จากหญิงสาวผู้เพียบพร้อมสู่เด็กสาวที่ไร้ทุกสิ่ง… ด้วยความมุ่งมั่น เธอจะสร้างอาณาจักรการค้าท่ามกลางอุปสรรค และพิสูจน์ว่า ‘ความสำเร็จไม่ได้วัดจากจุดเริ่มต้น แต่วัดที่หัวใจที่ไม่ยอมแพ้!’

โผล่มาในมิติคู่ขนาน มาอยู่ในร่างของหญิงม่าย สามีตายจากในสงคราม แถมยังมีเจ้าก้อนแป้ง ไหนจะครอบครัวสามีที่จ้องแต่จะสูบเลือดสูบเนื้อ มารดามันเถอะ!

แค่หลุดเข้ามาในนิยายได้รับบทเป็น ตัวร้ายผู้ฉาวโฉ่ ก็ว่าแย่แล้ว ทว่าอะไรดลใจให้พระรองผู้เกลียดชังฉันยิ่งกว่า แมลงสาป จิ้งจก จับฉันล่ามขังฉันไว้บนยอดหอคอย ทั้งที่มีประกาศจับฉันทั่วเมืองกันล่ะ?

จอมมารลั่วหยาง ถูกกล่าวว่าไร้น้ำตาไร้หัวใจ สังหารคนตาไม่กะพริบ เด็ดหัวคนดั่งผักปลา แต่นั่นมันอะไรกัน เด็กสาวตัวเล็กจ้อยบนอ้อมแขนของจอมมารนั่น... // "หยางหยาง เก็บกระบองไว้ตรงหว่างขาหรือ?" "ลองจับดูสิ"

เมื่อข้าย้อนภพตามใครบางคนมาเข้าร่าง"องค์หญิงชั่ว"ที่ถูกตราหน้าเป็นกบฏ จนถูกขังทรมานในคุกใต้ดินอย่างน่าสมเพช พอคลานออกมาได้ ก็ทำได้เพียงมุดหัวอยู่ในจวนแม่ทัพ แต่..เจ้าวางใจเถอะ ข้าจะล้างมลทินให้เจ้าเอง

แหกคุกหนี? หนีทำไม ในเมื่อผู้คุมที่นี่โคตรอร่อย!

เมื่ออดีตสายลับในหน่วยข่าวกรองอย่างเธอต้องมาอยู่ในร่างผู้หญิงที่มีร่างกายเป็นตัวล่อให้ผึ้งตัวผู้มาตอมจนต้องวิ่งปวดหัวไม่เว้นวัน... ไม่เว้นแม้แต่เด็กหญิงตัวน้อยที่มองเธอเป็นฮีโร่ไปเสียแล้ว

เขาเป็นมาเฟียหนุ่มเย็นชา…ที่ไม่เคยปล่อยหัวใจให้ใครเข้ามา แต่เพียงเธอ…หญิงสาวธรรมดาที่สูญเสียทุกอย่าง กลับทำให้หัวใจที่แข็งกระด้างของเขาเริ่มสั่นไหว ความรักครั้งนี้…เต็มไปด้วยบาดแผล น้ำตา และความลับ

เมื่อสาวออฟฟิศผู้ทำอาหารเป็นงานอดิเรกเธอได้ เกิดใหม่ในโลกอนาคตที่รสชาติอาหารแท้ๆได้หายไปเธอจึงทำ ฝีมือการทำอาหารด้วยการเป็นสตีมเมอร์ทำอาหารโชว์

เขารักเธอในวันที่ไม่กล้าปล่อยมืออีกคน

ชายหนุ่มที่เสียชีวิตจากการทำงานหนักและเมื่อรู้สึกตัวอีกครั้งก็อยู่ในห้องที่มืดมิดพร้อมกับความรู้สึกเจ็บปวดที่คอ เมื่อเขามองไปรอบๆก็พบกับเชือกบนคอและบนเพดาน

นักเขียนโนเนมอย่างเขียนจันทร์จบชีวิตตัวเอง เพราะทนรับแรงกดดันไม่ไหว แต่ดันมาเกิดใหม่ในร่างนางร้ายเมียพระรองของนิยายที่เคยอ่าน เมียที่บทสรุปสุดท้ายต้องโดนผัวฆ่า

เพื่อหลีกเลี่ยงการนัดบอดที่พ่อแม่จัดให้ หลิงหยางจึงไปดื่มเหล้าที่บาร์ตามลำพัง ดื่มจนเมาหนักและถูกหญิงสาวคนหนึ่งพากลับไปที่ห้อง ทั้งสองได้มีปฏิสัมพันธ์กันในคืนนั้น และนั่นนำไปสู่การแต่งงานสายฟ้าแลบ!!

"เมษา" หญิงสาวผู้หลงใหลในอาหาร เธอทะลุมิติมาอยู่ในร่าง "เสี่ยวหมี่" เด็กสาววที่มีแผลเป็นขนาดใหญ่บนใบหน้า จนทุกคนรังเกียจ เมษาไม่ได้ทะลุมิติมาอย่างโดดเดียว เธอยังมี "ระบบอาหารทิพย์" ด้วย

เป็นสาวออฟฟิศอยู่ดี ๆ สามีให้ลาออกมาเลี้ยงลูก ห้าปีผ่านไปช่อลดากลายเป็น 'อีเพิ้ง' ทั้งแก่ทั้งโทรม ซ้ำร้ายสามียังเล่นชู้กับเพื่อนร่วมงานจนขอหย่ากับเธอ...

ต้นทุนชีวิตของคนเราไม่เหมือนกัน บางคนอยู่ได้ด้วยความสามารถ บางคนอยู่ได้ด้วย "มารยา"

ความแค้นในใจนั้นยากจะลบเลือน หากมีโอกาสอีกคราผู้ใดเล่าจะไม่คิดหวนคืน ความชิงชังที่สุมอยู่เต็มทรวงของ 'อันหรูอี้' นั้นมิเคยเสื่อมคลาย ทว่าท่ามกลางไฟแค้นที่ลุกโชนกลับมีตัวแปรอื่นที่ทำให้นางผันเปลี่ยนไป

ที่เขาบอกว่า ยิ่งเกลียดอะไรก็ยิ่งได้สิ่งนั้น ดูท่าจะจริง ฮานะไม่ชอบญี่ปุ่นยิ่งเป็นตำรวจยิ่งแล้วใหญ่ เธอเพียงแค่อยากรีบกลับอเมริกา แต่ทำไมชีวิตเธอจะต้องมาเกี่ยวข้องกับตำรวจญี่ปุ่นคนนี้อยู่เสมอเลยเนี่ย!

สำหรับเธอเเล้วความรักที่ดี​คือความรักที่ไม่ต้องเเย่งชิงให้มีตัวตนกับใคร​ เพราะนั่นหมายถึงการที่ต้องเเลกกับชีวิตที่สงบสุข​ ส่วนเขาไม่เคยให้ความสำคัญกับตัวตนของใคร​ ผู้หญิงจึงเป็นส่วนหนึ่งของคอลเล็คชัน

เมื่อความตายกลายเป็นจุดเริ่มต้นใหม่ นางจะทวงคืนทุกหยาดโลหิตที่ต้องเสียไปอย่างสาสม ความรักของนางในชาติก่อนคือโง่งม ที่ทำให้ต้องสูญสิ้นทุกอย่าง แต่ในลมหายใจสุดท้าย นางก็ได้รู้ว่าความรักที่แท้จริงอยู่เคี