แม้นต้องจากกันไปไกลสักเพียงไหน ขอเพียงมีหัวใจที่รักมั่น ก็จะได้หวนคืนมา “เคียงรัก” กันอีกครา

ท่านชายเปมทัต - ฟางเซียน

ลูกแม่ค้าขนมจักมาคู่ควรกับลูกขุนนางใหญ่ได้อย่างไร แล้วใยลูกแม่ค้าจะมีชีวิตที่ดีไม่ได้หรือ ใครกำหนด

"กรงทองสูงตระหง่าน มิอาจกักขังปีกของนกที่โหยหาเสรี! 'แม่หญิงจันทร์ประภา' กุลสตรีในอุดมคติผู้ซ่อนดวงใจพยศ กับแผนมุดกำแพงจวนเพื่อโบยบินสู่โลกกว้าง ท่ามกลางบุพเพที่นำพาให้พบกับรักที่แสนแสบสัน!"

“มาแล้วรึ เมียขัดดอกของฉัน” “เจ้าค่ะคุณพระ วาดจันทร์มาเพื่อปรนนิบัติท่านเจ้าค่ะ” คำว่าปรนนิบัติของหล่อนแฝงไปด้วยลับลมคมนัย ทว่าคุณพระสินกลับลอบยิ้มเย็นในความมืด

อย่าถามหาความสาว ความบริสุทธิ์ผุดผ่องจากเธอเลย เพราะมันไม่มีเหลืออยู่แล้ว ตั้งแต่วันแรกที่ก้าวเข้ามาเป็น 'หญิงนางโลม'

ระหว่างเธอกับเขา เป็นได้เพียง 'นางโลม' กับ 'นายประตู' ที่หมายถึงคนเฝ้าหน้าห้องเท่านั้นหรือ...

โอม..อยากเสกเวทย์ท่องมนตร์เป่าคาถา ให้เจ้ารักเพียงข้าอย่าแปรผัน ตั้งนะโมร่ายมนตราให้พบกัน ผูกใจมั่นตราบนิรันดร์เถิดแก้วตา

แม้กายข้าเป็น..หินผา อันเกรียงไกร แต่หัวใจนั้นอ่อนไหว เพียงใกล้นาง

เรื่องราวของนครบุษบะราชันที่เต็มไปด้วยความพิศวงและลึกลับ ว่ากันว่าในราชวังสุคันธชาติมีผีพระมเหสีองค์ก่อนออกอาละวาด เช่นนี้แล้วบ้านเมืองจะเป็นสุขได้เช่นไร

นิยายแนวหญิงรักหญิงที่จะพาทุกท่านจมดิ่งกลับไปสู่อดีตความรักของว่านจันทร์และดาวจะมีจุดจบและลงเอยอย่างไรฝากติดตามด้วยนะคะ

ข้าต่อสู้เพื่อบ้านเมือง ต่อสู้เพื่อคนของข้ามิใช่เพื่อบัลลังก์ มงกุฎบนศีรษะข้านี้แบกชีวิต ทุกข์ สุขของอาณาประชาราษฎร์ จงตรองเอาเถิด เหตุที่พวกท่านเกลียดชังข้ามิใช่ข้าเป็นทรราชแต่เพียงเพราะข้าเป็น..สตรี

"จักอยู่ดูแลพวกเจ้าตราบนานเท่านาน" ยามอาทิตย์ดับแสงคือเวลาของทิวา เขายังคงทำตามคำมั่นสัญญาที่มีให้คนรักไม่เคยเปลี่ยนแปลง แม้ว่าจะผ่านกาลเวลามาเนิ่นนานหลายศตวรรษ

ตั้งแต่จำความได้ ทับทิมมักฝันถึงหญิงสาวในเรือนไทยเก่าแก่ราวกับเคยมีชีวิตอยู่ในนั้นจริง ๆ จนวันที่เธอย้ายกลับไปอยู่บ้านมรดกของย่า ความฝันกลับเริ่มชัดเจนขึ้น... และคนในความฝันก็ปรากฏกายจริงในโลกปัจจุบัน

ข้าพเจ้านามวลัยภามิวายนึกถึงคุณทินทิวาเลยแม้แต่คราเดียว ด้วยสัญญาของอุราข้าพเจ้า แม้ว่าพิภพนี้ยังมิเดีย แต่ถ้าหากชาติหน้าฉันใดขอให้ข้าพเจ้ากับคุณทินทิวาเกิดมาร่วมกันอีก