ว่ากันว่ามนตราแห่งทะเลทรายมีอานุภาพรุนแรงนัก เพียงสบตาเขา หัวใจเธอก็ร้อนรุ่ม ให้ตายสิ! ทำไมเราถึงใฝ่ต่ำแบบนี้ ไม่ได้นะบราลี หมอนั่นเป็นแค่เบดูอินเร่ร่อน คนสวยอย่างเธอมันต้องคู่กับเจ้าชายเท่านั้น!

เขาคือเพื่อนสนิทของพี่ชาย... คนที่เธอแอบรัก แต่ก็ไม่กล้าคิดที่จะครอบครอง ไม่กล้าแม้แต่จะฝันด้วยซ้ำ ก็ในเมื่อเขามองเธอเป็นเพียง... น้องสาว เท่านั้น

เขาจะทำอย่างไร...เมื่อความลับที่ 'เลขาฯ สาวแว่น' คนนี้ซ่อนไว้ อาจไม่ใช่แค่ตัวตนของอินฟลูสายแซ่บอย่าง 'มุกกี้' แต่ยังเป็นเรื่องที่ว่า...ใครคือ 'พ่อ' ลูกสาววัยสี่ขวบคนนี้ของเธอด้วย!

สองปีก่อน 'พริมรตา' จำต้องยอมเป็นนางบำเรอชั่วคราวของ 'เฮียโซ่' เพราะเหตุผลบางอย่าง สองปีผ่านไป...เธอได้กลับมาพบกับเขาอีกครั้งในฐานะพี่ชายของเพื่อนสนิท!

ปรารถนาอันเย้ายวน ความลุ่มหลงที่ยากจะถอนใจ

ใครจะคิดว่าความสัมพันธ์เพียงค่ำคืนเดียวจะเปลี่ยนแปลงชีวิตของ ‘รติรส’ ไปตลอดกาลเมื่อเธอได้พบกับเขาอีกครั้งในสถานะ ‘ผู้ช่วยเลขา’ และ ‘ประธานบริษัท’

เคสผ่ายาก อีโก้หมอ และเกมอำนาจในโรงพยาบาล ‘หมอปีศาจ’ จัดการได้หมด ยกเว้นผัวเก่าหมอสูติฯ ที่ตัดยังไงก็ไม่ขาด แถมยังหน้ามึนทำหน้าที่ผัวแบบเนียน ๆ—สงสัยเคสนี้ต้องรักษาด้วยฝ่าเท้า!

"พี่เxxดุนะ แพมไหวเหรอ"

"ถ้างานของเธอเสร็จไวเธอก็จะรีบไปจากที่นี่น่ะสิ" ผู้กองเธียรจึงพยายามทำทุกวิถีทางเพื่อถ่วงเวลาให้งานของเธอเสร็จช้าที่สุดเท่าที่จะทำได้ เพื่อกักตัวและหัวใจของเธอเอาไว้ที่เขา ที่กองพันจู่โจมแห่งนี้

วินาทีที่ ‘ชลทิศ’ สวมแหวนหมั้นให้ว่าที่เจ้าสาว ‘ปานปัก’ ตระหนักได้ทันใดว่าเธอควรตัดใจ สุดท้ายสิ่งที่ทำได้คือ ทำใจยอมรับความจริงว่าเธอกับ ‘ลูกในท้อง’ แพ้แล้ว แพ้ชนิดหมดรูป!

ของขวัญเรียนจบที่มีนาอยากได้คือกลับเมืองไทย ไม่ใช่สามี! แต่เมื่อนายใหญ่โจสั่งให้แต่งกับ ‘หวังไคเฉิน’ ผู้ชายที่ไม่มีใครบังคับได้ งานนี้คนที่ไม่อยากแต่งอย่างเธอ กลับต้องทำให้เขาเลือกเธอเป็นภรรยาเสียเอง

คำสั่งจากพ่อบังคับให้เธอต้องคว้าทะเบียนสมรสจาก“เขา"คนที่เย็นชาที่สุดมาให้ได้ เธอเลือกปฏิเสธเด็ดขาด (ติณ : อย่ายั่วพี่..พี่เตือนครั้งสุดท้ายแล้วนะ/พาย:ยั่ว! ยั่วอะไรของเขาตัวเองดุเป็นหมาแท้ๆ)

เธอไม่เคยชอบใจเขาที่คอยเข้ามาวุ่นวายในชีวิต แต่ยิ่งผลักไส หัวใจก็ยิ่งหวั่นไหว ท่ามกลางความสัมพันธ์ที่เริ่มแน่นแฟ้น ทว่าเบื้องหลังกลับซ่อนความลับและอุปสรรคที่อาจเป็นบททดสอบครั้งสำคัญของหัวใจทั้งสองดวง

“รู้แล้วใช่ไหม…ว่าผมจะแต่งงาน?” หญิงสาวเม้มปาก หลุบตาลงยับยั้งความเจ็บปวดราวถูกปลายมีดตวัดลงมากลางใจ เธอรู้…หากว่ารู้จากใครก็ไม่รวดร้าวเท่า…จากปากของเขาเอง

การแต่งงานที่เกิดขึ้นเพราะความรับผิดชอบจะเปลี่ยนเป็นความรักได้ไหม? เมื่อคนหนึ่งเฝ้ารักมาตลอด ส่วนอีกคนเพิ่งรู้ตัวในวันที่เกือบสายเกินไป

“ใครจะกล้าคัดค้านการแต่งงานของเรา ในเมื่อลูกของฉัน อยู่ในท้องของเธอ”

คนที่ไม่เคยได้รับความรัก เขาจะแสดงออกอย่างไรเมื่อมีคนรัก พีระยสต์เขาทุ่มเทตัวเองเพื่องาน แต่ไม่เคยคิดว่าเพราะต้นไม้ต้นหนึ่งจะทำให้เขาต้องเปลี่ยนแปลงตัวเอง

เธอตั้งชื่อลูกว่า 'เฌอแตม' เพราะนั่นคือคำว่ารักที่ไม่เคยได้บอกพ่อของลูก สี่ปีต่อมา เด็กหญิงตัวน้อยยื่นอมยิ้มให้ผู้ชายแปลกหน้า…โดยไม่รู้ว่าเขาคือพ่อของเธอ

ไม่มีอะไรน่าสนุกไปกว่า แฟนเก่าที่ทิ้งเขาไป ต้องกลับมาอยู่ในอุ้งมือเขา ให้เขาสนุกกับหล่อนได้ในทุกรูปแบบ หล่อนคือสิ่งดีงามที่เคยทิ่มแทงหัวใจเขาจนยับเยิน และวันนี้สิ่งที่หล่อนเป็นได้ ก็แค่ของเล่นเท่านั้น

ถ้ารู้ดีว่าเป็นได้แค่เพื่อน ก็อย่าเป็นเพื่อนกันเลยดีกว่า...