู้หญิงแกร่งที่เขาทั้งปรารถนาและไม่อาจครอบครองได้อีกต่อไป
ไป๋อวี้ได้ทะลุมิติเข้าไปในนิยายอยู่ในร่างของเด็กหนุ่มที่สติไม่สมประกอบ ชีวิตรันทดตั้งแต่แรกเริ่ม แต่โชคดีที่ยังมีนิ้วทองคำคอยช่วย ต่อมาเขาบังเอิญพบกับตัวร้ายผู้เย็นชา จึงต้องหาวิธีเอาชีวิตรอดไปให้ได้!
คืนหนึ่งถึงคราวของโม่หลงเฉินที่จะส่งมอบโอสถที่เขากลั่นตามภารกิจของนิกาย เหล่าศิษย์ที่มาเอาโอสถต่างก็ครุ่นคิดอย่างหนักขณะมองดูหม้อซุปไก่แสนอร่อยตรงหน้า เหล่าศิษย์ : ตรงไหนกันที่มันถูกเรียกว่าโอสถ?
พันปีก่อนเจ้าหักหลังข้า เอาหัวใจข้าไปสังเวยความโลภในใจอาจารย์เจ้า ข้าหลับใหลไปพันปี เจ้ากลับมาปรากฏตัวอยู่ตรงหน้าข้า ในโลกที่เทคโนโลยีก้าวหน้า ข้ามีแต่ต้องก้าวต่อไป ส่วนเจ้าน่ะหรือ ทรมานต่อไปเถอะ
นางแต่งเข้ามาในฐานะภรรยาที่สามีไม่รัก ต่อให้ทำดีทุกอย่าง แต่สามีก็ไม่เหลียวแล แม้วันที่นางตายเขายังโอบกอดอนุไว้แนบอก เมื่อย้อนกลับมาอีกครา ใยนางต้องไปรักบุรุษชั่วช้าอีก ชาตินี้นางจะขอเป็น 'สตรีไร้ใจ'
เสี่ยวไป๋ฮูหยินของแม่ทัพฉางชิงอี้ ผู้ได้ชื่อว่าเป็นสตรีไร้หัวใจเพราะว่าในอดีตนางลงมือสังหารแม่เลี้ยงและน้องสาว ถูกสามีโกรธและทอดทิ้งจนถึงแก่ความตาย แต่นางกลับฟื้นขึ้นอีกครั้ง เสมือนได้โอกาสกลับมาแก้ไข
ดวงวิญญาณที่สมควรจะแตกสลายกลับล่องลอยไปเข้าร่างของภูริ ชายหนุ่มเพศพิเศษที่จบชีวิตตัวเองลงทิ้งไว้เพียงเด็กชายตัวน้อยที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่ อดีตราชาซอมบี้จึงต้องจับพลัดจับผลูเลี้ยงดูลูกชายตัวน้อยแทน
B4G เกมเสมือนจริงที่ค่ายเกมเชิญคนเข้าร่วมเล่นชิงเงินรางวัล รักคนาเข้าร่วมเพราะอยากได้เงินค่าขนม แต่ไม่คิดเลยว่าจะได้มาร่วมกลุ่มกับสตรีมเมอร์ที่แอบชอบ มันเกือบจะเป็นเรื่องโรแมนติกแล้วถ้าไม่ใช่เพราะ...!
เจ้าคุณพ่อเป็นพระยาจริงหรือไยช่างโง่เขลานัก พี่ใหญ่ก็เหมือนจะฉลาดแต่ก็แค่เหมือน พี่รองนี่ยิ่งแล้วใหญ่โง่จนวาระสุดท้าย ส่วนพี่สามดีหน่อยอย่างน้อยเขาก็ตายคนสุดท้าย//นั่นคือเสียงในใจเจ้าคนเล็กรึ?!
คืนเข้าหอ ได้รู้ว่าที่จริงแล้วโลกที่ตัวเองอยู่เป็นนิยายเรื่องหนึ่ง ตัวเองเป็นตัวประกอบที่แต่งให้กับตัวร้าย โชคดีที่ได้รับระบบมาด้วย แค่ยั่วโมโหคนอื่น สะสมค่าความชัง เขาก็หาเงินได้แล้ว ไม่ต้องง้อสามี!
คนเราสามารถนอนไปวันๆ โดยที่ไม่ต้องทำงานทำการได้มั้ยนะ.....
“เมื่อรัตติกาลมาเยือน ความลับในดินแดนแห่งวิญญาณจะถูกเปิดเผย” เฮย์เดนพบว่าตัวเองตื่นขึ้นในโลกแห่งความมืด ที่นั่น เขาได้พบกับเฟอร์กัล ยมทูตผู้ลึกลับที่อ้างว่าเขาคือคนรักในอดีตชาติ
เมื่อตายหลังจากขายลูกไม่สำเร็จ ในสองวันให้หลัง ซานหนิงก็กลายเป็นวิญญาณที่ต้องติดตามเฝ้าดูบุตรชายบุตรสาวจนพวกเขาอายุยี่สิบสาม มองเห็นโลกต่างๆ เปลี่ยนแปลงไปตามเวลาอย่างยาวนาน จนกระทั่งจู่ๆ นางก็มีโอกาส
โอ้ยร้อน ทำไมร้อนทั่วตัวเลย เธอเป็นอะไรไป"มีผู้หญิงที่รักมากอด มาจูบ ลูบคลำแบบนี้ ใครจะอดใจไหวละ เขาจูบตอบกลับอย่างรุนแรงเช่นกัน ไม่รู้เจ้าชายเอายาขนานไหนให้เธอกิน ถึงได้ร้อนฉ่าขนาดนี้ ที่รักของผม
"ฉันอยากหย่า" คำพูดนี้ไม่ได้ออกมาท่ามกลางการทะเลาะ ไม่ได้มาจากความโกรธ ไม่ได้มีเสียงตะโกนหรือการปะทะอารมณ์ใดๆ มันเบา... แต่ชัดเจน เบากว่าลมหายใจของเธอ แต่หนักกว่าโลกทั้งใบของเขา
ตายแล้วแทนที่จะได้ไปเกิดใหม่กลับต้องย้อนไปในยุคจีนโบราณเมื่อพันปีก่อนในร่างเจ้าชายไร้ค่าเสียอีก แล้วข้าจะเอาตัวรอดรึนี่ สวรรค์ท่านเล่นอะไรของท่านกัน
ในงานคืนนั้นธนาได้เจอกับหญิงสาวหน้าตาสะสวยคนหนึ่ง เกือบเกิดเป็นความสัมพันธ์ลึกซึ้ง บอกตัวเองว่าต้องกลับไปสานต่อจนจบให้ได้ ทว่าเปิดเทอมวันแรก เธอกลับเข้ามานั่งอยู่ในคาบเรียนที่เขาสอน
มินนี่กำลังไปได้ดีในการสานฝันสู่อาชีพดีไซเนอร์ แต่กลับทะลุมิติมาอยู่ในร่างเด็กน้อยที่ถูกป้าสะใภ้ใหญ่ขายให้โจรค้าทาส ปู่เป็นอัมพาต ย่าป่วยหนัก พ่อตายในสนามรบ แต่นางจะเอาคืนญาติร้ายกาจให้บ้านแตก