ทั้งที่อยากแก้แค้นให้ร่างเดิมเพราะถูกหักหลังจนทำให้เป็นบ้า แต่มาเจอความหล่อเหลายั่ว ๆ เข้าให้ ...เดี๋ยวนะ ๆ ภารกิจอันใดกันเนี่ย! ทำไมระบบต้องส่งข้าไปอยู่ในอ้อมกอดของเขาอยู่ตลอดเวลา

"แต่จูตัวหอม" "กลิ่นน้ำยาปรับผ้านุ่ม" "ไม่จริง คนอื่นไม่เห็นหอม"

หม่อมหลวงราชวงศ์ธนากร เทวรัตน์ พี่ชายคนโตแห่งวังเทวรัตน์ ชายหนุ่มผู้ดูเพียบพร้อมไปซะทุกอย่างทำให้เป็นที่หมายปองของหญิงสาวๆทุกคนในพระนคร แต่หารู้ไม่ว่าหัวใจของธนากรมีเพียงแต่ท่านชายรัชชานนท์​

เจ้าคุณพ่อเป็นพระยาจริงหรือไยช่างโง่เขลานัก พี่ใหญ่ก็เหมือนจะฉลาดแต่ก็แค่เหมือน พี่รองนี่ยิ่งแล้วใหญ่โง่จนวาระสุดท้าย ส่วนพี่สามดีหน่อยอย่างน้อยเขาก็ตายคนสุดท้าย//นั่นคือเสียงในใจเจ้าคนเล็กรึ?!

คืนเข้าหอ ได้รู้ว่าที่จริงแล้วโลกที่ตัวเองอยู่เป็นนิยายเรื่องหนึ่ง ตัวเองเป็นตัวประกอบที่แต่งให้กับตัวร้าย โชคดีที่ได้รับระบบมาด้วย แค่ยั่วโมโหคนอื่น สะสมค่าความชัง เขาก็หาเงินได้แล้ว ไม่ต้องง้อสามี!

‘ตั้งแต่มึงรู้จักยิ้ม รู้จักหัวเราะ มึงโคตรอันตรายเลยรู้ตัวหรือเปล่า’ ‘อันตรายกับมึงคนเดียวนั่นแหละ’ ‘เขารู้สึกพิเศษกับหมอจิเข้าแล้วจริง ๆ’

คนอื่นข้ามเวลามาหาคู่แต่ผมข้ามมาเป็น ม.ร.ว. ที่อยู่ว่างไม่เป็น ห้องน้ำไม่มีโถส้วม! ไฟฟ้าก็แพง แถมบ้านก็ถูกวางเพลิง! ภารกิจเปลี่ยนสายน้ำเป็นพลังงานไฟฟ้าของคุณชายอรรถวีร์ อดีตวิศวกรบ้างานจึงเริ่มขึ้น

นักเรียนก็เหมือนกับดอกไม้ที่ผลิบาน หลังจากที่ผม “เรน โทโมะ”ได้จบการศึกษาจากคิโวทอส อยู่ๆก็ได้จดหมายจาก“ท่านประธาน”เกี่ยวกับเรื่องงานใหม่ที่เสนอมาให้“คุณครูผู้ช่วย!?”

เมียชั่วล้างผลาญได้ย้อนเวลาเปลี่ยนชะตาเป็นคนใหม่ แต่ผัวรักกลับเมินเฉย / รีบตามจีบสิรออะไร ให้รู้กันทั้งพระนครไปเลยว่า 'คุณฤทธิ์เป็นของฉัน' #บุษบาสายโบ้พร้อมหอนกระหึ่มพระนครแล้ววันนี้

บันทึกของฉันในวันที่ไม่มีเธอ ....สามีของฉันจากไปเพราะอุบัติเหตุที่ไม่คาดฝัน 12 ปีของเราเปลี่ยนไปตลอดกาล ฉันหวังว่าการเขียนบันทึกนี้จะช่วยค่อย ๆ ซ่อมแซมบางส่วนที่แหว่งวิ่นได้บ้าง :)

ดวงวิญญาณที่สมควรจะแตกสลายกลับล่องลอยไปเข้าร่างของภูริ ชายหนุ่มเพศพิเศษที่จบชีวิตตัวเองลงทิ้งไว้เพียงเด็กชายตัวน้อยที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่ อดีตราชาซอมบี้จึงต้องจับพลัดจับผลูเลี้ยงดูลูกชายตัวน้อยแทน

ไป๋อวี้ได้ทะลุมิติเข้าไปในนิยายอยู่ในร่างของเด็กหนุ่มที่สติไม่สมประกอบ ชีวิตรันทดตั้งแต่แรกเริ่ม แต่โชคดีที่ยังมีนิ้วทองคำคอยช่วย ต่อมาเขาบังเอิญพบกับตัวร้ายผู้เย็นชา จึงต้องหาวิธีเอาชีวิตรอดไปให้ได้!

"ฝ่าบาท แม่ทัพตั้งใจจะก่อกบฎ!" หลินเป่ยฟาน " ข้าชอบคนมีแรงจูงใจ ปล่อยให้เขาสู้ไป!" เป็นผลให้ อาหารของแม่ทัพผู้นั้นหมด และกองทัพก็หิวตายก่อนจะถึงเมือง

สตรีอย่างจ้าวเยว่ก็เสมือนคมในฝัก ภายนอกแม้จะดูเกียจคร้านจนผู้คนเบือนหน้าหนี ทว่าความสามารถที่มีนั้นไม่อาจดูแคลนได้ แต่เมื่อต้องปกป้องชายที่ขึ้นชื่อว่าเป็นสามีจึงไม่อาจปิดบังความสามารถได้อีกต่อไป

แบบนี้ซินะที่เขาเรียกว่า "ขึ้นครู" :)

เจ้ารามมองสบตาวายุพร้อมเอ่ยตอบออกมาด้วยน้ำเสียงที่แตกต่างจากน้ำเสียงปกติอันเคร่งขรึมของเขาว่า“ของฉันไซส์ใหญ่หน่อยนะ ว่าแต่นายมีไซส์ใหญ่สุดเบอร์อะไรล่ะ” เมื่อได้ยินประโยคนั้น วายุก็รู้สึกแก้มร้อนจน...

ปลาทู ชายหนุ่มที่สูญเสียทั้งแม่ คู่หมั้น และสูญเสียทุกอย่าง รวมไปถึงเสียชีวิต ฟื้นขึ้นมาอีกครั้งในห้องนอนแสนคุ้นตา ในวันเดียวกันกับวันที่เสียชีวิต ปลาทูจึงหมายมั่นว่าครั้งนี้เขาจะต้องรอด