- 117
- 77.31K
- 208
- 0 (0)
ไม่มีวันไหนที่ผึ้งไม่มาหา ไม่ส่งข้าว ส่งน้ำ ร้อยพวงมาลัยสวยๆ มาให้ ไม่เคยเลย พี่เข้มไม่เคยเห็นความดีของผึ้งสักนิดเลย!
ไม่มีวันไหนที่ผึ้งไม่มาหา ไม่ส่งข้าว ส่งน้ำ ร้อยพวงมาลัยสวยๆ มาให้ ไม่เคยเลย พี่เข้มไม่เคยเห็นความดีของผึ้งสักนิดเลย!
อายุยี่สิบเมื่อไหร่...แล้วค่อยมีแฟน!
เดินถ่ายรูปอยู่ดี ๆ ก็โดนฝูงต่อในสวนทานตะวันไล่ต่อยจนต้องหามตัวส่งโรงพยาบาลและต้องมาเสียชีวิตลงเพราะทนพิษของต่อที่ต่อยไม่ไหวจนได้เกิดใหม่มาเป็นลูกชายเจ้าของสวนแครอท “อ้าย ๆ แครอทบ่ แครอทน้องแซ่บเดะ”
ณรัลดาเข้าใจความรู้สึกของเขาที่มีต่อลูก หากเขาไม่ใจร้ายเกินไปจนตั้งใจจะพรากลูกไปคนเดียวเธอจะไม่มีทางใจร้ายกับเขาขนาดนี้
เธอคือน้องสาวของเพื่อนที่ทำเขาใจสั่นทุกครั้งที่เจอหน้ากัน “อย่ายิ้มบ่อย” “ทำไมคะ?” “ไม่ชอบให้ใครมอง...หวง”
เยว่หนิงหนิงตายแล้ว แต่นางกลับมาอีกครั้ง ไม่เร็วกว่านี้ครึ่งวันและไม่ช้าไปกว่านี้ครึ่งก้าว นางกลับมาตอนที่อยู่บนเตียงกับชายแปลกหน้า ซึ่งพรากความรุ่งโรจน์ในชีวิตของนางไป
ปีค.ศ. 2500 โลกที่เต็มไปด้วยนวัตกรรมแปลกใหม่ จือหลินเธอคิดค้นตัวยาเพื่อยืดอายุมนุษย์ขึ้นมาแต่การทดลองของเธอผิดพลาด ยาที่ใช้ทดลองชุดแรกทำให้มนุษย์ที่จบชีวิตลงกลายเป็นซอมบี้
จู่ๆ ‘สาวไทย’ ก็ถูกดึงทะลุมิติเข้าไปในซีรีส์จีนแนวเทพเซียนเรื่องโปรด แต่คงเพราะเป็นลูกรักสวรรค์กระมัง นางถึงมาโผล่อยู่กลางสนามรบ! ซ้ำยังถูก ‘เซียนหนุ่ม’ หิ้วกลับไปเป็นบ่าวรับใช้อีก… เวรแท้!
ผู้หญิงทุกคนล้วนเกิดมาเพื่อเป็นเจ้าหญิง พวกเธองดงามราวกับดอกไม้ แต่ขนาดดอกไม้ยังมีวันที่เหี่ยวเฉาได้ ก็คงไม่ต่างอะไรกับหัวใจที่บอบช้ำของเจ้าหญิง
อยากลองแซ่บดูสักครั้ง แต่ใครจะไปคิดว่าคนนั้นจะเป็นพระเอกของเรื่อง...
เกลียดแสนเกลียดอย่างไรนั้นเธอก็เป็นแม่ของลูก ขับไล่ไสส่งจนเธอทนไม่ไหว ดอกไม้บอบช้ำสักวันก็คงต้องหลุดลอยไปตามสายลม...ในวันที่เขายากที่จะไขว่คว้ามันกลับคืนมา
ชาติก่อนคือบัลลังก์ ชาตินี้...คือชีวิตที่ต้องดิ้นรน อดีตรัชทายาทผู้สิ้นชีพ สู่ "หมิงหยวน" เด็กบ้านนอกผู้มีสติปัญญาเหนือใคร ชาตินี้เขาหวังเพียงจะได้พบใครสักคน ที่ร่วมทุกข์ร่วมสุข และอยู่เคียงข้างกัน…
กริม ชายหนุ่มดวงซวยถูกอัญเชิญไปต่างโลกเพื่อกำจัดจอมมาร แต่ตัวของเขานั้นกลับเลือกที่จะทำตามใจตัวเอง และกำจัดพวกชั่วตามความรู้สึกของเขา จนกระทั่งเขาได้ถูกส่งกลับมาที่โลกอีกครั้ง...
'ทั้งตกงาน ทั้งลูกรักโดนชน ทั้งเสียความบริสุทธิ์ให้ผู้หญิงลูกครึ่งที่ไหนก็ไม่รู้ ชีวิตของอรณิชาทำไมซวยซ้ำซวยซ้อน ในวัยใกล้สามสิบอย่างนี้'
ถูกหักหลังจากคนที่ไว้ใจแม้จะเจ็บแค่ไหนก็ยังนิ่งได้ “ครั้งนี้จะเป็นครั้งสุดท้ายที่กูรู้จักพวกมึง เป็นไปได้ถ้ามีโอกาสเจอกันข้างนอกไม่ต้องทัก ยิ่งทำเป็นไม่รู้จักกันได้ยิ่งดีกูไม่อยากปืนลั่น เข้าใจนะครับ”
ฟ้าดินกว้างใหญ่ กาลเวลาผันเปลี่ยน ใครสักคนกำลังรอเจ้าหวนกลับ เขาทั้งรักทั้งแค้นเพียงนั้น ชีวิตนี้ ชั่วฟ้าดินสลาย เจ้ามีได้ 'เพียงเขาผู้เดียว' ต่อให้ต้องขึ้นสวรรค์หรือลงนรก ก็จะลากเจ้ากลับมา ชู่ว...
"อ่อนแอบ้างได้ไหมคะ ให้พี่ได้ดูแล ได้ปกป้องเทียนได้ไหม" อคินพูดตัดพ้อคนตัวเล็ก ละยังทำหน้าออดอ้อน "พี่รู้นะ ว่าเทียนเก่ง เก่งมากด้วย แต่เวลาอยู่กับพี่เทียนทำตัวอ่อนแอบ้างน๊า"
“ฉันเอาเธอตายแน่พิ”
อย่ามองผมแบบนี้สิ เรื่องที่เกิดขึ้นกับเราเป็นความเต็มใจด้วยกันทั้งคู่ ผมไม่ได้บังคับฝืนใจคุณเลยนะ คุณจ้องผมเหมือนกับว่าผมล่อลวงคุณอย่างงั้น อีกอย่างเมื่อคืนคุณเป็นฝ่ายเริ่มก่อนแท้ๆ
“ก็แค่สัญญาของเด็ก ๆ จันทร์ลืมไปเถอะนะ ถึงยังไงจันทร์ก็ยังเป็นน้องชายคนเดิมของพี่ เป็นน้องชายที่พี่รักที่สุด” “จันทร์ไม่ได้อยากเป็นแค่น้องชายพี่โอบก็รู้…รู้มาตลอด”