
- 62
- 198
- 1
- 0 (0)
"สถานสงเคราะห์เด็กกำพร้า... สถานพินิจ... หรือโรงเรียนดัดสันดาล... ไม่มีที่ใดปรารถนาต้อนรับเด็กหญิงที่ชื่อ 'หนูดาว' เพียงเพราะเธอเป็นเด็กแบบไหนกัน? หรือแท้จริงแล้ว 'ดาว' ดวงนี้ได้ดับแสงลงแล้ว... กลายเป

"สถานสงเคราะห์เด็กกำพร้า... สถานพินิจ... หรือโรงเรียนดัดสันดาล... ไม่มีที่ใดปรารถนาต้อนรับเด็กหญิงที่ชื่อ 'หนูดาว' เพียงเพราะเธอเป็นเด็กแบบไหนกัน? หรือแท้จริงแล้ว 'ดาว' ดวงนี้ได้ดับแสงลงแล้ว... กลายเป
[คาริส] ตัวเอกของเรื่องเริ่มการเดินทางที่ไม่อาจคาดเดาอนาคต ระหว่างการเดินทางเธอได้ต่อสู้กันมิตรและศัตรูมากมายจนถูกตั่งฉายาว่าเป็น [มารดาผู้สร้าง]
จางถิงถิงที่ความทรงจำกลับคืนมา รู้ว่าตนมาเกิดใหม่ในนิยาย เป็นแค่ตัวประกอบที่อยู่ในตระกูลตัวร้ายและพบจุดจบไม่ดี ถูกนางร้ายคอยรังแก นางย่อมเอาคืน ต่อมาไม่รู้เป็นเพราะอะไร คนในตระกูลจู่ๆ ก็เริ่มเปลี่ยนไป
จากคุณหนูที่มีชีวิตสุขสบาย ครอบครัวอบอุ่น แล้ววันหนึ่งความจริงที่ได้รู้ว่านางหาใช่สายเลือดของบิดาและมารดา ที่เลี้ยงดูนางมาตลอดสิบหกปี ราวกับฟ้าถล่มลงมาตรงหน้า ชีวิตของนางพลิกผันหลังจากนั้นทันที
จวนราชครูที่นางจากไปนับสิบ 13 ปี วันนี้นางกลับมาแล้ว กลับมาเพื่อคืนสนองทุกความเจ็บปวดที่นางเคยได้รับ รวมถึงล้างแค้นแทนมารดาผู้ล่วงลับของนางด้วย!!
พกระบบสตรีมมิ่งข้ามมิติติดตัวมาด้วย ภารกิจคือต้องไลฟ์สดชีวิตเด็กยุค 90 ให้คนดูในโลกอนาคตดูแลกกับโดเน ทอะไรนะแค่กินขนมไม้โบราณโชว์ ก็ได้เงินหมื่นแล้วเหรอจากเด็กวัดสู่เจ้า สัวหมื่นล้าน
อเดลไฮด์ไม่เคยมีความกลัว ไม่ว่าจะเป็นอะไรก็ตาม "ไททันก็แค่มื้ออาหารแต่ละวันของอาจารย์อีริกซ์เท่านั้นนั่นแหละ" [LEVI X OC] [โปรดอ่านข้อมูลเบื้องต้น]
ผิงผิงทะลุมิติเข้ามาในนิยายที่พึ่งอ่านจบไป แต่ดันทะลุเข้ามาตอนที่นางร้ายกับตัวร้ายกำลังเข้าด้ายเข้าเข็มกันอยู่พอดี คติของตัวร้ายคือเสร็จกิจแล้วฆ่า! ใครมันจะไปอยู่ให้ฆ่ากันเล่า ไฉเยวี่ยคนนี้ไม่ขอเป็น..
ชะครามได้รับสืบทอดวิชาผีฟ้ามาจากบรรพบุรุษ เขาตั้งใจว่าจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับเรื่องเหนือธรรมชาติและใช้ชีวิตปกติ แต่ว่าท้ายที่สุดก็ต้องกลับมาตายรังเพราะพิษเศรษฐกิจ เขาจึงเปิดบริษัทรับกำจัดผีทั่วโลกซะเลย
“หนูชื่นคะ หนูจะฟันแล้วทิ้งพี่ไปแบบนี้ไม่ได้นะ พี่เสียหาย”
เมื่อชะตาของ ‘หยวนซือเยว่’ ถึงคราวเคราะห์ แทนที่วิญญาณจะไปนรกหรือสวรรค์ แต่...วิญญาณเธอดันข้ามมิติมาอยู่ในโลกที่ไม่มีในประวัติศาสตร์! มิหนำซ้ำยังได้สามีมาแบบไม่เต็มใจ อะไรจะบัดซบขนาดนี้ ให้ตายเถอะ!
ทำไมการเป็นคนดีถึงต้องยอมก้มหัวให้คนไม่ดี คำว่า "คนดี" แท้จริงแล้วต้องเป็นฝ่ายยอมเสมอไปหรือไร
'ซูจู้เหยียน' ต้องตกเลือดตายอย่างอนาถ ในขณะที่เขากำลังเข้าหอร่วมรักกับสตรีอื่น ท่ามกลางแสงเทียนสีแดงสว่างไสวดั่งเปลวไฟ ชาตินี้พอหวนกลับคืนมาอีกครั้ง...นางไม่ขอยุ่งเกี่ยวกับเขาอีก
ในชาติที่แล้ว นางคือภรรยาเอกที่ถูกทอดทิ้ง ถูกกลั่นแกล้ง ถูกผลักให้จบชีวิตอย่างน่าเวทนา เมื่อโชคชะตาหวนคืน เปิดโอกาสให้นางย้อนกลับมาอีกครั้ง ครั้งนี้ไม่ใช่เพื่อ “รัก” แต่ย้อนกลับมาเพื่อ “เอาคืน”
เมื่อนักอ่านต้องมาอยู่ในบทนางร้ายในนิยาย ที่ถูกหมางเมินจากคนรอบข้างเนื่องนางจากอุปนิสัยร้ายกาจ และเพื่อที่จะมีชีวิตอยู่ต่อ นางร้ายมือใหม่จะต้องสรรหาวิธีเพื่อหลีกหนีศัตรูที่หมายจะเอาคืน
ไหนเล่าชินอ๋องผู้เย็นชา โหดเหี้ยมและหยิ่งยโสที่นางเคยร่วมเตียงกับเขาในชาติก่อน ตรงหน้านางยามนี้มีเพียงบุรุษหน้าหนาที่ชอบทำหน้าออดอ้อนขอความเห็นใจ หรือที่เขาเปลี่ยนไปเช่นนี้เพราะมีจุดประสงค์ใดแอบแฝง
จากทนายความสาวผู้เก่งกาจแห่งโลกอนาคต สู่ร่างของหญิงสาวอาภัพที่ชีวิตเต็มไปด้วยความวุ่นวาย ซูจ้าวฉี ต้องเผชิญหน้ากับโชคชะตาที่ถูกกำหนดด้วยการหมั้นหมายแบบกะทันหัน
“ถ้านายอยากได้ฉันเป็นผัวนัก ก็รับไปทั้งความเกลียดนี้ด้วยแล้วกัน ลีฮายุน” “ผมไม่ได้อยากได้คุณหรอกนะ แต่ในเมื่อคุณยื่นตำแหน่งสามีมาให้ก็ต้องรับไว้หน่อยสิ...จะได้ไม่เสียของ”
ฉันขอบอกให้เธอรู้ไว้นะว่าฉันจะไม่นอนกับเธออย่างพิศวาสแม้แต่นิดแต่จะผสมพันธุ์กับเธอเยี่ยงสัตว์ ขอให้รู้ด้วยว่าฉันเกลียดเธอ ขยะแขยงเธอมากที่มารับงานนนี้ รีบๆท้องแล้วคลอดเด็กออกมาแล้วไปจากชีวิตฉันซะ
ด้วยแรงระเบิดขณะกำจัดซอมบี้ ฉันย้อนสู่วัย 18 ในยุค 70 ครั้งก่อนฉันอ่อนแอ ถูกเอาเปรียบ แต่คราวนี้ฉันมีมิติห้างสรรพสินค้า แม้ไร้ "ระบบ" คู่ใจ แต่ฉันจะใช้ทรัพยากรให้คุ้ม ฉันต้องรอดและจะเป็นปลาเค็มให้ได้