"ติ๊ง ๆ! พื้นที่มิติร้านอุปกรณ์วาดเขียนติดตั้งสำเร็จ..." "ช่างโชคดีเหลือเกินที่ข้ามมิติมาพร้อมกับร้านของตัวเอง"ซู่หว่านเออร์นอนมองหลังคามุงด้วยหญ้าในห้องนอนโทรมๆ ข้างๆ มีบุรุษตัวสูงใหญ่นอนหลับสนิทอยู่

ตั้งแต่เสาหินยักษ์สีขาวตกลงมาบนโลก... วิถีชีวิตของผู้คนต่างก็ตั้งเป้าเพื่อจะเป็นเซียนกันทั้งนั้น ทว่า... ตัวข้าผู้รักในศิลปะ ชอบการวาดภาพดั่งชีวิต กลับถูกโชคชะตาขีดเขียนเพื่อให้มาเป็นเซียนซะได้

ไม่อยากเชื่อเลยว่าฉันคนนี้ตายแล้วเกิดใหม่อีกครั้ง แต่เอ๊ะ! ฉันมีสามีและลูกชายด้วยเหรอ นี่มันอะไรกันเนี่ย หนำซ้ำยังถูกสามีทุบตีไม่เว้นแต่ละวันอีกด้วย เรื่องโหดร้ายแบบนี้ใครมันจะไปรับได้

ผู้หญิงนิสัยแสนร้ายและยังไร้พลังปราณอย่างนาง คนในตระกูลยังรังเกียจ ทุกคนในใต้หล้าต่างหวาดกลัว องค์ชายสามผู้เปี่ยมไปด้วยเสน่ห์และความลึกลับผู้นี้ถึงได้สนใจนางกัน?!

“ไม่ตบ ไม่ตี ไม่ดีขึ้น เฮียก็ฟัด..”

"หมอกไม่ได้อ่อนแอ หมอกดูแลตัวเองได้ หมอกดูแลโซ่ได้ ทำไมถึงไม่เชื่อใจหมอก หรือหมอกต้องบังคับโซ่แบบเขาหรอ โซ่ถึงจะยอมหมอกแบบนั้นบ้าง"

เมื่อเบร์ยเสียชีวิตและย้อนกลับมาที่บ้านเกิดของเขาอีกครั้งเขาได้รับระบบที่ให้โอกาสเริ่มต้นชีวิตใหม่ที่ไม่เหมือนเดิมภารกิจต่าง ๆที่ระบบมอบหมายให้เขา

ในโลกที่ ‘อาหาร’ คือทุกสิ่งทุกอย่าง การต่อสู้ของเหล่าเชฟไม่ได้วัดกันด้วยกำลัง แต่วัดกันที่รสชาติบนปลายลิ้น ไม่มีใครรู้ว่าเขาเป็นใคร มาจากไหน...

หลังสงครามโลก เทคโนโลยีก้าวหน้า ได้มีเกม VR มากมายแต่มีเกมหนึ่งที่คนทั้งโลกชอบ Conqueror เกมทหารยิงปืน สุดสมจริง Full-body motion ที่เล่นในตู้โทรศัพท์แดง ขนาดทหารจริงยังบอกว่าสมจริง ยกเว้นความตาย1/10

วินธวินเชฟเบเกอรี่จากโลกเก่า ทะลุมิติมาในยุคที่ผู้คนกินแต่อาหารสังเคราะห์...ไม่เป็นไรวินธวินคนนี่จะช่วยเอง..แต่คุณประธานคนนั้นน่ะ ตกลงติดใจอาหาร หรือติดใจอะไรกันแน่...อย่ามาทำให้คิดมากน้าาาาา

คุณย่าเคยเล่าให้ฟังถึงความรักในอดีตที่ไม่สมหวังกับชายผู้เป็นทั้งรักแรกและรักครั้งสุดท้ายเมื่อสงครามต้องพรากทั้งสองให้แยกจากกันตลอดกาล แต่ทำไมคนที่ต้องย้อนกลับมาเพื่อเปลี่ยนแปลงทุกอย่างดันเป็นเธอแล้ว..

ความสัมพันธ์ ที่อีกฝ่ายชัดเจนในความรู้สึก จนไม่รู้จะชัดยังไง กับอีกคนที่เหมือนไม่ชัดเจน แต่กับมองเห็น

คืนแห่งตราบาป ได้คืนแห่งตราบาป ได้ถุกมอบสายเลือดที่ไม่ต้องการให้แก่นาง โชคชะตาที่โหดร้าย ได้พรากลูกสาวเพียงคนเดียวไปจากอก. มู่ชิงหลิง หญิงสาวยุคปัจจุบันผู้ข้ามภพมายังยุคโบราณอย่างโดดเดี่ยว

"ความลับที่ฉันไปนัดบอดแทนเพื่อน แค่คิดว่าจะโกหกครั้งเดียวแล้วจบ... แต่ยิ่งเจอเขา หัวใจก็ยิ่งถลำลึก และวันที่ความจริงถูกเปิดเผย..ฉันจะเสียเขาไปหรือเปล่า?"

หลุดเข้ามาในโลกแห่งแสง แต่ทำไมถึงยังตื่นเข้ามาในเกมเก่าสุดโปรดอีกล่ะ? Ps.ไม่ได้เล่นskyก็สามารถอ่านได้ แค่ยืมเอามาอธิบายความสามารถกับความหลังนิดหน่อย

ถ้าจะอยู่ด้วยกัน อย่าแสดงความเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ อย่าแสดงตัวออกนอกหน้าว่าเป็นอะไรกัน อย่างี่เง่าเพราะฉันไม่ชอบ คำพูดของฉันถือว่าเป็นสิทธิ์ขาด ห้ามแย้ง ห้ามเถียง ห้ามดื้อ

"สิ่งเดียวที่ท่านแม่ทิ้งเอาไว้ให้คือหอคณิกาหรอกหรือนี่ เช่นนั้นข้าก็จะเปิดหอคณิกาขึ้นมาใหม่อีกครั้ง และข้าจะเป็นนายหญิงแห่งหอคณิกานี้"

คนหนึ่งเกือบ5ปีเพื่อตามหา ส่วนคนหนึ่งเกือบ5ปีกับการเข้าใจผิด

แค่เช็คอิน… ชีวิตก็เปลี่ยน! จาก รปภ. ตกอับ สู่จักรพรรดิผู้ครองเงินตรา อำนาจ และพลัง — เขาจะหยุดจนกว่าโลกจะอยู่ใต้ฝ่าเท้า!

ข้าบอกเอ็งว่า เลิกยุ่งกับข้าซักที..!! ข้าไม่ได้ชอบเอ็ง ทำอย่างไรก็ไม่มีวันชอบเอ็ง ทุกคำที่สิงห์ตะคอกกลับไปหาร่างเล็กที่กำลังยืนยิ้มให้เขา ทั้งที่น้ำตาไหลอาบสองแก้ม นับจากนี้ไปพี่จะไม่เห็นหน้าข้าอีก