'ทะเบียนสมรส' คือสิ่งที่ตรึงความรักของเธอเอาไว้กับเขา และในวันที่ความรักของเขาหมดลง เธอจึงคืนอิสรภาพให้เขาด้วย 'ใบหย่า' และเหลือไว้เพียง 'ลูก' ในวันที่จากลา

“แต่เพียงรักพี่ปัณณ์” ..... “รักเหรอเพียง!” ..... “เธอแค่สำนึกในความผิดของตัวเอง และอยากได้รับการยอมรับจากพี่ มันก็แค่นั้น มันไม่ใช่ความรักเลย ความรักมันไม่กระจอกขนาดนี้หรอกเพียง!”

เจ็บกว่าการเป็นตัวเลือก คือยอมเป็นให้แล้ว แต่ก็ยังไม่ถูกเลือก

ประคองรักมาตั้งหลายปี ในวันที่มีข่าวดี เขากลับทิ้งเธอไว้และเดินห่างออกไป เมื่อเขาไม่ต้องการ ลูกของเขาก็ไม่ควรเป็นเหตุผลที่รั้งเขาเอาไว้

ในเมื่อเขาไม่พร้อมจะมีลูก งั้นลูกของเธอก็ไม่จำเป็นต้องมีพ่อ และชีวิตของเธอก็ต้องไม่มีเขาด้วยเหมือนกัน

เมื่อสาวสายมูถูกหมอดูทักว่าจะเจอเนื้อคู่ ทุกอย่างก็คล้ายจะไปได้ดี แต่ความบรรลัยมันอยู่ตรงที่คุณสมบัติของเนื้อคู่ที่หมอดูระบุไว้ดันไปตรงกับเพื่อนสนิทที่เป็นคาสโนว่าตัวพ่อ คนที่เธอมั่นใจว่าไม่มีทางรักลง

จากสามีที่รักมาก เพราะอะไรทำไมเขาถึงเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้ หมดรัก หรือไปรักคนใหม่!

รักกันมาสามปี อยู่ ๆ ก็ถูกบอกเลิก เขาบอกว่าหมดรักเธอแล้ว และขอให้เราเป็นแค่พี่น้อง 'พี่น้องที่นอนด้วยกันน่ะเหรอ'

“ผมไม่หย่า”

“คิรากร” เสนอเงินและความอบอุ่นแสนจอมปลอมให้ “พลับพลา” มาอยู่ในชีวิตของเขา เพื่อเป็น “ตัวแทน” ของใครอีกคน โดยที่เธอไม่เคยรับรู้

"ต่อจากนี้ไม่ว่าเรื่องระหว่างเราจะเป็นยังไงก็ตาม ห้ามพาลูกหนีไปไหนอีกเด็ดขาด จำเอาไว้ด้วยว่าเธอไม่มีสิทธิ์พรากพ่อพรากลูก!" "รองก็ไม่ได้อยากพรากพ่อพรากลูกหรอกค่ะ ถ้าคุณไม่ทำผิดซ้ำแล้วซ้ำอีก"

”ลูกที่เขารู้ว่ามีอยู่ แต่ไม่เคยยอมรับ คราวนี้จะมาทวงสิทธิ์ อย่าหวังว่าเธอจะยอม!”

พลาดที่สุดคือพลาดรักคุณ

ใครมันจะไปคาดคิดว่า การ 'คลุมถุงชน' ครั้งนี้ จะเปลี่ยนชีวิตของผู้ชายแสนเย็นชา ให้กลายมาเป็นสามีแสนดี แถมยังคลั่งรัก

"ก็เพราะแบบนั้นไง ฉันถึงได้อดทนเป็นพ่อคนจนถึงทุกวันนี้" " อย่ามาใช้คำว่าอดทนต่อหน้าลูกนะคะ ถ้าพี่ธัญไม่ได้รักเราก็แยกกันอยู่เถอะค่ะ" "ฉันรักลูก...แต่ฉันไม่ได้รักเธอ ปิ่นมิกา"

เธอวางเครื่องตรวจครรภ์เพื่อแสดงว่าไม่ได้เอาสิ่งใดมาจากเขา แม้แต่เลือดเนื้อเชื้อไขก็ตาม จะท้องได้อย่างไรในเมื่อเขาป้องกันไม่พลาดสักครั้ง มันก็ชัดเจนอยู่แล้วว่าเขาไม่เลือกเธอเป็นแม่ของลูกตั้งแต่แรก

หากฉันรู้ว่าความตายมันสวยงามขนาดนี้ ฉันคงยอมตายไปนานแล้ว

“ถ้าเด็กในท้องของคุณคลอดเมื่อไรก็อย่าสอนให้เรียกผมว่าพ่อ”

ถ้าความรักคือการ 'รอ' แบบไม่มีจุดหมาย รอจนไม่รู้ว่าเมื่อไหร่เขาจะให้สถานะของ 'ภรรยา' บางที เธอก็ควรออกจากสถานะ 'ของตาย' ของเขาเสียที

ลูกที่เขาไม่เคยรู้ว่ามีอยู่ ถึงเวลาที่สงคราม ภัทรสิน จะต้องรับผิดชอบ!!