จากหญิงสาวยุคปัจจุบันที่ประสบความสำเร็จในชีวิตอย่างมากมายแต่สุดท้ายต้องจบลงและกลับมาเริ่มต้นใหม่จากศูนย์อีกครั้งในร่างเด็กหญิงวัยสิบสองปียุคโบราณที่ชีวิตแทบจะเรียกได้ว่าไม่มีอะไรเลยนอกจากความยากจน

'หรูซินซิน' สาวใช้ที่อกหักจากการแอบรักเจ้านายคนเดิมตายไปแล้ว เหลือเพียงสตรีที่ดิ้นรนเพื่อตนเอง แต่ทำไมเจ้านายที่ปฏิเสธอย่างเเข็งขันในตอนแรก กลับเริ่มทำตัวแปลก ๆ กับนาง 'นี่เขา...อ่อยข้าอยู่รึไง'

ผมตายเพราะความเข้าใจผิดในวันที่โลกเกิดความโกลาหล ผมลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง ผมพบว่าตัวเองกลับมามีชีวิตใหม่ในโลกโบราณ พร้อมกับลูกแฝดชายหญิงและพวกเขาถูกทอดทิ้งจากแม่ของเด็ก การเอาตัวรอดของสามพ่อลูกเริ่มแล้ว

นางเป็นแค่องครักษ์ลับที่พลั้งมีสัมพันธ์กับผู้เป็นนายจนตั้งครรภ์ วันที่กำลังจะบอกความจริงกลับทราบเรื่องการแต่งงานของเขากับท่านหญิง ในเมื่อทายาทของนางรกหูรกตาทางเขา เช่นนั้นนางจะแกล้งตายแล้วหนีไปให้ไกล

เมื่อต้องทะลุมิติเข้าไปในนิยายที่นางเอกถูกสามีหลอกจนตระกูลล่มจม เธอในฐานะนางเอกคนใหม่มีหรือจะยอม กลับมาคราวนี้ฉันนี่แหละจะสั่งสอนผัวเก่าตัวดี พร้อมคว้าสามีใหม่แบบสับๆ ไปเลย

แม้นางจะตั้งมั่นเพียงใดสุดท้ายเพื่อความอยู่รอด ตัวประกอบเช่นนางก็ต้องยอมงัดเล่ห์กลเพื่อหลอกล่อให้พระเอกผู้เก่งกาจเช่นเขาหลงรักหัวปักหัวปำ เพราะ ‘สหายของน้องสาว ไหนเลยจะสำคัญเท่าฮูหยิน’

เพราะความรัก ปรินทรยอมเป็นคนในความลับของสโรชา แต่สุดท้ายเขาเป็นได้แค่เพียง 'ชู้' ทำเขาเจ็บปางตายและหายหน้าไปถึงห้าปี กลับมาคราวนี้เขาตั้งใจจะให้เธอเป็นคนในความลับของเขาบ้าง

‘สัญญากับน้อยนะ ถ้าพี่เธียรไม่รักน้อยแล้ว ขอให้บอกกันตรงๆ อย่าโกหกหรือปิดบัง แค่บอกมาคำเดียวน้อยจะเป็นฝ่ายไปเอง ไม่อยู่ให้พี่เธียรต้องลำบากใจเลยสักนิด...’

"เมื่อโลกเก่าล่มสลาย อาหารถูกแทนที่ด้วยแคปซูลไร้รสจนวันที่เขาข้ามเส้นเวลามายังโลกใบเก่าและพบว่าความอ่อนโยนของอาหาร...ไม่ใช่แค่พลังงานหล่อเลี้ยงร่างกาย แต่หล่อเลี้ยงหัวใจด้วยเช่นกัน"

ซูหย่าฉินดาราสาวตัวท็อปถูกบ้านถล่มทับตาย ทว่าตายแล้วก็ตายไป ทำไมถึงต้องเกิดใหม่มาเป็นภรรยานายทหารที่ถูกทิ้ง ซ้ำยังยากจนไม่มีแม้แต่น้ำข้าวให้กิน ยังต้องเลี้ยงลูกฝาแฝดวัย5ขวบอีก นี่มันเกิดใหม่แบบไหนกัน

เมื่อรักแรก (ที่ไม่เคยลืม) กลับมายืนอยู่ตรงหน้าอีกครั้ง เขาควรทำอย่างไร...ปล่อยผ่านหรือรื้อฟื้นความสัมพันธ์ที่จบไปแล้วขึ้นมาใหม่ ?

เขาดุดัน เคร่งขรึม มีความเป็นผู้นำอย่างที่ใครก็เทียบไม่ติด เมตตาต่อเด็กด้อยโอกาส คนงาน ยกเว้นน้องเมียเก่าที่ถูกทอดทิ้งไว้เป็นภาระที่ไร่บุศรินตั้งแต่สิบขวบ

เขาฝันถึงเธอนาน ๑๐ ปี ในฝันนั้นเธอพร่ำบอกรักเขาจนจำขึ้นใจ แต่ทว่าเมื่อได้พบตัวจริง เธอกลับไม่สนใจเขา ไม่เหมือนอย่างที่นางในฝันได้กล่าวไว้เลย !

เทพีผู้พิพากษาเช่นข้า ไม่อาจยอมรับต่อชะตากรรมของนางได้!

การเป็นชายารัชทายาทไม่ง่ายอย่างที่คิด นางอยู่เหนือสตรีทั่วใต้หล้าแต่หาความสุขมิได้ กว่าหลี่หลิงเฟิ่งจะรู้ซึ้งถึงประโยคนี้ชีวิตก็ดำเนินมาถึงวาระสุดท้าย เบื้องหน้าเป็นจอกสุราพิษ

นี่คือนิยายพล็อตฮาเร็มทั่วไปแหละ ตื่นมาความจำเสื่อม คนรอบตัวอ้างว่าเป็นสามี ได้ใช้ชีวิตแสนหวานไร้กังวลที่หนุ่มๆเอาอกเอาใจ ส่วนเรื่องที่ เกือบตายได้ยังไง ปัญหาที่หมกเม็ด วางไว้ตรงนั้นเลยนะ อย่าเข้ามา!

"ผมไม่ได้ชอบลูกชายของคุณ การบังคับฝืนใจให้ผมแต่งงานกับลูกชายของคุณแล้วใช้ชีวิตแบบสามีภรรยา...ผมทำไม่ได้ และจะไม่ทำ”

สายชลนักอ่านนิยายจีนยุค 70 เกิดอยากจะช่วยลูกชายนางเอกที่อ่อนแอขี้เกียจจนลูกจะอดตาย และเธอก็ได้รับโอกาสมาเลี้ยงดูซือเป่าเมื่อสายชลมาเป็นหนิงอัน เธอก็ไม่ได้เกรงกลัวแม่สามี หรือใครก็ตามที่คิดร้ายกับเธอ

'รัก' ที่เป็นแค่เกม 'เดิมพัน' ก็คือ 'รัก' ที่หลอกลวง

องค์หญิงใหญ่จ้าวจื่ออิงถูกสังหารและจัดฉากว่าฆ่าตัวตาย ผ่านไปแปดปีนางกลับมาเกิดใหม่ในร่างของคุณหนูสามจวนสกุลเวิน 'เวินรุ่ยอิง' เพียงแต่เมื่อตื่นขึ้นมาอีกครั้งนางกลับจดจำไม่ได้ว่าใครคือฆาตกร