- 50
- 2.53K
- 1
- 0 (0)
เทพีผู้พิพากษาเช่นข้า ไม่อาจยอมรับต่อชะตากรรมของนางได้!
เทพีผู้พิพากษาเช่นข้า ไม่อาจยอมรับต่อชะตากรรมของนางได้!
ฉันมีหลายชื่อ งูแห่งการสร้างสรรค์ งูแห่งการเสียสละ งูแห่งพิธีกรรม งูแห่งโลก... แต่ฉันเดินทางผ่านความโกลาหลและมาถึงป่ารกร้าง มีชื่อเทพเพียงชื่อเดียว - งูโบราณดั้งเดิม ต้นกำเนิดของทุกสิ่ง
“อู๋เยวี่ยเป็นข้าที่เลี้ยงดูเจ้าบิดามารดาของเจ้า หากไร้ซึ่งข้าพวกเจ้าจะมีวันนี้หรือ? ในเมื่อไม่เห็นค่า กล้าวางแผนสังหารข้า ข้าจะขอมอบความวิบัติฉิบหายให้กับพวกเจ้าทุกคน ให้สาสมกับความอัปยศที่ข้าได้รับ”
ฉันจะไม่ให้เงินเธอสักบาท...ฉันจะไม่มีวันนอนกับเธอ...ฉันจะไม่แต่งงานกับเธอ คนที่พูดวันนั้น วันนี้หายไปไหนแล้ว?
คืนนั้นเขาไม่ได้ตั้งใจข่มขืนเธอ มันเป็นอุบัติเหตุจริงๆ นะ แต่เมื่อเขาพบเธออีกครั้ง ทุกสิ่งก็เปลี่ยนไปแล้ว เธอท้อง แต่ว่าลูกในท้องเธอ คงไม่ใช่ลูกเขาหรอก ในเมื่อเธอมีแฟนแล้ว เด็กนั่นต้องเป็นลูก...
ม่านชิงลี่คุณหนูตระกูลชนชั้นสูงผู้เย่อหยิ่ง ร่างเดิมทำอะไรไม่เป็นสักอย่างจะเอาชีวิตรอดอย่างไร เมื่อต้องมาใช้ชีวิตในชนบท "ทำไมถึงแต่งผู้หญิงร้ายกาจมาเป็นภรรยา" ใครๆ ต่างพากันคิดว่าหนิงอันเป็น...
เพราะหลงรักคนผิด ชีวิตของนางจึงไม่ต่างจากการตกนรกทั้งเป็น ทุกสิ่งทุกอย่างของนางล้วนแต่ถูกพรากไปจนหมด แม้แต่ลมหายใจสุดท้าย เมื่อนางได้หวนกลับมาอีกครั้ง นางจะเป็นฝ่ายพรากทุกอย่างไปจากพวกมันทุกคนเอง!
ว่างไหมครับมาจีบ
“ใช่ครับ เราเป็นคนไม่ใช่ลิง ลงมาครับลูกสาวต้นไม้มีไว้ให้ลูกลิงปีน ลูกสาวต้องเล่นบนพื้นเท่านั้น” “น้องมีนาเป็นยูกยิงค่าป่าป๊า ยิงเจี๊ยกๆ”
เด็กหญิงตัวน้อยที่เป็นลูกสาวของแม่หม้าย วันหนึ่งเมื่อแม่แต่งงานใหม่และต้องพานางเข้ามาอยู่ในครอบครัวของพ่อเลี้ยง ต่อจากนี้ไปชีวิตของนางจะเป็นเช่นไรกันนะ
ชายหนุ่มที่เสียชีวิตลงขณะกำลังเล่มเกมได้ถือกำเนิดใหม่ในโลกแห่งเซียน แต่ทว่าพลังแห่งดวงดาวที่ควรจะมีตั้งแต่เกิด กลับกลายเป็นการเก็บเลเวลอัพแทน
ขอเพียงแค่ได้ทำตามที่ตั้งใจเอาไว้ จากนั้นนางก็จะจากไป เมื่อรักไม่อาจฝืนนางก็ไม่คิดจะฝืน
ผู้หญิงทั้งมหาวิทยาลัยอาจจะอยากอยู่ใกล้เขา ทว่าเธอคนหนึ่งที่สละสิทธิ ขออยู่ให้ไกลจากผู้ชายที่ทั้งโหดทั้งดุคนนี้ “พี่นอนไม่หลับ...ต้องได้กินนมก่อนนอนถึงจะนอนหลับ”
ทำภารกิจอยู่ต่างประเทศเกือบสี่ปี กลับมาอีกทีดันมีลูกชายแบบไม่ทันตั้งตัว เจ้าของฉายาช้างตกมันแห่งฝูงบินหน่วยรบพิเศษมีหรือจะยอม ไอ้ที่บอกว่าเอาแค่ลูกไม่เอาแม่ของลูกมันมีแต่ในนิยายเท่านั้นแหละ ‘ลูกก็จะเอา แม่ของลูกเขาก็ต้องใด้ ใครจะทำไม!’
ชีวิตเลขาไม่ง่าย โดยเฉพาะเลขาของผัวโบ้ที่คัฟเวอร์เป็นหมาบ้าเมาน้ำลาย “ใครก็ได้เอาไอ้สันดานนี่ไปเก็บที”
อัลฟ่าใจร้ายคนนั้นบอกชัดว่าฟีโรโมนของปั้นแป้งมีกลิ่นเหม็นสกปรกไม่ต่างจากกลิ่นหนูตกท่อ! แล้วใครจะกล้าหอบลูกไปให้อัลฟ่าใจร้ายคนนั้นรับผิดชอบกันล่ะ
“แล้วไอ้ก้อนโตที่ว่ามันสักเท่าไหร่กันหวาน” “หวานต้องการใช้เงินสักสามแสนค่ะ” “หืม มากไปนะผมว่า” พอเป็นเรื่องเงิน ๆ ทอง ๆ ทำไมชลธารถึงได้พูดคล่องปากแบบนี้นัก ถ้าไม่สัมผัสด้วยตัวเองว่าเพิ่งทำอาชีพนี้
หากว่าภายในอนาคตโลกมนตรากำลังล่มสลาย และ เป็นเหตุให้โลกลมปราณล่มสลายไปด้วย ชายหนุ่มจากโลกแห่งลมปราณจึงถูกส่งมาจากอนาคต ย้อนกลับไปภายในอดีต และ ถูกส่งไปยังต่างโลกเพื่อเปลี่ยนไม่ให้ทั้งสองโลกต้องล่มสลาย
ในวันที่รู้ว่าเขาเข้าหาเธอเพราะชอบพี่สาว ก็เป็นวันที่เธอ...รักเขาหมดใจ
ไออุ่นคนดีนักบวชที่เพื่อนๆเรียก ชีวิตที่ทำเพื่อคนอื่นมาตลอดจนไม่คิดว่าจะมีใครที่ยอมทำเพื่อตัวเองได้ การได้เจอและได้รักใครสักคนไม่ใช่เรื่องง่าย แค่ผ่านมาพบกันอีกไม่นานก็คงผ่านไป