ถิงถิงหญิงสาวในรั้วมหาลัยปักกิ่งผู้ธรรมดา อยู่ดีดีก็ทะลุมิติมาเข้าร่างตัวประกอบที่ถูกกำหนดให้ตายต้นเรื่องในนิยายยุค80 ฉิงเฟยถูกวางยาสลบขึ้นเกี้ยวแต่งงานแทนญาติผู้พี่ซึ่งเป็นนางเอกของนิยายเรื่องนี้...

“เฮียไม่ได้ใจดีอย่างที่เธอคิดหรอกนะ แต่เธอแค่เป็นข้อยกเว้น"

เมื่อหยกโบราณปลุกจิตวิญญาณมืด โลกทั้งใบจะเปลี่ยนแปลงโดยมือของหญิงผู้ไร้ทางเลือก...

"มานี่ผมจะฉีดยาคุมให้ มือผมเบาไม่หนักเหมือนเอว คุณไม่ต้องกลัวไปหรอกน่า"

ชีวิตธรรมดาของนักเรียนผู้มีพลังในการปฎิเสธทุกสิ่งไม่เว้นแม้แต่โชคชะตา

"ริวตะ นักศึกษาแพทย์ปีสอง ถูกกัดโดยแวมไพร์ปริศนา กลายเป็นมนุษย์กึ่งแวมไพร์… การเรียน การผ่าตัด และความกระหายเลือด ล้วนทดสอบความเป็นมนุษย์ของเขา"

"ดื้อนักนะ เดี๋ยวพ่อจะฟาดให้ลุกจากเตียงไม่ขึ้นเลย"

ทะเบียนสมรสน่ะมีไว้สำหรับเจ้าสาวตัวจริง เธอแค่ทำหน้าที่แม่ของลูกก็พอ...

"นี่เธอจะจ้องฉันอีกนานไหมยัยเด็ดโรคจิต" "หนูไม่ได้มองนะคะตามันเหลือบไปเห็นเอง"

ถูกหักหลังจนสิ้นชีพ นางกลับฟื้นคืนในร่างใหม่พร้อม มิติลับโอสถเทวะ หลินซูใช้ความรู้แพทย์สองภพเป็นอาวุธ มือหนึ่งปรุงยาช่วยคน มือหนึ่งใช้พิษสังหารศัตรู นี่คือตำนานการแก้แค้นที่สะเทือนถึงบัลลังก์

ใครจะคิดว่าจะตายเพราะสะดุดล้มจนผ้าม่านพันคอ แต่พอลืมตาก็อยู่ในโลกอนาคตที่ผู้คนหน้าตาโทรมยิ่งกว่าผีจูออนไปซะแล้ว เห็นแล้วเจ้าแม่คนนี้รับไม่ได้อย่างแรง เดี๋ยวจะปฏิวัติวงการความสวยให้เดี๋ยวนี้แหละ...

"ฉันชอบคนเป็นงานอยู่แล้ว”

ทะลุมิติมาเป็นตัวประกอบใช้แล้วทิ้งในนิยายวายจีนโบราณ พร้อมกับภารกิจปลูกผลไม้เพื่อหาเงินเลี้ยงดูลูกแฝด!!

"ท่านแม่ทัพหลานฟง... ท่านแพ้ทางให้กับคนทำอาหารอร่อยหรอเจ้าคะ งั้นทำใจดีๆ นะเจ้าคะ ข้าคืออดีตเชฟจากโลกอนาคต"

พระรองแสนดี? พระรองอบอุ่น? พ่อไมโคเวฟของเหล่าแม่ยก? แน่ใจใช่หรือไม่ว่าพระรองหน้าตายตรงหน้าของนางในตอนนี้เป็นคนเดียวกันกับที่เคยอ่านมา ทำไมพระรองที่นางรู้จักไม่ตรงปกกันเล่า?

"ก็บอกแล้วว่าข้าไม่อยากแต่งภรรยา แต่พวกท่านยังจะยัดเยียดมาให้อยู่ได้ หากนางต้องเสียใจก็อย่ามาหาว่าข้าใจร้ายก็แล้วกัน"

ทอดทิ้งบุตรชาย ทำร้ายคนชรา บังคับหย่าสามี พลีกายให้ชายชู้ สุดท้ายต้องอยู่ในหอคณิกาและตายอย่างอนาถด้วยโรคร้าย ทว่านั่นเป็นชะตากรรมของซูเยว่ไป๋คนเก่า หาใช่ซูเยว่ไป๋คนใหม่เช่นนางไม่!

"ถ้าไม่ดื้อเราจะได้ทุกอย่างที่ต้องการ"ชายหนุ่มก้มหน้าพูดกับร่างเล็กในอ้อมกอด

เฉิงหลี่คุณปฏิเสธหัวชนฝาไม่ยอมแต่งงานกับบุตรสาวของสหายบิดาที่ตอนนี้มาอยู่ในจวนของเขา เพราะอยู่ๆนางก็กลายเป็นกำพร้าสิ้นไร้แม้ตระกูลและบิดามารดา บิดาของเขาจึงคิดแผนการณ์ให้บุตรชายยอมแต่งงานแต่โดยดี

ที่กูต้องทำงานเหี้ยๆนี่ เพราะกูไม่มีทางเลือก แต่คนเหี้ยๆอย่างมึง ก็เสือกมาย่ำยีความเป็นคน ที่แม่ง! เหลืออยู่เพียงนิดของกู!