หญิงสาวชาวนาจอมแก่นได้พบกับผู้บริหารหนุ่มไฟแรงโดยบังเอิญเรื่องราววุ่นๆจึงเกิดขึ้นมาเอาใจช่วยทั้งสองให้ปรองดอง และ ประคองรักกันให้ได้ เป็นกำลังใจให้เค้าทั้งสองคนด้วยนะ

จะทำอย่างไรเมื่อลลิสาตกหลุมรักคู่หมั้นกำมะลอเข้าอย่างจัง ซ้ำร้ายแฟนเก่าก็ตามมาง้อขอคืนดีแล้วเธอจะไปเอาตัวคู่หมั้นมายืนยันได้จากที่ไหนในเมื่อเขาหายไปโดยไม่บอกลา ในขณะที่เวสตัน ไม่ได้คิดกับเธอแค่คู่หมั้

ย้อนอดีต หารักด้วยการ ช่วยเหลือกันและกัน

"เราไม่ได้อยู่ในฐานะที่จะคุยเรื่องส่วนตัวแล้วค่ะคุณเมศวร์" "ต้องฐานะผัวเมียเหรอถึงจะคุยกันได้ ถ้าใช่...ฉันก็จะได้ทำให้เราคุยกันรู้เรื่องสักที"

เมื่อเธอ "ร้าย" เขาก็พร้อม "ปราบพยศ" แต่เมื่อเธอ "รัก" เขาก็พร้อมให้ความ "ร่วมมือ"

“ได้ยินคนอื่นบอกว่าคุณเป็นคนเบื่อง่าย น่าจะหาผู้หญิงใหม่...อื้อ กัดปากฉันทำไม เป็นหมาเหรอ”

ระ ยะ (ต้อง ) ทำใจ

นักกราฟฟิคดีไซน์เนอร์เช่นเธอวันๆขายเเต่โฟโต้กราฟ เเต่ชีวิตง่ายๆสบายกลับต้องพลิกโฉบ เหมือนเธอดันไม่เห็นฉากฆาตกรรมพอดี เธอจึงต้องมาพัวพันกับ ผู้กองดาวเด่นในกรมตำรวจในเมืองลอนดอนเเห่งนี้

[20+] กลางวันเธอเป็นนักศึกษาฝึกงานที่ท่านประธานห่างเหิน แต่กลางคืนเธอเป็น 'เมีย' ที่เขาแนบชิด กระทั่งคืนนั้นที่เขาบอกกับเธอว่า... 'ฉันกำลังจะแต่งงาน'

เอื้องผึ้งเกิดมาพร้อมกับด้วยแดงข้างซ้าย และด้ายแดงนั้นจะปรากฏขึ้นทุกครั้งที่ได้เจอลุงงูยักษ์ผู้ซึ่งเป็นความทรงจำอันเลวร้ายในวัยเด็กของเธอ

โชคชะตานำพาเขาและเธอมาพบกันแล้ว จะมาพรากจากกันไม่ได้ เธอไม่ยอม!

ภาคินัยเคยคิดว่าเขาจัดการกับผู้หญิงคนนั้นได้ จนกระทั่งเจอลูกชายของเธอ ที่มีหน้าตาเหมือนเขาราวกับพิมพ์เดียวกัน!

ฉันไม่ยอมให้เธอไปไหนทั้งนั้น...จำใส่หัวไว้

แม้ชะตาเล่นตลกกับเจ้าตัวน้อยทั้งสอง แต่ไม่ว่าอย่างไร...ขอให้ปาฏิหาริย์จงบังเกิด...

บทประพันธ์.....ปีย์วรา เมื่อถูกกดดันจนไม่สามารถอยู่ในวังต่อไปได้ องค์ชายเล็กจึงต้องออกแสวงหาความอิสระภายนอกวังและที่นั่นพระองค์ได้พบกับหญิงสาวผู้เป็นจ้าวแห่งทะเลทราย

เขารังเกียจเธอว่าเป็นเมียคนอื่น แต่พอได้รู้จัก คนทื่อๆแบบนี้จะเป็นเมียน้อยสะกดคำว่าเมียยังยาก ลำบากเขาต้องสอนให้ สอนกันอิท่าไหน จากเสือร้ายนอกจากรออาหารจากมือเหยื่อ วันไหนไม่ได้กลิ่นเหยื่อแทบจะดิ้นตาย

เขาจับจองเธอไว้เป็นเมียน้อย ทั้งที่เมียหลวงยังไม่มี

'คนแรก' ยังไงมันก็ยังเป็นคนแรกอยู่ยังวันยังค่ำ!