อยู่ดี ๆ ก็ทะลุมิติมาเป็นสะใภ้ของบ้านหลี่ที่ใครต่างก็เบือนหน้าหนีเพราะเธอนั้นสุดแสนจะร้ายกาจ นิสัยยังเห็นแก่ตัวและน่ารังเกียจ ทำให้นีรชแทบอยากจะตายอีกครั้ง หากไม่มีสองแฝดที่น่ารักน่าเอ็นดูคอยยิ้มให้!!

บิดาลุ่มหลงอนุภรรยา สินเดิมมารดาเหลือเพียงร้านค้าเก่าๆ แห่งหนึ่ง นางไร้เงินทุน ไร้กำลัง มีเพียงหนึ่งสมองและสองมือที่สามารถสร้างความรุ่งเรืองแก่ชีวิต และชายหนุ่มไร้ที่มาที่ยื่นมือเข้าช่วยเหลือ

นางทุ่มเททุกอย่างเพื่อสามี ทว่าสิ่งที่เขาตอบแทนนางกลับมา คือการพาหญิงชู้มาเหยียบย่ำนางอย่างไม่ให้เกียรติ ทั้งเหยียดหยามและตราหน้านางว่าเป็นภรรยาผู้โหดเหี้ยม เช่นนั้นข้าผู้นี้ขอตัดสิ้นวาสนานี้เอง!

หลิ่วถงนั่งเหม่อเมื่อต้องมาอยู่ในร่างของนางร้ายในนิยายอย่าง ลู่เซียงหนิงที่ สามีไม่รักเพราะสร้างวีรกรรมร้ายไว้เยอะ คราวนี้ก็ซวยหลิ่วถงต้องตามเก็บกวาดความชั่วที่นางร้ายคนก่อนทำไว้! ต้องทำให้สามีเอ็นดู!

อุบัติเหตุทำให้แฝดสาวคนน้องมาเจอหมอใจดีช่วยชีวิตไว้ งานเข้าเมื่อคุณหมอหนุ่มทวงบุญคุณให้เป็นแฟนปลอม ๆ ..ไปๆ มาๆ ถูกหมอจับเธอฉีดยาด้วยเข็มประจำตัว สถานะไม่มีแต่ดันเข้ากันได้ดีทุกทวงท่า

ห้ามเจ็บ ห้ามตาย ห้ามเรียกร้อง ต้องการเมื่อไรต้องมา......

ผมคิดว่าตัวเองโชคดีเกินไป โดยเฉพาะการได้คุณ

เมื่อตัวจริงกลับมา เธอต้องสูญเสียทุกอย่างแม้แต่คู่หมั้น แต่ขอโทษทีนะ...กลับมาครั้งนี้ฉันจะไม่คลั่งรักอีกต่อไป

ฝูม่านกักตุนอาหารและอาวุธไว้ในพื้นที่มิติอย่างบ้าคลั่ง เพื่อจะได้มีชีวิตในวันสิ้นโลกได้ดีกว่าชีวิตก่อน แต่เธอกลับถูกส่งมาอยู่ในร่างหญิงคนหนึ่งที่กำลังหอบห่อผ้าพาลูกแฝดหนีภัยแล้งพร้อมขบวนอพยพกลุ่มใหญ่

ชีวิตก่อนเป็นคุณครูสาวผู้ทุ่มเทให้กับเด็กๆ ชีวิตแสนเหน็ดเหนื่อยแม้แต่ตอนหมดลมหายใจยังแทบไม่รู้ตัว เกิดใหม่อีกครั้ง ‘กู้เหม่ยอิง’ ไม่ว่าอย่างไรจะต้องเลี้ยงลูกติดสามีวัย 4 ขวบให้เติบโตมาอย่างดีให้ได้

นางคือบุตรสาวของอนุที่ไร้สิทธิ์ไร้เสียง อยู่เรือนท้ายคฤหาสน์หลังใหญ่ ทว่าหลังฟื้นขึ้นมาจากความตายนางก็เปลี่ยนไป จนยากที่ผู้ใดจะต่อกรได้อีก

จากคุณหนูท้ายจวนไร้ความสำคัญผู้หนึ่ง สู่การเป็นนายท่านอสรพิษไร้นามที่ทุกคนต้องหวั่นเกรง

" เจ้าก้อนซาลาเปาก้อนนี้หรือที่จะกลายเป็นตัวร้ายที่มีนิสัยบิดเบี้ยวในอนาคต" จางลี่อันนั่งมองทารกแบเบาะ ที่จู่ ๆ เธอต้องมารับบทเป็นแม่อย่างไม่ทันตั้งตัว แต่เอาเถอะแค่เลี้ยงให้ดีก็คงจะเปลี่ยนแปลงเขาได้

แม่ทัพผู้นำกองทัพเสวียนหู่ไม่ยินยอมแต่งงานกับหลานสาวไทเฮาถึงขั้นขัดพระราชเสาวนีย์ ‘เมื่อก่อนมีความรู้สึกเช่นไร ต่อไปก็เหมือนกัน’ เหอะ!...เหตุใดพูดแล้วไม่ทำตามคำพูด จะมาวุ่นวายกับนางด้วยเหตุใด?!

ชีวิตแต่งงานของผัวเมียที่เกลียดขี้หน้ากัน ห้องหอคือสมรภูมิรบ คนที่นอนข้างๆ คือศัตรู ส่วนหมอนข้างคือจุดผ่านแดน ก็อย่างโบราณว่าไว้ละนะ เกลียดสิ่งไหนย่อมได้สิ่งนั้น

นางแต่งเข้าวังกับเขาตั้งแต่อายุเพียงแปดขวบทว่าเพียงแรกพบ เขากลับมีใจให้สตรีอื่น สิบปีของการรอคอยจบลงด้วยคำประกาศแต่งตั้งคนที่เขารักเป็นฮองเฮา หากเขามองข้ามนางเช่นนั้นกุ้ยเฟยผู้นี้ขอหย่าจักรพรรดิ

จากอัจฉริยะปรุงยาผู้ถูกครอบครัวหักหลังจนตัวตาย สู่วิญญาณอาฆาตที่หวนคืนในร่าง 'ทาสยา' ผู้ไร้ค่า...

เหล่าสตรีล้วนอยากเป็นภรรยาท่านแม่ทัพแสนหล่อเหลา แต่เขาไม่สนใจ จึงถามว่า "เหตุใดท่านไม่มองพวกข้าบ้าง!" ท่านแม่ทัพเหยียดยิ้มหยันตอบกลับ "เพราะพวกเจ้าไม่อาจเด็ดหัวข้าศึก แบบที่ฮูหยินของข้าทำได้น่ะสิ"

แม้มีชีวิตอบอุ่นเป็นสุขอยู่ในบารมีของ ‘รัตนมหาศาล’ ทว่าคำประณาม ‘ต่ำศักดิ์’ จากสายเลือดผสมยังเตือนให้ ‘มัสยา’ เกิดความรู้สึกแบ่งเขตในสายโลหิตอยู่ตลอดเวลา