ว่ากันว่าสำหรับลูกแม่คือโลกทั้งใบ เพราะงั้นข้างกายของหญิงสาวจึงมักจะมีเด็กน้อยชายหญิงสองคนคอยเกาะติดอยู่เสมอ พร้อมกับเสียงเจี้ยวจ้าวอันแสนน่ารักน่าชัง “คุณแม่ พวกเราอยากมีพ่อ”

สงคราม คือสิ่งที่ต้องเกิด ไม่ช้าก็เร็ว แม้ว่าโลกจะสงบแค่ไหน แต่ความโลภของมนุษย์ มันคือสิ่งที่จะไม่มีวันหายไป และนั้นคือสาเหตุของมหาสงครามในต่างโลก

จิงอี้เป็นคนธรรมดาที่ไร้ชื่อเสียงและไม่มีเงินติดตัว เขาต้องดิ้นรนเอาชีวิตรอดในแต่ละวัน หลังจากอุบัติเหตุไม่คาดฝัน เขาพบว่าถูกส่งข้ามมายังโลกนิยายรักโศกนาฏกรรม และกลายเป็นพ่อบ้านในตระกูลผู้มั่งคั่ง

ก็อย่างที่บอกไป ว่ากรูเบื่อนั่นแหละในโลกนี้หรือต่างโลก มันก็ชักจะยุ่งเยิงกันไปหมด ชั้นเลยตัดปัญหาด้วยการส่งเจ้า future clockman ไปแก้ไขโลกต่างๆให้มันดีขึ้นกว่าเดิมนั่นแหละ ส่วนพรนะเหรอ กรูไม่ให้เว้ย!!

“พี่เป็นพวกชอบวันไนต์สแตนด์สินะคะ”

"หนีไป!" คือคำแรกที่ณพิชาบอกตัวเองเมื่อรู้ว่าเจ้าของน้ำเชื้อที่กำลังจะรับอุ้มท้องให้ คือผู้ชายที่เคยทำเธอน้ำตาแตกกลางสี่แยกมาแล้ว แต่ปัญหาคือเขาดันอยากให้เธอเป็นแม่ของลูกด้วยน่ะสิ

หากวันหนึ่งเราได้พบกัน มันคงเป็นปาฏิหาริย์

นิยายเรื่องนี้คือการค้นหาคำตอบของฮายาโตะ คุโรซาวะว่าตนเอง"เล่นแวนการ์ดไปเพื่ออะไร"และเขาหาคำตอบเจอหรือไม่อย่าลืมติดตามชมกันด้วย

จันทร์ถึงเสาร์ฉันมอบความสุขให้กับเด็กแฝดคนละวัน แต่แทนที่วันอาทิตย์ฉันจะได้พักก็ดันกลายเป็นทรีซั่มซะนี่สิ "ขอพักบ้างสักวันไม่ได้เหรอ ทำทุกวันเดี๋ยวมันจะไอ้นั่น"

ในนิยายเรื่องนี้ จะ reaction เพียง 3 เรื่องเท่านั้น เพราะเป็นฟิคสั้น ทํามาสนองนี้ตัวเอง

สงครามเทพ-มารปะทุ โลกวุ่นวาย หญิงเทพสูญเสียความทรงจำ ต้องตามหาความจริง ขณะที่ชายมารกำลังเปลี่ยนแปลงชะตา.

เมื่อถูกตามล่าโดยเผ่าพันธุ์ที่แข็งแกร่งราวกับปีศาจ โนอาค้นพบว่าตนเองถือครองพลังไซออนิคมหาศาล แต่ด้วยพลังมาพร้อมกับราคาที่ต้องจ่าย และเขาจะใช้มันในทางไหน? สรรค์สร้าง? หรือการทำลาย?

เรื่องเป็นเรื่องราวของนักเรียน ม.ปลาย ชื่อจิตที่ถูกย้ายจากประเทศไทยมาเรียนที่โรงเรียนในญี่ปุ่นและมาพบกับเพื่อนเก่า รวมทั้งเรื่องราวหลอนๆที่จะเกิดขึ้นกับเค้าและผองเพื่อน

ต้นและแก้วมาถึงที่เกิดเหตุ ซึ่งเป็นบ่อน้ำเก่าที่ถูกทิ้งร้างมานานหลายปี บรรยากาศรอบๆ เต็มไปด้วยความเงียบเหงาและน่าขนลุก

ในเมื่อท่านเห็นความรักของข้าเป็นแค่สิ่งเดิมพันเหมือนกับของเล่นเยี่ยงนี้ ได้! ต่อไปข้าก็จะขอเอาสิ่งเดิมพันที่ท่านเคยได้ไปนั้น กลับมาให้สาสมกับสิ่งที่ท่านได้ทำไว้กับข้า

พวกเธอเหมือนอยู่กันคนละโลก แต่ทำไมยิ่งผลักไส ก็ยิ่งอยากเข้าใกล้...บางทีความรัก อาจไม่ต้องการเหตุผล แค่ยอมรับแรงดึงดูดที่หัวใจส่งมาก็พอ ต่อให้จะต่างกันคนละขั้วก็ตาม

"ทำไมไม่บอกพี่ว่าม่อนท้อง พี่เป็นพ่อเด็กนะ" "เปล่านะคะพี่จักร ม่อนท้องกับไอ้แฟนจัญไรนั่นต่างหาก" "อย่าโกหกครับ พี่เป็นคนแรกของม่อน"

“มานอนเถอะครับ ถ้าเราไม่ร่วมมือกัน เมื่อไหร่คุณย่าน้องเพลินจะได้อุ้มเหลน หรือน้องเพลินไม่อยากให้คุณย่าสมหวัง”