ไม่ได้พบเทพเซียนหรือลุงใจดีที่โผล่มาคุยเสียงก้องในห้วงความฝัน ไม่มีไอเทมพิเศษ ไม่มีพรสามข้อห้าข้อ แต่สิ่งที่เป็นดั่งฟ้าประทานคือการได้มาอยู่ในร่าง หวังเชาเยว่ ตัวประกอบผู้ตกหลุมรักพระรอง

“อาลักษณ์หญิง ยามที่เจ้ามองนางกำนัลบุปผาไร้อาภรณ์ โปรดใช้สายตาเช่นนั้นมองข้า!”

กำลังฝึกทำอาหารเพื่อเข้าแข่งขันอยู่ดีดีกลายเป็นแม่ลูกสองของยัยเด็กผอมแห้งไปเสียได้ หลานสาวที่ย่าไม่รัก พ่อไม่ไยดี แม่คนเก่าไม่ใส่ใจ เช่นนั้นมารดาผู้นี้จะปรุงอาหารเลิศรสให้พวกเจ้าอวบอ้วนให้ดู

มาอยู่ในร่างนางร้ายสติไม่สมประกอบที่หอนางโลม ทั้งยังถูกตัวร้ายเคี่ยวกรำทั้งวันทั้งคืน จนนางทนไม่ไหวยอมแหกกรงหนีห่างจากตัวร้ายไม่ขอพานพบ แต่มิรู้ทำไมนางเหมือนกำลังวิ่งอยู่บนฝ่ามือเขา หนีไม่พ้น!

ตระกูลหลี่ถูกเนรเทศมาอยู่ในดินแดนที่เต็มไปด้วยผืนทรายและน้ำทะเล ไม่มีแม้แต่น้ำจืดจะให้ดื่มกิน หลี่เพ่ยหยาหนูน้อยวัยห้าขวบกอดกาต้มน้ำไว้แน่นพูดชัดถ้อยชัดคำ "ขอแค่มีกาต้มน้ำ เราก็มีน้ำกินได้สบายหายห่วง"

จากแม่ค้าเขียงหมู สู่บทนางร้ายที่มีแต่คนเกลียดชัง " นี่!! ฉันแค่ปากร้าย ไม่ได้เป็นนางร้ายสะหน่อย เหอะ! "

เยว่ฉีตื่นขึ้นมาในร่างของสตรีผู้หนึ่ง ตรงหน้าเธอคือบุรุษรูปงามชวนมองทว่าเขากลับนั่งอยู่บนรถเข็น บุรุษหนุ่มตรงหน้ามองมาอย่างสงสัยใคร่รู้ ก่อนเอ่ยออกมาว่า "ภรรยาเจ้าฟื้นแล้ว"

คนหนึ่งคือสามีที่นอกใจ อีกคนคือรักครั้งใหม่ที่พร้อมจะดูแล

หลี่เฉียน:อายุ17บุตรตรีท่านแม่ทัพแคว้นฮั่น บุตรสาวเพียงคนเดียว ของท่านแม่ทัพนางมีนิสัยใจคอที่บุรุษใดเห็น ก็ต้องมีผวาเพราะนางไม่มีนิสัยเหมือนสตรีเลยสักนิด

ไม่ว่าเจ้าจะปรารถนาสิ่งใด ข้าจะปกป้องเจ้าให้สมหวังทุกสิ่ง

เมื่อฉันทะลุเข้าไปอยู่ในนิยาย ทั้งยังโชคดีได้อยู่ในร่างนางเอก และการจะได้กลับออกมาคือต้องให้เรื่องจบแบบแฮปปี้ แต่ทำไม๊ พระเอกถึงบอกว่าฉันจืดชืด แล้วไปต้องใจยัยตัวร้ายมากกว่า แล้วฉันจะได้กลับบ้านมั้ย?

ไม่เป็นแล้วแม่ใจร้าย ชาตินี้ขอผันตัวมาเป็นแม่ที่ดี ภรรยาที่ดีของสามี พร้อมเปิดร้านขนมหวานในยุคโบราณ!

จางเจียวซิน หญิงสาววัยยี่สิบปีที่ถูกชาวเมืองต่างนินทาว่าเป็นสาวแก่เพราะยังไร้คู่ครอง ไม่มีชายใดแต่งนางไปเป็นภรรยา แต่ชีวิตของนางก็พลิกผัน เมื่อชายหนุ่มสภาพเปื้อนเลือดในโรงหมอเอ่ยเรียกนางว่าคู่หมั้น!

จากนักเขียนที่เสียชีวิตในโลกจริงสู่ฮูหยินลับในนิยายที่เธอสร้างหลี่เฉินหรูต้องต่อสู้กับชะตากรรมที่เขียนไว้พร้อมเดิมพันหัวใจของแม่ทัพใหญ่ผู้เย็นชา

ในวังวนลวง ความรักจะเพียงพอที่จะนำพาให้พวกเขาก้าวข้ามความจริงอันโหดร้าย และอยู่เคียงข้างกันอย่างสมหวังได้หรือไม่?

กว่าจะรู้ว่าตัวเองไม่เคยมีตัวตนในสายตาเขา ก็ตอนที่รู้ว่าทุกสิ่งที่ผ่านมาล้วนเป็นเพียงละครฉากหนึ่งเท่านั้น พื้นที่ในใจเขาไม่เคยมีที่ว่างให้นางกับลูกน้อยในครรภ์มาตั้งแต่แรก ความรักที่มอบให้เขา นางขอคืน

หัวใจของนางขาดสะบั้นจนไม่เหลือชิ้นดี เมื่อได้รู้ว่าบุรุษที่ตนรักจะหมั้นหมายกับสตรีอื่น วันนี้นางพึ่งเข้าใจว่าอ้อมกอดนี้ไม่ใช่ของนางตั้งแต่แรก เมื่อเขาไม่รักคงถึงเวลาที่ต้องปล่อยมือ

เมื่อเขาไร้ใจมิได้รักใคร่นางเหมือนวันวาน คงไม่มีเหตุผลใดที่ต้องฉุดรั้งเขาไว้อีก ไม่มีอีกแล้วหยดน้ำตาและความเสียใจ ต่อแต่นี้นางขอหย่าขาดจากเขา

คนที่กรอกยาพิษให้ข้าก็คือท่าน คนที่อยากจะเผ่าข้าให้ตายในกองเพลิงก็คือท่าน คนที่อยากจะฆ่าอีกครั้งก็ยังเป็นท่าน กระทั่งตอนนี้ คนที่มาสู่ขอข้าก็ยังเป็นท่าน

อยากเขียนเรื่องนี้แต่กลัวไม่มีคนอ่านขอเทสระบบหน่อยครับ เป็นเรื่องราวราชันเทพระวังต่อสู้กับราชามาร ทั้งสองแตกสลายและเกิดลูกแก้วใบหนึ่งขึ้นมา โดยมีจิตเทพและจิตมารอยู่ในลูกแก้ว เกิดเป็นเยี่ยนหลัว