”คุณหมอไม่ต้องรับผิดชอบหวาก็ได้ค่ะ หวาไม่อยากให้คุณหมอต้องทำในสิ่งที่ไม่เต็มใจ” “รู้ตัวก็ดี เพราะถึงอย่างไรผู้หญิงที่ฉันอยากเรียกว่าเมียอย่างเต็มปากก็คือน้ำชาคนเดียวเท่านั้น ส่วนเธอไม่ใช่!!"

เธอเกลียดผู้ชายเจ้าชู้ที่สุดในชีวิต แต่เธอดันพลาดท่าเสียที ตกเป็นของหนุ่มรุ่นพี่เจ้าชู้ตัวพ่อ!!!

ล็อกอินสู่โลกเสมือน ล็อกเอาต์สู่ความจริง... แต่ความลับและความรักกลับเกี่ยวพันกันอย่างคาดไม่ถึง เมื่อ 'พนักงานออฟฟิศธรรมดา' อาจไม่ใช่แค่ 'เงาจันทร์' ในเกม และ 'ความทรงจำ' อาจเป็นเพียงคำลวง

ผมตาย แบบโง่ๆ แบบคลาสสิก ด้วยอุบัติเหตุรถชนยอดฮิต แล้วก็มาเกิดใหม่กลายเป็นฝาแฝดของอากาอิ ชูอิจิ เดี๋ยวนะ หน้าตาดันเหมือนกับชาร์ อัสนาเบิลเฉยเลย??? #ซุยเซย์เลิกสร้างศพปลอม

“เมื่อเช้าเธอตื่นสายเลยไม่มีข้าวมาทานเหมือนคนอื่นๆ แต่มื้อนี้ฉันใจดีเตรียมมาให้ แต่มื้อต่อไปเธอต้องจัดการเองถ้าไม่อยากอดตายก็หัดทำทุกอย่างให้เป็นจะได้ไม่เป็นภาระสังคม” (นายหัวเพลิง + เจนิส)

“แต่เพียงรักพี่ปัณณ์” ..... “รักเหรอเพียง!” ..... “เธอแค่สำนึกในความผิดของตัวเอง และอยากได้รับการยอมรับจากพี่ มันก็แค่นั้น มันไม่ใช่ความรักเลย ความรักมันไม่กระจอกขนาดนี้หรอกเพียง!”

เขาทิ้งผู้หญิงที่เคยมีสัมพันธ์ลึกซึ้งไป...เกือบห้าปี เจอกันอีกทีเธอมีลูกแฝดวัยสี่ขวบ...คำถามคือลูกใคร?

เธอคือภรรยาที่ถูกต้อง แต่เขาไม่ถูกใจ และถ้าการพยายามเอาชนะคนในใจเขามันยาก ก็จะยอมคืนอิสระให้และไม่อยู่ให้เขาลำบากใจอีก เพราะเธอเหนื่อยจะพยายามทุกอย่างแล้ว "ไหนบอกจะไม่ปล่อยฉันไง" "นั่นมันเมื่อก่อนค่ะ"

จากสามีที่รักมาก เพราะอะไรทำไมเขาถึงเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้ หมดรัก หรือไปรักคนใหม่!

"ผมไม่โง่ให้ใครจับทำผัวหรอก!" "อย่าห่วงไปเลยค่ะคุณแสน เพราะฉันเองก็ไม่เคยอยากได้ผู้ชายชื่อศตวรรษเป็นสามี!" "นภัสสร!"

“อบเชย … เซ็นใบหย่าให้พี่เถอะ”

กว่าจะรู้ว่าตัวเองไม่เคยมีตัวตนในสายตาเขา ก็ตอนที่รู้ว่าทุกสิ่งที่ผ่านมาล้วนเป็นเพียงละครฉากหนึ่งเท่านั้น พื้นที่ในใจเขาไม่เคยมีที่ว่างให้นางกับลูกน้อยในครรภ์มาตั้งแต่แรก ความรักที่มอบให้เขา นางขอคืน

“กูอยากเล่นบทผัวเมียกับมึงว่ะน้ำพริก ลองดูไหม? ..แค่ครั้งเดียว”

ถ้ารู้ว่าจะร้าย ก็จะไม่รัก ความรักของเขา มีไว้ให้คนอื่น ไม่ได้มีไว้ให้เธอ

เธอถูกบังคับให้แต่งงานแทนพี่สาว โดยมีเงื่อนไขจะหย่าได้หลังครบ 1 ปี ดังนั้นเธอจึงเป็นได้แค่ภรรยาที่เขาไม่เคยรัก ไม่คิดผูกพัน รอแค่วันหย่าเท่านั้น!!

ถ้าความรักคือการ 'รอ' แบบไม่มีจุดหมาย รอจนไม่รู้ว่าเมื่อไหร่เขาจะให้สถานะของ 'ภรรยา' บางที เธอก็ควรออกจากสถานะ 'ของตาย' ของเขาเสียที

เธอผิดเองที่เลือกทางเดินโง่ ๆ นี่ พิมพ์นาราทรุดตัวอยู่กับพื้นอยู่ตรงหลังประตูบ้าน ตรงที่ที่กวีวัธน์เพิ่งจะเดินออกไป

เมื่อสาวโสดอยากเปิดซิงกับหนุ่มน้อยนุบนิบ แต่กลับได้ผัวทรงหื่นมาแทน งานนี้นอกจากเขาจะไม่เด็กแล้ว ยังไม่เล็กอีกต่างหาก

ท่านตาก็มาตายจากไป อันอันหันไปทางไหนก็ไม่มีใครต้องการ มีเพียงกระรอกน้อยเป็นเพื่อนแท้หนึ่งเดียว จึงตัดสินใจออกตามหาท่านพ่อท่านแม่กับเจ้ากระรอกเพียงลำพัง ‘มีใครรู้ไหมว่าพ่อกับแม่ของอันอันอยู่ไหน’

“ฉันต้องการความช่วยเหลือ” “ผมไม่ใช่นักบุญ” “แต่คุณเป็นหมอ” “ผมรักษาคนป่วย ไม่ได้ช่วยเหลือใครพร่ำเพรื่อ และเท่าที่เห็น...คุณก็ดูปกติสุขดี”