เธอ…คือแม่ค้าขนมหวานแห่งตลาดบ้านจีนลูกของสตรีที่ผู้คนในกรุงศรีอยุธยาต่างตราหน้าว่าเป็นหญิงแพศยาในโรงรับชำเราแก่บุรุษ และเขา…คือบุตรชายหัวแก้วหัวแหวนแห่งเจ้ากรมท่าซ้าย แล้วบทสรุปแห่งรัก..จะจบลงเช่นไร

บงกชพยาบาลสาวยุค 2026 ลัดวิกาลสู่ ร.ศ. ๑๐๐ ในร่างบัวจันทร์เมียพระราชทานที่ผัวเกลียดชัง แต่เหตุไฉนอยู่ๆไป ท่านหมื่นสิงห์ ถึงได้สิเน่หาเมียเป็นนักหนา

พันปีก่อนเจ้าหักหลังข้า เอาหัวใจข้าไปสังเวยความโลภในใจอาจารย์เจ้า ข้าหลับใหลไปพันปี เจ้ากลับมาปรากฏตัวอยู่ตรงหน้าข้า ในโลกที่เทคโนโลยีก้าวหน้า ข้ามีแต่ต้องก้าวต่อไป ส่วนเจ้าน่ะหรือ ทรมานต่อไปเถอะ

หลังจากถูกชายคนรักฝังทั้งเป็น นางที่ควรจะตายไปแล้วกลับฟื้นตื่นขึ้นมาในร่างของตนเองตอนอายุสิบห้า ดูเหมือนว่าสวรรค์จะให้โอกาสนางกลับมาแก้แค้นสินะ

เรื่องราวของหญิงวัยกลางคนผู้ข้ามกาลเวลาสู่กรุงศรีอยุธยาในร่างของหญิงสาววัยแรกแย้มที่กำลังรอวันแต่งงานแต่โชคชะตากลับนำพาให้นางต้องเริ่มต้นชีวิตใหม่ ท่ามกลางเรือนไทย ขนบธรรมเนียม และความรักที่ไม่คาดคิด

อัยยามาแล้วจ้า "ขนมหวาน บันดาลสุข นี่คือของหวานที่ทำให้ลืมเรื่องขมขื่น ไม่ว่าจะเครียดหรือเศร้าใจ พอได้กินขนมที่ร้าของข้า รับรองว่าท่านจะคลายความทุกข์ใจ" เสียงเชื้อเชิญของแม่ค้า เรียกหาคนซื้อขนมรสเลิศ

ตั้งแต่จำความได้ ทับทิมมักฝันถึงหญิงสาวในเรือนไทยเก่าแก่ราวกับเคยมีชีวิตอยู่ในนั้นจริง ๆ จนวันที่เธอย้ายกลับไปอยู่บ้านมรดกของย่า ความฝันกลับเริ่มชัดเจนขึ้น... และคนในความฝันก็ปรากฏกายจริงในโลกปัจจุบัน

นางต้องซ่อนตัวตนให้มิดชิด ปกปิดเอาไว้ไม่ให้ผู้ใดล่วงรู้….

หล่อนถูกถวายตัวมาตั้งแต่อายุสิบห้า ทว่าสี่ปีมานี้หล่อนเป็นเพียงหม่อมแต่ในนาม วันแล้ววันเล่าต้องทนเห็นหัวใจตนเองค่อยๆ แหลกสลาย ที่สุดแล้วในหัวใจเหลือเพียงความภักดี ทว่าสูญสิ้นความรัก

เกิดใหม่ทั้งทีดันเข้ามาอยู่ในร่างสตรีมีครรภ์ ส่วนผู้ที่ได้ชื่อว่าผัวนั้นปะหน้าคราแรกก็กระแทกแดกดันให้ได้อาย ‘แพศยา หากหล่อนมิวางยาแล้วไซร้ ก็อย่าหมายได้เป็นแม่เรือน’

ทำดีแทบตาย แต่สุดท้ายผู้ชายมันไม่รักดี ก็รักมันร้าย แล้วทำไมเธอต้องทน!!! หาใหม่ไปเลยสิคะ ตัวมัมตัวแม่แห่งวงการอย่างเธอน่ะ...สวยเลือกได้!

ใจหนอใจ ไยจึงขบถต่อผู้เป็นเจ้าของ ควรชิงชังกลับแสนรัก ยามได้ยลรักกลับเหลือเพียงรอยสลักมั่น..ดุจห้วงทิวาวาร

ทั้งที่คุณแม่ก็เตือนนักเตือนหนาว่าท่านชายองค์นี้ขึ้นชื่อเรื่องผู้หญิงที่สุดคนหนึ่งของพระนคร แต่โธ่เอ๋ยใจของบุหลันจ๋า... ทำไมถึงได้ไม่รักดีแล้วคอยแต่จะลอยไปหาท่านทุกวันอย่างนี้

ถ้าความตายคือจุดจบ... การเกิดใหม่ในฐานะ ‘หญิงชั่ว’ ก็คือจุดเริ่มต้นของนรกบนดิน...

“ไม่อยากให้ดูดบุหรี่ใช่ไหม แล้วจะให้ดูดอะไรแทนครับ...ปากคุณรึ?”

โอ้อกเอ๋ยอกสะคราญชาญสมร แม้นจากจรแต่มิสิ้นสิเน่หา ขอปกปักรักเจ้าเท่าชีวา ปฏิพัทธ์ถ้อยสัจจาด้วยสัตย์เอย

"เมื่อหนุ่มวิทย์กีฬา ทะลุมิติไปเป็นทหารเอกพระนเรศวร! ใช้วิทยาศาสตร์งัดข้อกับไสยศาสตร์ เพื่อกู้เอกราชแผ่นดิน!"

สตรีผู้อาจหาญถูกหักหลังจนตัวตาย ตื่นมาในสถานที่ใหม่อย่างหญิงสามัญ กับ หนึ่งเด็กชายที่ถูกกล่าวหาว่าเป็นกาลกิณี ทั้งสองต้องนับถือกันเพื่อความอยู่รอด..'แม่บุญธรรมผู้นี้เป็นเพียงกุลสตรีธรรมดาเท่านั้นเอง!"

โอม..อยากเสกเวทย์ท่องมนตร์เป่าคาถา ให้เจ้ารักเพียงข้าอย่าแปรผัน ตั้งนะโมร่ายมนตราให้พบกัน ผูกใจมั่นตราบนิรันดร์เถิดแก้วตา

เพื่อหลีกเลี่ยงจุดจบ 'เสียโฉม วิปลาส และตายอนาถ' นางร้ายอย่างเธอจึงต้องสู้ยิบตา นางเอกมีระบบแล้วยังไง ตราบใดที่ไม่ใช่พระเจ้า เธอจะตาต่อตาฟันต่อฟัน!!