นางต้องการหลีกหนีจากบุรุษมักมากเช่นเขา เขาต้องการการตอบแทนบุญคุณเป็นความรัก…

นอกจากจะต้องดูแลว่าที่สามีที่อายุห่างกันเกือบสามสิบปี นางต้องมาเป็นว่าที่มารดาเลี้ยงของบุตรสาวของเขาที่เอาแต่ใจ และบุตรชายของเขาที่อายุยี่สิบปีแล้ว แต่สติปัญญาคล้ายเด็กอายุสิบขวบ

บุตรชายอายุครบสามเดือน นางจบความรักและทอดทิ้งเด็กน้อย ถูกประณามว่าเป็นสตรีไม่ดีทอดทิ้งสามี เป็นมารดาที่แย่ทอดทิ้งลูก แต่ผู้ใดจะล่วงรู้ว่าชะตากรรมของนางผู้เทิดทูนความรักที่สุดต้องพบเจอกับอันใดบ้าง

ศักดิ์ศรีของนางไม่ต่างจากบ่าวผู้หนึ่งในจวน คำว่าภรรยาไม่มีความหมาย ความรักที่นางให้เขาก็เช่นกัน เขาผลักไสหน่ายหนี ทำร้ายจิตใจทุกสารพัดวิธี เศษใจสักเสี้ยวไม่เคยมีให้ แต่ทรมาน ผูกนางไว้ด้วยคำว่าบุญคุณ

ความรักของนางเพิ่งมีโอกาสถูกใช้ มิทันไรก็ต้องถึงจุดสิ้นสุดเสียแล้ว....

ในค่ำคืนเข้าหอ เขากลับพบว่าความงามที่เขาชื่นชมนั้นหายไป ใบหน้าของนางมีตำหนิ เขาแทบจะฉีกร่างนางเป็นชิ้นๆที่รักษาความงดงามของตนเองไว้ไม่ได้ ซ้ำร้ายยังปล่อยให้ผ่านพิธีการแต่งงานมาแทนที่จะบอกเขาสักคำ

เยว่เจียนหมายใจไว้อย่างแน่วแน่ตั้งแต่ยังไม่ทันจะเข้าสู่วัยหนุ่มว่าเขาจะไม่เอาชีวิตไปเสี่ยงกับความน่ากลัวเช่นนี้แน่ เขาจะไม่แต่งงานมีภรรยาอย่างเด็ดขาด!

เขาคว้าสตรีมาได้หนึ่งนางในราคามหาศาล หากแต่เป็นราคาที่เขาเต็มใจที่จะจ่ายเพราะนางมีมูลค่ามากกว่าจะให้ผลประโยชน์แก่เขา นางคือสตรีที่เขาจับตามองมาเนิ่นนาน เมื่อมีโอกาสทองก็ไม่พลาดที่จะคว้าไว้

เมื่อหมอหญิงหน้าตายผู้ป่วยออดๆ แอดๆ เป็นงานหลัก ต้องวิวาห์กับคุณชายเสเพลที่แกล้งโง่เป็นอาชีพ เมื่อตัวตนที่ซ่อนอยู่ถูกเปิดเผย โอสถรสขมจึงกลายเป็นรักหวาน...ที่รักษาได้ทุกโรค ยกเว้นอาการคลั่งรัก!

ข้าได้สวนองุ่นติดตัวมา จะทำอย่างไรได้ก็เทพแห่งเวลาไม่ยอมให้ขอเงินและของมีค่า อย่างน้อยมีสวนนี้ก็ดีไม่ใช่น้อย แต่! เหตุใดต้องให้ข้าหาเงินครบสิบตำลึงก่อน มิติถึงจะเปิดเล่า!

นางได้รู้ความลับของสามีพระราชทานเข้าแล้ว เขาเป็นถึงท่านอ๋องที่เป็นถึงแม่ทัพใหญ่แต่กลับชอบแต่งหญิง นางมีความทรงจำจากชาติก่อนจึงยอมรับเรื่องพวกนี้ได้ สามี ภรรยาคนนี้จะปกป้องท่านเอง

เฟิงลี่จู มีวาสนาได้เกิดในสกุลมั่งคั่งร่ำรวย แต่ศักดิ์ศรีของนางกลับไม่ต่างจากบ่าวในเรือน ตั้งแต่เล็กจนโต นางต้องเฝ้ารอเศษเสี้ยวความรักความเมตตาจากฮูหยินใหญ่ พี่น้อง ไม่เว้นแม้แต่บิดาของตนเอง

ความรักห้าปีมีอันต้องจบลงเพราะสามีสิ้นรักนางแล้ว ปินเสี่ยวหลิว จำใจร่างใบหย่าแล้วเดินออกมาพร้อมกับลูกน้อยในครรภ์

ใครว่าข้าเป็นเพียงเด็กน้อย? ข้าคือหงส์ที่จะพลิกแผ่นดิน!ปฏิบัติการทวงคืนบัลลังก์ด้วยมือป้อมๆ ของจ้าวหว่านอัน อุบัติขึ้น ณ บัดนี้

หลินเหริน นางมารแห่งวงการมาร์เก็ตติ้ง ต้องมาจบชีวิตลงด้วยการทำงานหนักจนตาย แต่สวรรค์ส่งเธอเข้ามาอยู่ในร่างของ หลินเหริน นางร้ายในนิยายน้ำเน่าที่มีจุดจบคือการถูกประหารชีวิต หนทางรอดเดียวคือ"ระบบไวรัล"

เมื่อจอมมารอัคคีผู้โหดเหี้ยมพลาดใช้วิชาถอดจิต วิญญาณกลับติดอยู่ในร่างองค์หญิงผู้คิดสั้น จากจอมมารไร้เทียมทาน สู่สาวงามไร้พลังที่หนุ่ม ๆ รุมหลงรัก เขาจะหาทางสลับร่างกลับคืนหรือหัวใจจะเปลี่ยนไปก่อนกัน?

(แนวเสียงในใจหื่นๆ) ข้าสวมบทบาทเป็นนางร้ายเพื่อเพิ่มค่าความเกลียดชัง แต่ยิ่งทำตัวร้าย ปากร้าย ใจร้าย ทุกคนกลับยิ่งหลงรักข้า โดยเฉพาะบิดาของตัวร้ายเขาคลั่งรักข้าอย่างไม่มีเหตุผล เขาเกลียดสตรีมิใช่หรือ!

“เรื่องราวของท่านอ๋องแห่งโช่วชุนและความวุ่นวายที่ตามมาเมื่อเขารับน้องสาวของพระชายาเป็นภรรยาอีกคน”

นักฆ่าสาวเสียชีวิตจากภารกิจ เมื่อฟื้นขึ้นมาอีกครั้ง พบว่าอยู่ในร่างสตรีที่กำลังคลอดบุตร กลายมาเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวในยุคโบราณ โชคดีมีของวิเศษติดตัวมาด้วย มีตัวช่วยแบบนี้ การมีชีวิตที่ดีมันจะยากตรงไหนกัน

ไป๋อวี๋ซิน ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย เธอกลายเป็นตัวประกอบที่ตอนจบ ต้องตายอนาถในตอนที่ 10 ของเนื้อเรื่องถ้าเธออยากรอดในภารกิจนี้ต้องทำให้ ฮ่องเต้ มีค่าความรู้สึกดีกับเธอ ไม่ติดลบภายใน 7 วัน

“จริงหรือ! ซาลาเปาขาว ๆ กลม ๆ หอม ๆ ใช่ไหม? เยว่เยว่ชอบที่สุดเลย!”เสียงเจื้อยแจ้วนั้น ทำให้ หยู่เยียนหัวเราะเบา ๆ ในลำคอ “ใช่…เจ้าจะได้กินจนพุงกางเลยล่ะ”