เกิดใหม่ในโลกแฟนตาซีทั้งทีแต่ 'พลังใจ' (MP) ของผมกลับรั่วไหลตลอดเวลา! ทางรอดเดียวคือการใช้สมองแบบ 'โปรแกรมเมอร์' เข้า 'ดีบั๊ก' โลก เพื่อสร้างทุกสิ่งขึ้นมาใหม่ เด็กสาวดาร์คเอลฟ์ที่อยู่ข้างๆ ทำไมนะถึง..

ผู้เห็นเจตนา เมื่อความนิ่งคืออาวุธ และความเข้าใจคือแต้มต่อ

มนุษย์จำนวนมากในโลกปัจจุบันไม่ได้ล้มเหลว แต่พวกเขากำลังใช้ชีวิตใน โหมด NPC (Non-Player Character) คือการดำเนินชีวิตตามโปรแกรมที่สังคม ครอบครัว และประสบการณ์ในอดีต แต่กลับไร้เป้าหมายที่แท้จริงของตนเอง

ในยุคที่ข้อมูลคือมหาสมุทร แต่ความเข้าใจชีวิตกลับแห้งผาก อุปมาว่าผู้อ่านคือ "นักเดินทางจากต่างดาว" ที่มาลงจอดบนโลกเพื่อเรียนรู้ชีวิต สัจธรรมคือ ไม่ใช่ทุกอย่างที่เป็นประโยชน์ต่อคุณ

ยินดีต้อนรับสู่โลก Dreamcore ที่ที่ไม่มีงาน ไม่มีหนี้ มีแค่ความสุข... แต่ระวัง อย่าเผลออยู่ที่นี่นานเกินไป เพราะราคาของ "ฝันนิรันดร์" คือคุณจะไม่มีวันได้ตื่นขึ้นมาอีกเลย

เกี่ยวกับเด็กชายคนหนึ่ง ที่ได้เป็น fbi เพื่อจะตาม ตัวคนที่ขับรถชนครอบครัว

ในวันที่รู้สึกถึงความโดดเดี่ยวเหลียวเเลหาใครก็เห็นผู้คนมากมายทั้งคนภายนอกเเละคนภายในครอบครัว คนที่คิดเสมอว่าเป็นคนที่เเสน สำคัญกับชีวิตเรานัก คือที่เรารักที่สุดเเละเชื่อมั่นมาตลอดว่าเขาก็รักเรา เเต่เมื่อมาถึงวันนี้ใน ห้วงอารมณ์ที่สัมผัสได้ถึงความเงียบเหงา

เธอต้องการรักคนอื่นด้วยใจบริสุทธิหรือเอาความโรแมนติกมาตกแต่งในหนทางการรักตัวเอง?

“ไม่ได้เขียนเพื่อสอนคุณเก่งขึ้น แต่เขียนเพื่อไม่ให้คุณทรยศตัวเองอีก”

ผู้เฝ้าดูมนุษย์และชีวิต ผ่านประสบการณ์ตรง การทำงาน การเผชิญความสัมพันธ์ และการสำรวจจิตใจตนเองอย่างต่อเนื่อง

เมื่อเรื่องเล่าที่ดูเหมือนเดิม กลับมีรายละเอียดไม่เคยตรงกัน อากะเริ่มตั้งคำถามกับคำพูดที่ฟังดูจริงใจ มหากาพย์แห่งคำลวง นิยายจิตวิทยาจากแรงบันดาลใจเรื่องจริง เปิดโปงกลไกของคำโกหกและความจริงในโลกออนไลน์

"มายาฆาต" คือการไล่ล่า ฆาตกรผู้เสพติดการทำลาย ที่จงใจเลือกเหยื่อผู้อ่อนแอและไร้ทางสู้เป็นเป้าหมาย ใครกันแน่คือฆาตกร...ในเกมจิตที่ซับซ้อนนี้... สุดท้ายแล้ว "มายาฆาต" จะพรากชีวิตใครไปเป็นรายถัดไป?

นิยายแนว Scene-Driven เมื่อชีวิตไม่ได้จบลงตอนเราสูญเสียทุกอย่าง เรื่องราวของคนคนหนึ่งที่ถูกค้นพบ ถูกมอบหน้าที่ และถูกตั้งความหวัง ทั้งที่บาดแผลเดิมยังเจ็บปวด มันจะทำให้เขาดีขึ้นได้จริงหรือ?

ขก.อ่านเอาเอง

“อย่าลืมกอดตัวเองให้แน่น เหมือนที่คุณเคยกอดคนอื่นมาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน” คนที่คุณควรดูแลให้ดีที่สุด...และไม่ควรจะถูกลืม นั่นคือ ‘ตัวคุณเอง’ บางครั้งคุณอาจจะใส่ใจคนอื่นมากเกินไป จนหลงลืมสิ่งที่สำคัญว่า

ผมมีผีประจำตัว บางคนเรียกเจ้ากรรมนายเวร บางคนเรียกว่าบ้า สมัยนี้เรียกว่าซึมเศร้า แล้วคุณล่ะ มีผีไหม?

บันทึกธรรมดาที่เก็บมุมมองของเด็กสาวคนหนึ่งต่อประเด็นธรรมดาต่าง ๆ ไว้...พอผมสงสัยว่าทำไมถึงต้องสนใจเรื่องธรรมดาทั่วไปด้วย เธอก็ตอบผมว่า "เพราะเรื่องสำคัญที่หลายคนมองข้ามไป ก็เป็นเรื่องธรรมดานี่ล่ะค่ะ"

ฉันไม่ได้ต้องการให้ใครมาสงสารหรือปลอบโยนด้วยคำพูดที่น่าเบื่อ ฉันก็แค่อยากให้ใครสักคนนั่งอยู่ข้างๆ คอยรับฟังเรื่องราวของฉันโดยไม่ปริปากพูดสิ่งใดออกมาก็เท่านั้น ฉันขอมากเกินไปงั้นหรอ...

จิตรกร หรือ ตรอก กันแน่ที่ถูกลืม อาซัวมองโลกขาวดำของเขา ก่อนหลับตา นี่มันเป็นเรื่องตลกร้ายที่สุดในชีวิตของเขาเอง