หยูเพ่ยอันบุตรอนุของจวนขุนนางขั้นสอง ได้รับราชโองการให้แต่งงานกับท่านอ๋องอี้เหวิน แต่เขานั้นคืออ๋องตกยากถูกริบทรัพย์และบรรดาศักดิ์ไปจนสิ้น เหลือเพียงแต่ตัวและถูกส่งมาให้อยู่ด้วยกันในจวนร้างเล็กๆ

แอบรักเขามาตั้งสิบปี พอโอกาสมาถึงมือ ยังไงก็ต้องคว้าไว้ ไม่ปล่อยไปแน่นอน!

อะไรกัน!! ฉันทะลุมิติมาอยู่ในนิยายที่ตัวเองแต่งเหรอเนี้ยะ แล้วฉันจะรับมือกับท่านแม่ทัพพร้อมลูกชายแสนซนของเขาอย่างไรช่างน่าปวดหัวเสียจริง เฮ้อ !!

‘อคิน’ หมายถึง พระอาทิตย์ ‘เจนัส’ คือ พระจันทร์ ส่วนเธอเหมือนดั่งดอกทานตะวัน ‘ทานตะวัน’ ที่มองหาความอบอุ่นจากพระอาทิตย์ แต่เขากลับเดินเข้ามา…ไอ้พระจันทร์เย็นชาที่เอาแต่ปากร้ายใส่กัน!

เพราะถูกหักหลังจากรักครั้งเก่า นามิกาที่กำลังอยากประชดชีวิตจึงเผลอใจไปมีอะไรกับคนไข้ของตัวเอง เรื่องราวคงไม่วุ่นวายใหญ่โต หากนางพยาบาลอย่างนามิกาไม่ได้ทำงานอยู่ในโรงพยาบาลจิตเวช...เขาปกติเสียที่ไหน...

เมื่อบุญหนุนนำส่งฉันให้กลับมาในชาติก่อนของตัวเอง ฉันก็จะเดินหน้าใช้ชีวิตอย่างมีสีสันให้สมเป็นสาวผู้แสนเฉิดฉันแห่งพระนคร 2501 ให้ดู

ครั้งหนึ่งเขาเคยทำให้เธอหวั่นไหว และครั้งหนึ่งเขาก็เคยทำให้เธอเกลียดเข้าไส้ สิบปีผ่านไป เธอกับเขาต้องแต่งงานกันเพียงเพราะความจำเป็น และทำหน้าที่สามีภรรยาอย่างไร้หัวใจ

พระจันทร์ดูโง่ในสายตาโลก แต่เธอรักเป็น เธอเติบโตมาในโลกที่อบอุ่น จนวันที่น้องชายแฝดตกอยู่ในอันตราย เธอจึงต้องก้าวเข้าสู่โลกมาเฟียและได้พบกับ หวังหานอี้ ชายผู้ขึ้นชื่อว่าโหด น่ากลัว และไม่ช่วยใครฟรี ๆ

เขาคือเสือเถื่อนผู้ครองลุ่มน้ำ สิงห์ผู้เกลียดเลือดน้ำเงิน ! เธอ... หม่อมราชวงศ์ผู้ดีพระนคร ถูกพ่อขายเป็นเมียโจร ไฟแค้นกับไฟรักปะทะเดือดกลางเรือนโจร สุดท้าย…หัวใจใครจะพ่ายให้ใครก่อน?

หลานสาวที่ไร้ค่าในสายตาทุกคน แท้จริงคือมหาเทพจากยุคหายนะ จอมพลผู้ไม่ต้องการแต่งงาน กลับถูกเธอจับหัวใจได้ทีละน้อย… ความลับที่ทั้งสองเก็บงำ อาจพลิกชะตาจักรวรรดิทั้งจักรวาล

ข้าวสวย เพื่อนเรียกคนสวย AKA บิวตี้ นักศึกษาปวช. 3 สาขาการตลาด นั่งซ้อนท้ายมินิไบค์ของเพื่อนพี่ชายอยู่ดี ๆ ก็ต้องหนีหัวกระเซิงเพราะซอมบี้จำนวนมากที่ร่วงลงมาจากฟ้า กิ๊ปติดผมราคา 3,000 ก็ปลิวไปกับสายลม

บางคนบอกว่าเรื่องของเธอคือตำนาน เป็นความรักที่แสนมั่นคงและซื่อสัตย์ บางคนนำเรื่องเธอไปเผยแพร่เป็นละครหรือภาพยนตร์ น้อยคนนักที่จะรู้ความจริงเกี่ยวกับเธอ เข้ามาสิ.. แม่นาคตัวจริงจะเล่าให้ฟัง

นี่คือ…คำพิพากษา เพราะข้า…ได้ทำผิดกฎสวรรค์ ข้า…เทพผมขาว “ต้องลงมาเกิดเป็นสตรีร้อยปี ให้ชายย่ำยีร้อยชาติ” ข้ายอมรับบทลงโทษนี้ แต่ว่า…ทำไมไม่ยอมให้ข้าดื่มน้ำทิพย์ลืมความทรงจำซะก่อน!!!!!

บุรุษหนึ่งขึ้นชื่อว่ามีดวงชะตากินเมีย หนึ่งสตรีขึ้นชื่อว่าเป็นม่ายขันหมาก หากได้มาร่วมเรียงเคียงหมอนกลับกลายเป็นคู่สร้างคู่สมแห่งพระนคร