ที่ตรากตรำเลี้ยงมา เคยบอกเหรอว่าจะให้เป็นแค่น้อง เข้าใจผิดแล้ววรา ชีวิตเธอมันเป็นของพี่นานแล้ว อย่าคิดว่าจะไปจากพี่ได้

"เนื้อเรื่องตอนจบของมายฮีโร่นี่มันห่วยแตกชะมัด" ผมบ่นออกมาทั้งๆที่ทิ้งอนิเมะเรื่องนี้กลางทางและไปฟังสปอยล์ตอนจบ พอรู้ตัวอีกที ก็ดันกลายเป็นตัวประกอบไม่มีชื่อในเรื่องนี้ไปซะแล้ว

ตัวแทนแห่งฟองสบู่จะลงทัณฑ์แกเอง!! ทุกคนไม่ต้องกลัว...เพราะว่าหัวใจของฮีโร่จอมดื้อรั้นคนนั้นจะต้องเป็น ของเธอในสักวัน! วะ ฮ่าๆๆๆ

กว่าจะรู้ว่านางมีค่าและคู่ควรกับตนก็สายเสียแล้ว หลินหลีฮัวจากไปแล้ว คิดเสียใจอยากได้นางกลับคืนยังจะทันหรือไม่ ชายาของข้าได้โปรดหวนคืน ทว่านางเป็นสตรีเช่นไร หลินหลีฮัวไม่ใช่พวกหวนคืนโดยง่าย!

ทุกอ้อมกอด ทุกรอยจูบ ทุกสัมผัสที่เขามีให้ พุดผกาไม่แน่ใจว่าเป็นของเธอจริงหรือเปล่า

โลกเวทมนตร์ที่ทุกเผ่าพันธุ์อยู่รวมกันได้อย่างปรองดองไม่มีความขัดแย้ง โลกเวทมึที่ทุกเผ่าพันธุ์สามารถอยู่รวมกันอย่างปรองดองไม่มีความขัดแย้งระหว่างเผ่าพันธุ์

ชาติก่อนเป็นเธอเองที่โง่งม เลือกผู้ชายชั่วช้ามาเป็นพ่อของลูก จนทำให้ตนเองและลูกน้อยพบกับจุดจบอันน่าอนาจ ส่วนชาตินี้สวรรค์ให้โอกาส ‘ซุนจือหลิน’ จะเลือกพ่อของลูกอีกครั้งให้ดีกว่าชาติก่อน

ครุฑสาวเกิดเป็นมนุษย์แสนอลเวง แค่เกิดธรรมดาโลกไม่จำต้องร้องงอแงให้ป่าสะเทือน เป็นศิษย์น้อยตามอาจารย์ไปร่ำเรียนวิชาจากหมู่บ้านลี้ลับ ก่อนกลับบ้านหาครอบครัว เป็นฮีโร่ตัวน้อยผดุงคุณธรรม

หอม...ทั้งนุ่ม ทั้งหนึบ งั่บ! (นาย)ขนมปังร้านนี้อร่อยที่สุด!!!

"กฎหมายไม่อาจลงโทษคนชั่ว... พวกเขาจึงต้องเป็นศาลเตี้ยพิพากษาด้วยตนเอง! การผนึกกำลังครั้งประวัติศาสตร์ระหว่าง 'ขุนนางตงฉินจอมวางแผน' และ 'ขุนโจรขบถผู้บ้าบิ่น' เพื่อโค่นล้มอำนาจมืดที่กัดกินแผ่นดิน"

ก็ไม่ได้คิดจะเก็บซิงไว้ชิงโชคที่ไหนอยู่แล้ว งั้นแค่รับจ้างเป็นเมียแต่งชั่วคราวให้กับเขา แลกกับเงินก้อนโตก็ถือว่าคุ้ม!

นางคือบุตรสาวของอนุที่ไร้สิทธิ์ไร้เสียง อยู่เรือนท้ายคฤหาสน์หลังใหญ่ ทว่าหลังฟื้นขึ้นมาจากความตายนางก็เปลี่ยนไป จนยากที่ผู้ใดจะต่อกรได้อีก

เมื่อได้หวนกลับมาอีกครั้ง หัวใจของฉันจะไม่เป็นของคุณอีกแล้ว!

เมื่อรักสามเศร้า มาในรูปแบบแฟนของพี่สาว สุดท้ายคนที่แอบรักอย่างเธอ ก็ทำได้แค่แอบมอง

เธอจะไม่ยอมแต่งงานกับเขาจนกว่าจะพิสูจน์ในความรักแท้ได้ เธอแฝงตัวเพื่อให้ได้ใกล้ชิดกับเขา กว่าเขาจะได้รู้ว่าเธอคือคนที่ต้องแต่งงานด้วย จะมีอะไรเกิดระหว่างเขาและเธอบ้าง

เจ้าจงฝึกฝนให้หนัก ส่วนข้าแค่อยากนอนเล่น… แต่ทำไมข้าถึงเก่งกว่าล่ะ?

แมรีแอนน์มีหนังสือเล่มหนึ่งที่ได้รับเป็นของขวัญจากคุณแม่ที่จากไป ในวันทัศนศึกษาที่ต่างเมืองเธอได้พบกับเรื่องน่าประหลาด นั่นคือเรื่องราวที่เธอเคยอ่านในหนังสือนั้นดันเกิดขึ้นจริง

"ขอโทษนะครับน้อง พี่กินเลือดหมูไม่กินเลือดคนหรอกครับ"

เขาที่แสนเลือดเย็นบอกลาหลังจากที่เราเมกเลิฟกันอย่างมีความสุข เพียงเพราะเธอน่าเบื่อเกินไปสำหรับเขา เวลาสามปีืที่คบหากันมาคืออะไร? เขาทำเธอเจ็บแสบมาก จนได้หวนกลับมาเจอกันอีกครั้งในรอบสี่ปี

"กฎของยมทูต...คือห้ามรู้สึกอะไรกับดวงวิญญาณและชีวิตของใคร" / "พี่ใหญ่ชอบผม…ได้รึเปล่า” “ถ้าเธอยังเล่นแบบนี้อีก ฉันจะไม่พาไปกินไอศกรีมแล้ว” “ไอศกรีม…ของพี่ใหญ่ต่างหาก”