“นี่คือนาวา จากนี้ไปเขาจะเป็นบอดี้การ์ดประจำตัวของฉัน ฝากดูแลเขาด้วย”

นางขอสมรสพระราชทานเพราะรัก แต่คืนแต่งงาน เขารังเกียจนางและทิ้งไป ห้าปีผ่านไปพระชายาที่ถูกลืม กลับเป็นสตรีที่เขาต้องตามจีบ และศัตรูที่ร้ายกาจที่สุดของเขาก็คือลูกชายของตนเอง

“ข้าจะไม่แต่งงานกับคนอ้วนอย่างเจ้า!” คำพูดของเด็กหญิงในวันนั้น ฝากรอยไว้ในใจ เด็กชายตัวอ้วน ทั้งสองกลับมาพบกันอีกครั้ง ในฐานะคู่หมั้น เขาจะยอมลบความขุ่นเคืองในอดีต หรือทวงคืนหัวใจอย่างที่เขาต้องการ

บันทึกประจำวันในยุคโลกาวินาศของหญิงสาวชื่อ ลู่ซิงซิว

ชีวิตแสนธรรมดาของผมต้องเปลี่ยนไป เมื่อจู่ๆ ลูกชายจากอนาคตอีก 30 ปีข้างหน้าปรากฏตัวขึ้น แล้วบอกว่า "ผมจะทำให้พ่อกับแม่รักกันเร็วขึ้น" แต่…ผมยังไม่รู้จักเลยว่าพ่อของเด็กหนุ่มคนนี้ใคร?!

ดีจริงๆตายแล้วได้มาเกิดใหม่ในยุคที่ล้าหลังยังไม่พอ แต่ครอบครัวของเธอในชาตินี้ก็จนแสนจน ข้าวกรอกหม้อก็แทบจะไม่มี ครอบครัวก็แตกแยก พ่อทิ้งแม่ไปมีเมียใหม่ทิ้งเมียกับลูกสองคนไปอย่างไม่ใยดี!

จากองค์หญิงอันดับหนึ่งแห่งแคว้นจู สู่เชลยสงคราม และกลายเป็นอนุไร้ค่าของบุรุษซึ่งหวังแค่จะมีทายาท เขาพรากเอาลูกนางไป ไล่ให้ไปตาย สุดท้ายนางก็จบชีวิตขณะเขากำลังวิวาห์ กับองค์หญิงห้าผู้เป็นที่รักของทุกคน

คุณคิดว่าคนทุกคนมีโชคเป็นส่วนประกอบในการใช้ชีวิตไหม แต่โชคดีเป็นคนที่คิดว่า โชคสำคัญสำหรับเธอมาก แม้วันที่โลกได้เปลี่ยนไป เธอก็ยังรอดมาได้เพราะความโชคดี

"ฉันอยากหย่า" คำพูดนี้ไม่ได้ออกมาท่ามกลางการทะเลาะ ไม่ได้มาจากความโกรธ ไม่ได้มีเสียงตะโกนหรือการปะทะอารมณ์ใดๆ มันเบา... แต่ชัดเจน เบากว่าลมหายใจของเธอ แต่หนักกว่าโลกทั้งใบของเขา

“ในโลกที่พันธะคือพันธนาการ… มีเพียงหัวใจสองดวงเท่านั้นที่เลือกจะผูกไว้ด้วย ‘ความรัก’”

ตอนเป็นคนอ่านนิยายมันก็สนุกดี แต่พอต้องกลายมาเป็นตัวประกอบที่ชะตาถูกแทรกแซง ข้าสนุกกับมันไม่ลงจริง ๆ

ไม่มีคำโปรย เพราะไม่มีคำโปรยใดจะสรุปเรื่องราวชีวิตของเพ็ตทูเนีย เอฟเวนส์ได้หมดจด ผู้อ่านคงต้องเป็นคนเขียนคำโปรยเองเสียแล้ว

หลานป๋อ อัจฉริยะเซียนถูกทำลายรากฐานจนกลายเป็นคนไร้ประโยชน์ เขาเลือกกระโดดหน้าผาปลิดชีพตัวเอง แต่กลับได้รับมรดกทางปัญญาจาก ลู่ เทพมารโบราณที่ถูกขังอยู่ก้นเหว มอบโอกาสให้เขาได้ล้างแค้นคนที่ทำร้าย

หญิงสาวต้องการมีชีวิตรอดในโลกนิยายที่เคยอ่าน นอกจากขโมยดวงผู้อื่น ยังต้องสวมบทคุณหนูชาเขียวตัวแม่ เพื่อเปลี่ยนโชคชะตาแสนน้ำเน่าและบัดซบของตน เอาละ พระเอก พระรองจงรีบถอยห่าง ตัวร้ายทรราชเท่านั้น...

งานหนักไม่เคยฆ่าใครตาย คนที่พูดคือเจ้านาย คนที่ตายคือฉันเอง!!! ยังดีที่ได้ทะลุมิติมาสวมร่างนางร้ายที่สวยและรวยมาก ชาตนี้ละนางจะอยู่อย่างปลาเค็มให้สมใจอยาก แต่เดี๋ยวนะ! ทำไมตัวร้ายผู้นั้นหน้าคุ้น ๆ

มินตราเป็นเพียงนักศึกษาธรรมดาคนหนึ่ง ใช้ชีวิตเรียบง่ายในแบบของเธอเอง วันหนึ่ง ชีวิตกลับเปลี่ยนไป เมื่อได้รับ "ระบบใช้เงิน" เป็นระบบที่ตอบแทนการใช้จ่ายเงินของเธอด้วย "รางวัล" ที่เกินคาดเดา

“ถ้านายอยากได้ฉันเป็นผัวนัก ก็รับไปทั้งความเกลียดนี้ด้วยแล้วกัน ลีฮายุน” “ผมไม่ได้อยากได้คุณหรอกนะ แต่ในเมื่อคุณยื่นตำแหน่งสามีมาให้ก็ต้องรับไว้หน่อยสิ...จะได้ไม่เสียของ”

"ทำไมถึงเข้ามาช่วยล่ะคะ?" "ก็เพราะว่าฉันชอบยุ่งเรื่องชาวบ้านไงล่ะ"

อะไรคือการโดนหักอกในวันคริสต์มาส? พอกันที ชาตินี้จะไม่มีแฟนแล้ว ก็คิดแบบนั้นจนกระทั่งได้เจอกับผู้ชายที่อยู่ห้องข้างๆ คนนี้นี่แหละ