ทุกคนล้วนปรารถนาความยิ่งใหญ่ ต้องการเป็นคนเหนือคน ทว่านั่นไม่ใช่สำหรับ 'ลู่เจิน' ผู้ใดขยันให้เขาทำไป นางขอเป็นเพียงดินเหลวไม่อาจก่อเป็นกำแพงเสพสุขไปวันๆ

ทะลุมิติมาทั้งทีดันกลายเป็นองค์หญิงตกอับที่ถูกเฉดหัวไปอยู่ท้ายวัง แถมคนรักก็มาตีตัวออกห่าง อยู่ท่ามกลางเหล่านางร้ายนางอิจฉาทั้งหลายที่คอยแต่รุมรังแก นี่มันวังหลวงหรือสมรภูมิรบกันแน่ !

ก่อนหน้านั้นพานเยี่ยนซินได้ชื่อว่าคือนางร้ายอันดับหนึ่งของแผ่นดิน แต่ในวันนี้ดูเหมือนว่าจะมีคนมาแย่งชิงตำแหน่งนางร้ายของนางไปเสียแล้ว

คืนหนึ่งที่อาหลินตื่นขึ้นมา นางระลึกได้ว่าตนเป็นสาวใช้ของตัวร้ายที่ต้องถูกพระเอกนิยายตัดหัวตายอย่างอนาถ...อาหลินไม่อยากตาย! เพราะงั้นตัวร้ายช่วยเอ็นดูสาวใช้อย่างอาหลินสักหน่อยเถอะ! (อัพจนจบ)

เป็นนางเอกที่มีผู้ติดตามนับสิบล้าน แต่พอข้ามมิติมายังยุคโบราณ เธอกลับกลายเป็นคนเร่ร่อน หนทางเดียวที่จะมีชีวิตรอด คือยอมแต่งกับคนที่ตายไปแล้ว ไม่เป็นไร ก็แค่แต่งกับป้ายวิญญาณ มันจะน่ากลัวสักแค่ไหนเชียว

ในวันที่เขากำลังเข้าห้องหออยู่กับฮูหยินเอกที่รักสุดหัวใจนางกลับต้องตายเพียงเพราะบังอาจให้กำเนิดลูกในวันมงคลของเขา ได้!ในเมื่อชาติก่อนข้าตามืดบอดไปรักท่านได้ ชาตินี้ข้าก็ตาสว่างได้เช่นกัน!

ก้าวพลาดเพียงครั้ง ไร้ซึ่งหนทางให้ย้อนกลับ

เมื่อใครต่อใครต่างบอกว่านางหลงรักชายคนนี้จนโงหัวไม่ขึ้น แต่หลินซูเหยายิ้มเย็น ให้เป็นตัวร้ายแหกปากยังสนุกกว่าเป็นนางเอกที่โง่งม

โว้ ๆ ทำแฟนหนุ่มตัวน้อยที่เขาเลี้ยงเอาไว้ด้วยเงินเดือนละ 15,000 ถึงยืนอยู่ท่ามกลางกลุ่มนักวิจัยและคนรวยล่ะ? A:สารเลว! หลอกกันได้! B:คุณเอื้องคิดว่าเงินแค่นั้นคุ้มกับค่าแรงอาหารสำหรับ 3 มื้อเหรอ?

เซียนน้อยเหยาจีทำหน้าที่เผ้าสวนท้อสวรรค์ที่จะออกผลทุก 3,000 ปี แต่เมื่อถึงเวลาเก็บเกี่ยว ท้อสวรรค์กลับหายไป 1 ผล นางถูกลงโทษส่งตัวมายังแดนมนุษย์ แต่นางลงมาพร้อมกับเมล็ดท้อสวรรค์พร้อมปลูก 1 ผลนี่สิ !!

“นักแสดงที่รับบทตัวร้ายตัวขี้อิจฉา ต่อให้ตายไปแล้วเกิดใหม่ก็หนีไม่พ้นบทนี้สินะ” นี่คือความคิดแรกของ ‘หวังเหยียนเล่อ’ ในร่างของ ‘ฮั่วเหิงเยว่’ สตรีที่ขึ้นชื่อว่าเป็นเย่อหยิ่งที่สุดในแคว้นหยาง

นางรำผู้งดงามกลับต้องตกอยู่ในมือหัวหน้าเผ่าผู้ทั้งป่าเถื่อนและเอาแต่ใจ เขาไม่เคยพูดจากับนางดีดี วันวันเอาแต่เสพสมสุขสันต์อิ่มเอมจนสมใจแล้วก็ผละจากไป ส่วนนางก็ได้แต่คล้อยตามเพื่อเอาชีวิตรอด

แม้ชาติก่อนเคยเป็น'ศัลยแพทย์มือฉมัง' ทว่าชาตินี้กลับมาเกิดยังยุคที่สตรีถูกกีดกันมิให้เป็นหมอ แต่นางไม่ขอยอมแพ้ เดินทางรักษาผู้คนและหาเส้นสายไปด้วย ไม่คิดเลยว่าคนตาบอดที่ช่วยไว้ จะเส้นใหญ่สุดในแผ่นดิน!

ยังไม่ทันได้ใช้เงินจากการทำงานหามรุ่งหามค่ำ ไข่มุกก็ทะลุมิติมาอยู่ในนิยายพร้อมกับมีระบบนางร้ายไร้สมองเสียแล้ว แต่เพราะมีมนุษยธรรมเกินไป พระเอกที่ควรจะเกลียดนาง กลับมองว่านางเป็นคนมีเมตตาเสียอย่างนั้น

'กู้จิวหรง' ถูกชายนิรนามพรากพรหมจรรย์ก่อนวันแต่งงานหนึ่งสัปดาห์ ด้วยมิอยากหลอกลวงว่าที่สามี นางจึงสารภาพความจริงทุกอย่าง แทนที่จะถูกทอดทิ้ง ตัวเอกผู้ยิ่งใหญ่กลับทะนุถนอมนางราวกับไข่ในหิน!

ไม่มีพิษใดที่นางแก้ไม่ได้ แต่เหนือสิ่งอื่นใดคือนางต้องมีชีวิตอยู่เพื่อรักษาก่อนสิ!

ทั้งที่อยากแก้แค้นให้ร่างเดิมเพราะถูกหักหลังจนทำให้เป็นบ้า แต่มาเจอความหล่อเหลายั่ว ๆ เข้าให้ ...เดี๋ยวนะ ๆ ภารกิจอันใดกันเนี่ย! ทำไมระบบต้องส่งข้าไปอยู่ในอ้อมกอดของเขาอยู่ตลอดเวลา

จู่ๆ ก็ฟื้นขึ้นมาในร่างของเพื่อนนางร้ายที่คู่หมั้นเฮงซวยกับแม่นางดอกบัวขาวตัวเอกในนิยายดันเกิดมีใจให้กัน ฮึ แล้วไงใครสน ก็แค่ผู้ชายห่วยๆ พลาดแล้วสาวน้อย รักแท้สะกดแบบนี้ งอ เออ นอ เงิน!

วิศวะสาวปีสามข้ามมิติเวลามาพร้อมความสามารถจากศตวรรษที่ยี่สิบเอ็ด ทว่ากลับได้เป็นคุณหนูรองที่บิดาทอดทิ้งให้เติบโหญ่ในดินแดนรกร้างห่างไกล ซ้ำยังถูกลากตัวไปอภิเษกกับรัชทายาทที่ไม่เคยพานพบด้วยความจำใจ!

นางกับเขาชิงชังกันยิ่งนัก ทว่าเมื่อพลาดท่าเสียทีให้คนชั่วจึงถือว่าลงเรือลำเดียวกัน หากเรือไม่ล่มหากคนไม่ตาย ผู้ใดก็ไม่มีสิทธิ์ก้าวลงจากเรือ แต่เรือลำนี้นับวันยิ่งประหลาด พวกเขาใช่ชิงชังกันจริงหรือ?