หลอกให้รัก แสร้งเป็นมิตร แต่รุมทึ้งให้เธอตายสมบทนางร้าย ฟื้นมาหนนี้ แค่หย่ารักเปลี่ยนสามีคงไม่พอ ใครทำให้เธอเจ็บ มันต้องโดนเอาคืนอย่างสาสม

รักกันมาสามปี อยู่ ๆ ก็ถูกบอกเลิก เขาบอกว่าหมดรักเธอแล้ว และขอให้เราเป็นแค่พี่น้อง 'พี่น้องที่นอนด้วยกันน่ะเหรอ'

อยู่ในห้องเรียนเป็นลูกศิษย์ก็จริง แต่อย่าลืมว่าอยู่ที่บ้าน "เป็นเมีย"

ใครจะคิดว่าอาจารย์เนิร์ดภาควิชาอินทีเรียจะฮ็อตตอนอยู่บนเตียงกับเขาเหมือนกัน “งั้นก็อย่ามัวดีแต่ปาก...คุกเข่าลงสิครับนักศึกษา”

ตอนอ่านนิยายเธอไม่เคยเข้าใจ..ทำไมรักแรกของพระเอก ต้องเป็นนางร้ายด้วยนะ แต่ก็แค่สงสัยไง..ไม่จำเป็นต้องส่งเธอมาพิสูจน์ก็ได้

ก่อนโบ้ : "ป้องกันด้วยฉันไม่ต้องการเด็ก" ตอนโบ้ : "เมียจ๋า...อย่าพาลูกหนีไปจากผัวเลยนะคะ พี่อยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีเมียจ๋า"

ไหนใครใหญ่ลุกขึ้นมาหน่อย! ใหญ่ที่ไม่ได้หมายถึงชื่อ แต่หมายถึง...

“ต่อให้จะเป็นงานแต่งที่ไม่เต็มใจ แต่เรื่องอะไรที่ฉันจะต้องยอมอยู่ใต้การปกครองของนาย” ใบหน้าสวยที่ถูกแต่งแต้มด้วยสีสันสดสวยหันมองเจ้าบ่าวแล้วยิ้มให้ราวกับนางมารร้าย...

"อย่าได้ไว้ใจเพื่อนพี่ชาย เพราะพี่ไม่เคยมองเราเป็นน้องสาว แต่จะเอาทำเมีย"

ยั่วกันไว้ขนาดนั้น แต่ดันมาชิงหลับก่อนเนี่ยนะยัยบ๊อง

"ถ้าพี่ดิมไม่อยากเอาแบม งั้นช่วยทำให้แบมเสร็จหน่อยได้ไหมคะ"

เขา ผู้ชายเอาแต่ใจ เจอหน้ากันทีไรก็ชอบกวนประสาท พูดจาร้ายกาจ ชอบทำให้เธอโมโห แต่ก็เป็นเขา คนที่ช่วยเธอทุกครั้งเมื่อเจอเรื่องเดือดร้อน เราสองคนเหมือนมีแรงดึดดูดเข้าหากัน

นักฆ่าสาวทะลุมิติไปอยู่ในร่างฮองเฮาที่ฮ่องเต้เกลียดชัง แต่ใครจะสนใจ เจ้าก้อนแป้งนุ่มนิ่มต่างหากคือเป้าหมาย ทว่าเจ้าของร่างเดิมดันเคยทำร้ายลูก นางจึงต้องคิดหาวิธีทำให้พระโอรสกลับมาอยู่ด้วยกันที่ตำหนัก

ปากก็หมา! หน้าก็หมา! ไอ้ฟินน์ชาติหมา!!

คบกับพี่ เธออาจจะเจ็บทุกวัน รับได้ไหม?

“ถ้าพี่เป็นหมัน…ฉันจะรับผิดชอบด้วยการแต่งงานกับพี่เอง” ปากพาซวยแท้ๆ เพราะแบบนี้ไอ้แฝดนรก ‘ลีออน’ ถึงตามรังควานไม่เลิก!

“ถ้าจะหย่าตอนนี้คงไม่ได้” เขาจ้องตากลมโตที่บัดนี้แดงก่ำ “พี่กำลังจะประมูลงานใหม่ ถ้ามีข่าวเรื่องหย่าทั้งที่เมียท้องโย้แบบนี้ออกไปคงไม่เกิดผลดีกับบริษัท รอคลอดก่อนค่อยว่ากัน”

เมื่อสามีไม่รัก...เขาเลยโอนบ้านเป็นชื่อเมียน้อยแทนที่จะเป็นชื่อลูกในท้องของเธอ เมื่อเขาไม่รัก...เขาก็ทำได้ทุกอย่างแม้นจะหักหาญน้ำใจแม่ของลูกอย่างเธอมากเพียงใด กระทั่งเธอหมดรักในที่สุด...

“เรื่องของเรามันจบมาตั้งนานแล้วพริ้ง เมื่อไหร่จะเข้าใจสักที” จบกับผีนะสิ!! สำหรับเธอมันเพิ่งเริ่มเองต่างหาก

"เจ้าข้าเอ้ย นายหัวสรัล..มันเจาะไข่แดงหลานสาวข้า!" เสียงสิบแปดหลอดดังสนั่นไปทั่วหมู่บ้าน ทำเอาเจ้าของชื่อกุมขมับ งานนี้ไม่อยากแต่งก็ต้องแต่ง...บ้าฉิบ!