น้องสาวของธีโอดอร์ใช้ชีวิตอย่างเรียบง่าย มันก็เกือบจะง่าย ถ้าเธอไม่เผลอตัวไปจูบกับรุ่นพี่ที่เป็นเพื่อนสนิทของพี่ชายเธอแถมเจ้าตัวยังมีฉายาเป็นคุณชายประจำบ้านสลิธีริน

ไอดอลหนุ่มสุดฮอตที่ทั้งหล่อและทั้งรวยผู้มากไปด้วยความสามารถได้เข้าไปในโรงเรียน เทย์โคคุ เพื่อหวังจะได้เล่นบาสเกตบอลกับเพื่อนไหม่ แต่ใครจะคิดว่าเขาจะได้ฮาเร็มพกกลับบ้านมาด้วย...

ชีวิตทั้งชีวิตของหวังคั่งเยว่ คือชีวิตของแรงงานธรรมดาคนหนึ่ง ทำงานหนักมาตลอดหลายสิบปี จนถึงวันที่ควรได้พักผ่อน กลับต้องจบชีวิตลงอย่างไม่คาดฝันเมื่อรู้สึกตัวอีกครั้ง เขากลับลืมตาขึ้นในจีนยุคทศวรรษ 1960

“หยางหยาง” อดีตนักแสดงหนุ่มผู้จบชีวิตจากอุบัติเหตุรถชนอย่างไม่มีใครคาดคิด และเมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้ง เขาก็พบว่าตัวเองมาอยู่ในร่างของ “หลี่หยาง” นายน้อยแห่งตระกูลหลี่ผู้ควบคุมสัตว์อสูรที่ยิ่งใหญ่

เสี่ยวไป๋ฮูหยินของแม่ทัพฉางชิงอี้ ผู้ได้ชื่อว่าเป็นสตรีไร้หัวใจเพราะว่าในอดีตนางลงมือสังหารแม่เลี้ยงและน้องสาว ถูกสามีโกรธและทอดทิ้งจนถึงแก่ความตาย แต่นางกลับฟื้นขึ้นอีกครั้ง เสมือนได้โอกาสกลับมาแก้ไข

“ทำไมกูต้องเสียใจ อย่างมาก กูก็แค่เก็บมันตาวีร์กลับมาเป็นนางบำเรอของกู แล้วกูก็แต่งงานกับเขมตามหน้าที่ที่กูควรทำ ก็แค่นั้น”

คำเตือน: นิยายเรื่องนี้มีเนื้อหาเกี่ยวกับความสัมพันธ์ชาย-ชาย มีฉากแสดงความสัมพันธ์ทางกายที่ชัดเจนและเร่าร้อน (NC-18+) มีประเด็นความกดดันทางครอบครัวและการค้นหาตัวตน โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน

หยุนเซียว จอมยุทธ์ขี้เมาต้องกลายเป็นศัตรูของคนทั้งหล้า เพียงเพราะเขากุมความลับที่เหล่าผู้กล้าจอมปลอมกระหายอยากครอบครอง

เมื่อนักฆ่าหมายเลขเจ็ดผู้ปลดเกษียณตกตายลงและทะลุมิติมาอยู่ในร่างของฮารุโนะ ซากุระ เอาละ ฉันไม่ใช่ขยะสีชมพู เพราะว่าฉันแข็งแกร่งมากไงละ

จูเลียเกิดใหม่เป็นลูกครึ่งไทยจีนในยุค2490หรือ1947ของต่างโลกโดยพ่อของเธออาชีพทำนาเธอจึงเป็นลูกสาวชาวนา

"หากหมาป่าได้กัดกินหัวใจนายพราน นักล่าก็แค่คนธรรมดาคนหนึ่ง" แล้วใครกันล่ะที่เป็นหมาป่า นักล่า นายพราน

การมีพี่เป็นตัวนำของแก๊งตัวกวนไม่ใช่เรื่องดีเลยสักนิด " พอตเตอร์!! " " นี้เขาเรียกน้องแน่ะ " " ศาตราจารย์ เขาหมายถึงพี่ต่างหากเล่า! "

คืนที่หิมะโปรยปราย เซเวอรัสได้พบกับเด็กน้อยผู้เป็นดั่งดวงดาวในชีวิตของเขา

เธอ คือพี่คนสวยที่มีข่าวลือว่าเป็นเด็กเสี่ย ส่วน เขา คือหมาเด็กที่มุ่งมั่นจะเป็นเสี่ยคนใหม่ของพี่เขาให้ได้จึงพรีเซนต์ตัวเองเต็มที่ "ไม่ว่าจะซ่อมท่อ เปลี่ยนหลอดไฟ จับหนู งู แมลงสาบ ผมทำได้ทั้งหมดเลย"

นางร้ายเห็นนิมิตจึงเลิกคลั่งรักท่านนายพลด้วยการฉีกสัญญาเบี้ยล่างที่เคยแลกกับบทละครในโรงละครซีเหมิน แต่นายพลตัวร้ายนะหรือจะยอม “ผมชอบดอกฝูหรงมากกว่าดอกเหลียนฮวา และแจกันของผมจะมีเพียงคุณ”

หนุ่มน้อยขี้ห่วงจอมทุ่มเท x ลุงขี้เกียจไร้สาระ เรื่องราวรักน้ำเน่าที่ลงตัว เหมือนหม้อใบเก่ากับฝาชีแตก

ฉันไม่ชอบเด็ก ชีวิตนี้ไม่มีทางกินเด็กเด็ดขาด!

ทำไมข้าต้องมาหนีตายจากแม่ทัพปีศาจแทนร่างเดิมด้วยเนี่ย สวยซะเปล่าแต่ไร้สมองชะมัด กลัวไม่มีคนรักหรือไงถึงกล้าไปวางยาปลุกกำหนัดพระเอกของเรื่อง ไม่รู้หรือว่าเขาเป็นแม่ทัพปีศาจไร้ใจยอมลงให้นางเอกแค่คนเดียว

เทพหนุ่มผู้ซุกซนดั่งลม จะพิชิตใจเทพผู้สง่างามดั่งดวงตะวันได้อย่างไร